Από τη συνέντευξη Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, στην τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ «Αταίριαστοι» και τον δημοσιογράφο Γιάννη Ντσούνο (01.07.2026):
Θα είμαι σαφής. Η επιχείρηση, η οποία έχει γίνει έτσι ώστε να έχουμε μια περισσότερο λειτουργική σχέση με την Τουρκία, είναι, κατά την άποψή μου, μια ωφέλιμη εθνικά πολιτική και μια πολιτική, η οποία έχει απτά αποτελέσματα.
Θα αναφερθώ, κατ’ ελάχιστον, στα ζητήματα της σημαντικής μείωσης των μεταναστευτικών ροών. Ας θυμόμαστε όλοι ότι πριν από μερικά χρόνια τα νησιά μας, του ανατολικού Αιγαίου, υπέφεραν από μεταναστευτικές ροές με υπερχειλίζουσες δομές, με συνθήκες διαβίωσης, οι οποίες ήταν οριακά απάνθρωπες. Σήμερα, οι δομές αυτές είναι πρακτικά άδειες και αντ’ αυτού έχουμε ένα τεράστιο ρεύμα Τούρκων επισκεπτών, οι οποίοι ενισχύουν τις τοπικές οικονομίες.
Έχουμε ελαχιστοποίηση των παραβιάσεων του Εθνικού Εναέριου Χώρου.
Έχουμε ένα διμερές εμπόριο, το οποίο βρίσκεται σε καλή κατάσταση.
Από την άλλη πλευρά, η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχει υπάρξει μία σημαντική βελτίωση σε ό,τι αφορά τα υποκείμενα μεγάλα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών και κυρίως την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Όμως, θέλω να είμαι πάρα πολύ σαφής. Τα «ήρεμα νερά» είναι χρήσιμα, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Εκείνο, το οποίο θέλουμε, είναι η ενίσχυση των δικών μας εθνικών θέσεων και μπορώ να σας πω με ευθύνη και βεβαιότητα ότι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία στάση ταυτοχρόνως δημιουργεί διαύλους επικοινωνίας για αποσυμπίεση κρίσεων, αλλά υπηρετεί και τα εθνικά συμφέροντα, έχει φέρει στο τραπέζι ζητήματα, τα οποία ουδέποτε υπήρχαν κατά τη μεταπολίτευση. Και αν θέλετε, για να είμαι σαφής, μπορούμε να τα αναφέρουμε, διότι ακούω την κριτική και είναι καλοδεχούμενη η κριτική.
Δεν υπήρξε καμία κυβέρνηση, η οποία να μη συζητάει με την Τουρκία. Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, τον οποίο σέβομαι για την θέση, την οποία έχει λάβει στην ελληνική πολιτική ιστορία, είδε τον κ. Erdoğan δύο φορές. Κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας είχαμε έξι γύρους διερευνητικών επαφών, όπου συζητούνταν τα ζητήματα που είχαν να κάνουν με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Και πολύ καλά έπραττε, όπως και όλες οι κυβερνήσεις. Το ζητούμενο, βεβαίως, είναι τι συμβαίνει όταν έχουμε μια κατάσταση συνομιλίας με την Τουρκία. Και εγώ μπορώ να σας πω ότι τα τελευταία τρία χρόνια, ενόσω έχουμε τα απτά αποτελέσματα από τα «ήρεμα νερά», όπως χαρακτηρίζονται με την Τουρκία, ταυτοχρόνως η Ελλάδα έχει ενισχύσει πάρα πολύ τη θέση της. Και είμαι σαφής.
Πρώτα από όλα, έχει ενισχύσει ουσιαστικά την άμυνά της. Έχει εξοπλίσει το ναυτικό, την αεροπορία, έτσι ώστε σήμερα να βρίσκεται σε μια πάρα πολύ ισχυρή αμυντικά θέση, ουσιαστικά να γίνεται πάροχος ασφαλείας για την ευρύτερη περιοχή.
Ταυτοχρόνως, έχουμε θέσει νομικά επιχειρήματα, τα οποία στα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης δεν υπήρξαν. Δεν υπήρξε στη μεταπολίτευση Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, αυτή η κυβέρνηση τον έφερε την τελευταία τριετία. Δεν υπήρξαν Θαλάσσια Πάρκα, αυτή η κυβέρνηση τα έφερε την τελευταία τριετία. Δεν υπήρξε η συμφωνία για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης με τους αμερικανικούς κολοσσούς, αυτή η κυβέρνηση τα έφερε όλα αυτά.
Η Ελλάδα σήμερα είναι πάρα πολύ ισχυρή. Έχει αναπτύξει την άμυνά της, έχει διεθνείς συμμαχίες που δεν είχε ποτέ. Βεβαίως, υπάρχουν αντιδράσεις εκ μέρους της Τουρκίας. Το αναμένουμε, είναι λογικό. Δεν περιμένουμε από τη μία μέρα στην άλλη, ούτε περιμένουμε από τα «ήρεμα νερά» ότι η Τουρκία θα αλλάξει βασικές θέσεις, τις οποίες έχει αναπτύξει τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν είναι σημερινή η θέση της Τουρκίας. Ποια είναι όμως η διαφορά; Ότι, ενόσω η γαλάζια πατρίδα, οι γκρίζες ζώνες, το αίτημα αποστρατιωτικοποίησης υπήρχαν εδώ και δεκαετίες, σήμερα η Ελλάδα μπορεί να αντιπαραβάλλει νομικά επιχειρήματα, τα οποία δεν είχε ποτέ. Διότι εμείς τολμήσαμε, τα φέραμε ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις. Επιμείναμε και έχουμε τον τρόπο να μπορούμε να επιβάλλουμε τις θέσεις αυτές, διότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων, όχι μόνο επειδή είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά επειδή είναι στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει άριστη στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το Ισραήλ, με τις χώρες του Κόλπου, με τον Αραβικό Κόσμο.
