“Πες μου ποιόν πενθείς να σου πώ ποιός είσαι…”, τιτλοφορείται περισπούδαστο άρθρο που ψέγει τον Μητσοτάκη επειδή κατα τη γνώμη του συντάκτη δεν έκανε έγκαιρα αναφορά στον θάνατο του Τσουκαλά.
Μάλιστα.
Ο εκλιπών υπήρξε αναμφισβήτητα ένας απο τους σημαντικότερους έλληνες διανοούμενους με πλούσια ακαδημαϊκή και συγγραφική πορεία.
Αλλά αυτό βεβαίως κατα κανένα τρόπο δεν καθαγιάζει και τις όποιες πολιτικές του επιλογές.
Και οι πνευματικοί άνθρωποι ως έχοντες μεγάλη επιρροή στην κοινωνία, θα’πρεπε να ειναι διπλά άτεγκτοι απέναντι στο λαϊκισμό, το ψέμα, τη δημαγωγία, την απάτη.
Με αυτή την έννοια διερωτάται κανείς πώς ένα τέτοιο μέγεθος όπως ο Τσουκαλάς, συμπορεύθηκε πολιτικά με τον Τσίπρα ως επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Σύριζα το 2015.
Εμπνεύστηκε απο τί ακριβώς ;
Πείστηκε οτι ο τύπος αυτός θα έσκιζε τα μνημόνια και θα έβαζε τις αγορές να χορεύουν πεντοζάλη ;
Θεώρησε οτι αγράμματος ων και έχοντας παντελή άγνοια του συσχετισμού των δυνάμεων θα εκβίαζε τους δανειστές όταν η Ελλάδα αντιπροσώπευε μόλις το 2% της οικονομίας της ευρωζώνης ;
Η χώρα στο πρώτο εξάμηνο του ‘15 βρέθηκε με το ενάμιση πόδι στο γκρεμό. Ο Τσίπρας πήρε παρ´όλα αυτά δεύτερη ευκαιρία προχωρώντας σ´έναν επώδυνο συμβιβασμό γιατί στο μεταξύ ανέβηκε ο λογαριασμός σε δυσθεώρητα ύψη.
Δεν είδαμε ωστόσο την παραμικρή αυτοκριτική απ´αυτούς που τον στήριξαν τότε, όπως ο εκλιπών που δεν υπήρξε δυστυχώς καθόλου άμοιρος ευθυνών κι ο ίδιος.
Να φωτίσουμε λοιπόν την πνευματική του προσφορά, ναι. Να σταθούμε στο συγγραφικό του έργο ναι και με το παραπάνω. Αλλά να παραβλέψουμε και επιλογές που κατα γενική ομολογία συνέβαλαν στο να βλάψουν τη χώρα και να τη βάλουν σε περιπέτειες, όχι.
Γιατί όπως είπαμε και πρόσφατα για άλλη περίπτωση, καλές οι αγιογραφίες, φίλοι οι αγιογράφοι, φιλτάτη όμως και η αλήθεια.
fb – Kyriakos Berberidis
