ΣΧΟΛΙΟ: Άν για κάτι μπορεί κανείς να κατηγορήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι ασφαλώς η κακή επικοινωνιακή πολιτική και τα μάλλον αργά αντανακλαστικά.

Για παράδειγμα, οι κακόβουλες και ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσίας για μπάζωμα των Τεμπών, αφέθηκαν επι μήνες να διασπείρονται απο πολλούς και διάφορους κύκλους, χωρίς να αντικρούονται.
Η αντίδραση ήρθε πολύ αργά, όταν πια αυτές οι θεωρίες είχαν γίνει κτήμα μεγάλης μερίδας του πληθυσμού.
Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, οι 7 στους 10 πολίτες απάντησαν οτι ήταν σίγουροι ή σχεδόν σίγουροι, ότι στα Τέμπη υπήρξε συγκάλυψη. Ανάμεσά τους και πολλοί ψηφοφόροι της ΝΔ.
Λίγο η “μάνα των Τεμπών”, λίγο ο Βελόπουλος και απο κοντά και ο Σύριζα με το ΠΑΣΟΚ, το επικοινωνιακό παιχνίδι χάθηκε και αυτός κατα τη γνώμη μου ήταν και ένας απο τους λόγους της κακής εκλογικής επίδοσης της ΝΔ στις πρόσφατες ευρωεκλογές.
Έτερο παράδειγμα η θεωρία οτι αφήσαμε τα νησιά γυμνά και απροστάτευτα, στέλνοντας όπλα στην Ουκρανία.
Στην πραγματικότητα στην Ουκρανία στείλαμε μερικά πανάρχαια ρωσικά τεθωρακισμένα BPM-1 και πυρομαχικά που ήταν κοντά στη λήξη τους ενώ τα νησιά εξοπλίστηκαν με υπερσύγχρονα γερμανικά Marder.
Έτερο παράδειγμα η θεωρία οτι ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται να δώσει το μισό Αιγαίο στους Τούρκους, απλώς και μόνο επειδή συνομιλεί με τον Ερντογάν.
Προκαλεί εντύπωση που κανείς κυβερνητικός δεν μπήκε στον κόπο να εξηγήσει στον κόσμο οτι βασική πρόνοια του Διεθνούς Δικαίου το οποίο συχνά επικαλούμαστε, ειναι οτι οι θαλάσσιες ζώνες σε περιοχές στενότητας οπως το Αιγαίο, δεν οριοθετούνται μονομερώς αλλά μόνο μετα απο διαπραγματεύσεις με τα παρακείμενα ή αντικείμενα κράτη. Και η Τουρκία συμβαίνει να ειναι και τα δύο, με 1000 μάλιστα χιλιόμετρα ακτογραμμής και δύο νησιά στο Αιγαίο.
Το ίδιο άλλωστε κάναμε και με την Ιταλία, και με την Αίγυπτο και με την Αλβανία. Ουδείς ομως τότε δεν εξέφρασε την παραμικρή αντίρρηση. Για να μην πούμε οτι ο μεγάλος Καραμανλής προσέφυγε κάποτε μονομερώς στη Χάγη για όλα τα θέματα με τους γείτονες, περιλαμβανομένων των χωρικών υδάτων.
Έτερο παράδειγμα το θέμα της εξαήμερης εργασίας.
Ψηφίστηκε μεν στη Βουλή προκειμένου να αντιμετωπίσει υπαρκτές ανάγκες σε συγκεκριμένους κλάδους, ουδέποτε ομως εξηγήθηκε οτι αφορά σε λίγες μόνο επιχειρήσεις που δουλεύουν αδιάλειπτα 24 ώρες το 24ωρο και 7 μέρες τη βδομάδα και εφαρμόζεται σε προαιρετική βάση και μόνο μετα απο συναίνεση του εργαζόμενου που αμείβεται μάλιστα και με 40% παραπάνω ή και 115% αν η επιπλέον μέρα που εργάζεται ειναι Κυριακή.
Τι πέρασε σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης ;
Οτι η κυβέρνηση καταργεί το 5νθήμερο και το 40ωρο για όλους και επιβάλλει εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα.
Στον αντίποδα, πολλά θετικά μέτρα και μεταρρυθμίσεις, οπως η ψηφιακή κάρτα εργασίας που διασφαλίζει πλήρως τα δικαιώματα των εργαζομένων, η αύξηση στο επίδομα ανεργίας, η τέταρτη συνεχής αύξηση του κατώτατου μισθού και η μείωση της ανεργίας σε μονοψήφιο, πέρασαν μάλλον στα ψιλά, έχοντας χαθεί μέσα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα της εποχής ως αποτέλεσμα μιάς τοξικότητας μεγάλου μέρους της αντιπολίτευσης.
Και εάν η κυβέρνηση δεν βελτιωθεί άμεσα στον τομέα της επικοινωνίας, θα άγεται και θα φέρεται απολογούμενη σε μιά ατζέντα που θα καθορίζουν άλλοι ερήμην της και κατα το δοκούν.
Και κυβερνήσεις υπο τέτοιες συνθήκες είναι δύσκολο να περάσουν μεταρρυθμίσεις πολλώ δε μάλλον να μακροημερεύσουν.

Aπό το f – Kyriakos Berberidis

Σχετικές δημοσιεύσεις