Τα νερά στο Αιγαίο είναι ήρεμα εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο, η ρητορική ακολουθεί χαμηλούς τόνους, η εμπιστοσύνη μεταξύ Κυριάκου και Ερντογάν έχει πλέον αποκατασταθεί και φαίνεται πως μπαίνουμε σιγά σιγά σε διαπραγμάτευση στο σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών διαφορών, το λεγόμενο deep diving.
Αν οι Τούρκοι φανούν λογικοί και δεν φορτώσουν την ατζέντα με μαξιμαλισμούς, η βασική διαφορά για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, μπορεί να δρομολογηθεί σύντομα προς επίλυση μέσω παραπομπής στη Χάγη.
Προϋπόθεση γι’αυτό είναι να υπάρξει μια κατ´αρχήν συμφωνία για το εύρος της αμοιβαίας επέκτασης των χωρικών υδάτων, που είναι μεν δικαίωμα αναφαίρετο και ασκείται μονομερώς, πλην όμως σε περιοχές θαλάσσιας στενότητος όπως το Αιγαίο, απαιτεί και αυτό μια συνεννόηση.
Μια επέκταση των ελληνικών ή τουρκικών χωρικών υδάτων παντού στο Αιγαίο στα 12 μίλια, αφήνει ελάχιστο χώρο στη διεθνή ναυσιπλοΐα και καθιστά τα στενά μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσου, απροσπέλαστα. Συνεπώς είναι κάτι που δεν το θέλουν ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία ούτε οι παρευξείνιες χώρες. Μια λύση στο πρόβλημα θα ήταν η επέκταση στα 8-9 μίλια σ´αυτές ειδικά τις περιοχές στενότητας, παίρνοντας υπόψη ότι η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων λύνει αυτομάτως και το πρόβλημα του εναέριου χώρου.
Εννοείται ότι θέματα κυριαρχίας νησιών ή αποστρατιωτικοποίησης είναι εκτός συζήτησης.
Η Ιστορία ρίχνει βαριά σκιά στις σχέσεις των δύο χωρών, η κοινές γνώμες εκατέρωθεν κυριαρχούνται από στερεότυπα, καιρός πια να λυθούν πολιτισμένα τα προβλήματα που χρονίζουν, όπως έχουν λυθεί και για δεκάδες άλλες χώρες.
Από το ‘74 και μετά, η Ελλάδα έχει ξοδέψει πάνω από 400 δις σημερινές τιμές, για εξοπλισμούς.
Κατάφερε φυσικά να προστατεύσει την εθνική της κυριαρχία αλλά και και το τίμημα ήταν βαρύτατο για την ελληνική κοινωνία. Και τα μισά απ´αυτά τα λεφτά να πήγαιναν σε Παιδεία, Υγεία και υποδομές, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μια άλλη χώρα.
Βασική επίσης προϋπόθεση για την επίλυση είναι να υπάρξει κατ´αρχήν ήπιο πολιτικό κλίμα και ωριμότητα στην κοινωνία αλλά κυρίως στο πολιτικό σύστημα, χωρίς κραυγές, κατάρες και ανεύθυνες πλειοδοσίες με στόχο πάντα το πρόσκαιρο πολιτικό όφελος.
Η όποια λύση στο βασικό της πυρήνα, είτε θα είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού, είτε απλά δεν θα υπάρξει και το πρόβλημα θα κληρονομείται εσαεί στις επόμενες γενεές. Συμβιβασμοί επίσης έγιναν κατά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και με την Αίγυπτο και με την Ιταλία. Και αυτή είναι η βασική αρχή του διεθνούς δικαίου.
Εξάλλου, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι δυνητικές μόνο περιοχές κυριαρχικών δικαιωμάτων και η μη οριοθέτηση αποκλείει και την εκμετάλλευση.
Ήδη από κατακάθια της ακροδεξιάς κυρίως , ακούγονται φωνές για προδότες, μειοδότες και εκχωρητές.
Και τα λένε αυτά αυτοί που πούλησαν κάποτε την Κύπρο με το εγκληματικό πραξικόπημα, ακρωτηριάζοντας το νησί.
Το ότι ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων δεν ειπώθηκε καθόλου τυχαία.
Ας ελπίσουμε λοιπόν να έχουμε καλές εξελίξεις από τις οποίες η χώρα μόνο κερδισμένη θα βγει.
Από το fb – Kyriakos Berberidis
