“Οι γιοί και οι κόρες μας να ετοιμαστούν να πολεμήσουν”, δήλωσε μόλις χθες, ο βρετανός επιτελάρχης, λίγο καιρό μετά τον γερμανό και γάλλο συνάδελφό του που είπαν πάνω-κάτω τα ίδια πράγματα.
Οι δυτικές κοινωνίες ζούσαν για χρόνια σε μια κατάσταση αμεριμνησίας την ώρα που η ρώσικη αρκούδα εξοπλιζόταν σαν αστακός.
Μόλις το 2,3% του ΑΕΠ δαπανά η Μ.Βρετανία για εξοπλισμούς και δεσμεύθηκε απλά να το κάνει 2,5% στα επόμενα χρόνια.
Κατά παράδοξο όμως τρόπο οι εξελίξεις ευνοούν ανέλπιστα την Ελλάδα που για χρόνια δαπανούσε πολύ παραπάνω από το 3% του ΑΕΠ της για εξοπλισμούς και με την έννοια αυτή είναι ήδη πολύ καλά προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα, την ώρα που πολλές ευρωπαϊκές χώρες υπολείπονται σημαντικά.
Ήδη η χώρα κατατάσσεται 30η, ανάμεσα σε 200 κράτη στην παγκόσμια κατάταξη στρατιωτικής ισχύος και όλα αυτά πριν τις Belharra, τα F35, τα αναβαθμισμένα F16 viper, τις ιταλικές φρεγάτες αλλά και τους πανίσχυρους ισραηλινούς πυραύλους.
Μέχρι το 2030 η χώρα θα διαθέτει 200 μαχητικά 4ης και 5ης γενιάς, 12 σούπερ φρεγάτες, εκατοντάδες επιθετικά και ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα και τεράστια δύναμη πυρός με τα νησιά απόρθητα φρούρια που θα αποθαρρύνουν κάθε επίδοξο εισβολέα.
Άν ο Μητσοτάκης άκουγε την αντιπολίτευση, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν αδύναμη στρατιωτικά και εύκολος στόχος για επιθετικούς γείτονες και μη.
Ο πόλεμος βεβαίως είναι πολυεπίπεδος και συχνά διεξάγεται υβριδικά.
Ένα μόλις χρόνο πριν, 50.000 τεχνητοί λογαριασμοί στα κοινωνικά δίκτυα-τα λεγόμενα bots-ενεργοποιήθηκαν ξαφνικά, στέλνοντας μηνύματα για τα Τέμπη και αλλάζοντας δραματικά τους αλγόριθμους. Λίγο καιρό μετά ακολούθησαν ως γνωστόν τα ογκώδη συλλαλητήρια που ταρακούνησαν για τα καλά την κυβέρνηση και παραλίγο να προκαλέσουν πολιτική κρίση.
Ανάλογες ενέργειες έγιναν και σε πολλά άλλα ευρωπαϊκά κράτη ενώ πρόσφατο είναι και το σαμποτάζ στην Πολωνία με την καταστροφή μιας σιδηροδρομικής γραμμής.
Η ιδιαιτερότητα όμως στην Ελλάδα είναι άλλη.
Ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού φάσματος, από την ακροδεξιά μέχρι και την αριστερά, αν δεν διαπνέεται από φιλορωσικά αισθήματα, κρατά επιμελώς ίσες αποστάσεις που όμως ευνοούν αντικειμενικά τον ρώσο εισβολέα.
Πρόκειται για έναν ιδιόμορφο ελληνικό εξαιρετισμό με ιστορικές καταβολές, που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη αν εξαιρέσει κανείς την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.
Μόλις πρόσφατα ο Τσίπρας παρ´οτι καταδίκασε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, μίλησε ταυτόχρονα και για “αντιρωσική υστερία”.
Το ΚΚΕ μιλά για “τυχοδιωκτικούς πολέμους της Δύσης” τη στιγμή που Σύριζα και ΝΕΑΡ καταδικάζουν απερίφραστα τους δυτικούς εξοπλισμούς και τα προγράμματα Rearm και Safe.
Ενώ όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης πλην του ΠΑΣΟΚ, απέδωσαν την εκλογή του Πιερρακάκη ως επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, στο γεγονός ότι υποστηρίζει την κατάσχεση των ρωσικών assets σε αντίθεση με τον Βέλγο ανθυποψήφιό του.
Αυτό δυστυχώς είναι το πολιτικό περιβάλλον που επιχειρεί σήμερα η κυβέρνηση.
Και μέσα σ´αυτό το περιβάλλον θα έχουμε εκλογές σε 1,5 χρόνο από τώρα.
Και ας ευχηθούμε να επικρατήσει η σύνεση για να συνεχιστεί η πολιτική σταθερότητα.
Γιατί αν επικρατήσει η αυτοκαταστροφικότητα, θα είναι βούτυρο στο ψωμί των εχθρών της χώρας που θα μπει για τα καλά σε περιπέτειες.
Και τότε ο θεός να βάλει το χέρι του.
fb – Kyriakos Berberidis
