Το καταστατικό του Σύριζα ως προς τις συνέπειες που προκύπτουν για τον πρόεδρο έπειτα από μια πρόταση μομφής, είναι σαφέστατα ελλιπές και προβληματικό καθώς δεν αναφέρει πουθενά ότι ο πρόεδρος εκπίπτει αυτομάτως, παρά μόνο ότι συγκαλείται έκτακτο συνέδριο για εκλογή νέου προέδρου.
Και αυτό καθόλου δεν αποκλείει ο πρόεδρος που έχει υποστεί μομφή, να μπορεί να παραμείνει ως μεταβατικός μέχρι την εκλογή νέου.
Κι εδώ ο Κασσελάκης και οι οπαδοί του έχουν δίκιο.
Εξίσου προβληματικό και το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ ως προς τις προυποθέσεις ανακήρυξης κάποιου ως υποψηφίου προέδρου, όταν κατέχει έμμισθη κρατική θέση οπως ο Δούκας, με ρητή μάλιστα αναφορά στο άν η θέση αφορά στην αυτοδιοίκηση.
Αν η πρόβλεψη ετηρείτο κατά γράμμα, ο Δούκας θα’πρεπε να αποκλειστεί.
Αντ´αυτού προτίμησαν μια “διασταλτική ερμηνεία” βαφτίζοντας το κρέας, ψάρι, που δείχνει ομως ελάχιστη σοβαρότητα.
Δύο περιπτώσεις που δείχνουν σαφέστατα την ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού και την προχειρότητα με την οποία προσεγγίζουν κρίσιμα θέματα όπως το καταστατικό, που ρυθμίζει τη λειτουργία ενός κόμματος.
Δεν μπορούν δηλαδή να συγγράψουν μια παράγραφο της προκοπής που να βγάζει νόημα, να χωρίσουν δυο γαιδάρων άχυρα και να σεβαστούν τους κανόνες που οι ίδιοι θέσπισαν, αλλά ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι μπορούν να κυβερνήσουν μια χώρα και να διαχειριστούν χιλιάδες σύνθετα προβλήματα που αφορούν στην καθημερινή ζωή του πολίτη.
Δύσκολο να πείσουν.
Kyriakos Berberidis
