Η θητεία του Κώστα Καραμανλή καταγράφηκε ως η πλέον αποτυχημένη στα χρονικά της Μεταπολίτευσης.
5,5 χρόνια απόλυτης απραξίας με μόνα θετικά την πώληση της Ολυμπιακής, ενός μικρού μεριδίου του ΟΤΕ και την επένδυση της Cosco στον ΟΛΠ.
Κατα τ´άλλα προσλήψεις αφειδώς στο δημόσιο, κάκιστη στελέχωση στη δημόσια διοίκηση, μηδέν μεταρρυθμίσεις, μία βλακώδης και άνευ λόγου απογραφή στην οικονομία που μας έβαλε σε επιτήρηση, ένα κάψιμο της Αθήνας, τρία μεγάλα σκάνδαλα, δύο πρόωρες εκλογές και στο τέλος ένα θηριώδες πρωτογενές έλλειμμα 24 δις,ίσο με 15,4% του ΑΕΠ και χρέος κοντά στα 300 δις.
Απο τότε ήρθαν τα πάνω-κάτω, η χώρα πτώχευσε, μισθοί και συντάξεις κόπηκαν, η ανεργία έφτασε στο θεό, πολύς κόσμος πόνεσε και μπήκαμε σ´ενα φαύλο κύκλο οδύνης που ξεπέρασε τη δεκαετία.
Και απο τότε ο ίδιος, αλλες 6 φορές βουλευτής, άκοπα ομως και χωρίς σταυρό ως πρώην πρωθυπουργός, αλλά πάντα βουβός, χωρίς ποτέ να παρέμβει για οτιδήποτε και χωρίς ποτέ να διανοηθεί να προβεί σε οποιαδήποτε αυτοκριτική.
Απεναντίας και ο ίδιος και το περιβάλλον του φαίνονταν να επιδοκιμάζουν με τον τρόπο τους διάφορες τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας που διακινούσαν δειλά στην αρχή, αλλά πιο θαρραλέα στη συνέχεια, πρόθυμοι κονδυλοφόροι με άγνωστα κίνητρα.
Θεωρίες που έλεγαν οτι πήγαν δήθεν να τον φάνε γιατι έθιξε συμφέροντα, οτι πλήρωσε δήθεν το βέτο για τα Σκόπια στο Βουκουρέστι, οτι ενόχλησε τους Αμερικανούς για ενεργειακά θέματα και άλλες παρόμοιες ανοησίες.
Ενώ στην πραγματικότητα η αλήθεια ήταν πολύ πιο απλή. Ο άνθρωπος δεν ήθελε ποτέ να μπλέξει με αρχηγηλίκια και πρωθυπουργίες, δεν έκανε γι’αυτή τη δουλειά αλλά αναγκάστηκε να την κάνει όταν κάποιοι τον έσπρωξαν λόγω κυρίως ονόματος. Και οπως ήταν φυσικό, απέτυχε οικτρά.
Την επόμενη εβδομάδα παρουσιάζεται για άλλη μιά φορά, ένα απο τα πονήματα που παρουσιάζουν τον Καραμανλή ως θύμα και προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την πρωθυπουργική του θητεία.
Συγγραφέας του ένας ελεεινός υβριστής του Μητσοτάκη που βυσσοδομεί καθημερινά εναντίον του γράφοντας χυδαίες ανακρίβειες που ξεπερνούν κατα πολύ τα όρια της όποιας θεμιτής πολιτικής κριτικής.
Στην παρουσίαση θα παραστεί και θα μιλήσει για τρίτη φορά ο Καραμανλής, αυτή τη φορά με τον έτερο Καππαδόκη, τον Σαμαρά.
Το πολιτικό savoir vivre θα υπαγόρευε, ως πρώην πρωθυπουργοί να είναι προσεκτικοί, απέχοντας ισως απο τέτοιες εκδηλώσεις αμφιλεγόμενων προσώπων.
Και στον Καραμανλή και στον Σαμαρά, ο Μητσοτάκης φέρθηκε πάντοτε με το γάντι δείχνοντάς τους τον προσήκοντα σεβασμό.
Εισέπραξε αχαριστία, άγνωστο γιατί.
Ίσως γιατί ο ίδιος πέτυχε εκεί που αυτοί απέτυχαν.
Ίσως γιατί είχε την ευφυία και την ικανότητα να μην περιχαρακώσει ιδεολογικά τη Νέα Δημοκρατία.
Ίσως γιατί δεν δέχτηκε να κυβερνά υπο επιτροπεία.
Και αυτό προφανώς δεν μπορούν να το καταπιούν.
Άβυσσος η ψυχή.
Αλλά αυτό ας το διαχειριστούν οι ίδιοι πριν ο κόσμος και Ιστορία τους κρίνει πολύ αυστηρά.
Γιατί η υπομονή έχει και όρια.
Από το f – Kyriakos Berberidis
