Περί μαθηματικών, αξιοπρέπειας και σιωπής που μιλάει…

Τα μαθηματικά δεν είναι ούτε διακοσμητικό στοιχείο σε επίσημες φωτογραφίες ούτε λάφυρο για να εξυπηρετεί μικρές φιλοδοξίες και παρασκηνιακές ισορροπίες…
Είναι η ίδια η δομή της σκέψης, η αλήθεια που δεν ανέχεται τις εκπτώσεις και, πάνω απ’ όλα, ένας δρόμος που απαιτεί ήθος, καθαρότητα και αυταπάρνηση.
​Είναι θλιβερό να βλέπεις την επιστήμη μας να αποδομείται θεσμικά, να συρρικνώνεται στα θεμέλια της παιδείας και να χάνει τη θέση της, την ώρα που στα «σαλόνια» της διαχείρισης κάποιοι αναλώνονται σε παιχνίδια εντυπωσιασμού και σε μια αλαζονική αυταπάτη ανωτερότητας.
Νομίζουν, καθώς φαίνεται, ότι η γνώση και η γλώσσα της αλήθειας μετριούνται με όρους εξουσίας…
Και όσο για το αν γνωρίζω ή όχι καλά ελληνικά, ας είναι βέβαιοι πως αν επέλεγα ποτέ να κατέβω στο επίπεδό τους και να απαντήσω, θα το έκανα σε άπταιστα ελληνικά — τόσο καθαρά, που δεν θα άφηναν περιθώριο για καμία παρερμηνεία.
​Ας το καταλάβουν όσοι συγχέουν τη θεσμική θέση με το προσωπικό ανάστημα: η προσφορά στα μαθηματικά και στην κοινωνία δεν έχει ανάγκη ούτε από τις «κατάλληλες» αίθουσες της σκοπιμότητας ούτε από τις ευλογίες των κλειστών κύκλων.
Οι άνθρωποι που μοχθούν πραγματικά στην τάξη και στην περιφέρεια, αυτοί που κρατούν όρθιο ένα επιστημονικό σωματείο βάζοντας πλάτη χρόνια τώρα από το υστέρημά τους και με καθαρό, ανιδιοτελή εθελοντισμό, δικαιούνται τουλάχιστον τον στοιχειώδη σεβασμό. Ιδίως από εκείνους που δεν προσφέρουν εθελοντικά, αλλά κινούνται με όρους έμμισθης συνεργασίας και εξασφαλισμένων παροχών, ξεχνώντας ποιοι είναι αυτοί που στηρίζουν πραγματικά τον θεσμό χωρίς κανένα αντάλλαγμα.
​Κι ας είναι ακόμα πιο απογοητευτικό το γεγονός ότι, την ώρα της αλήθειας, ενώ όλοι στα παρασκήνια γνωρίζουν τα προβλήματα, οι περισσότεροι —μαζί και οι δήθεν «απέναντι»— επιλέγουν τη βολική σιωπή, αφήνοντας ελάχιστες, μετρημένες στα δάχτυλα φωνές να υπερασπιστούν το αυτονόητο.
​Η αλήθεια και η αξιοπρέπεια δεν φυλακίζονται σε μικροπρεπείς μεθοδεύσεις. Ούτε οι αξίες ξεγράφονται από εκείνους που ξέρουν μόνο να μοιράζουν ρόλους. Εκείνοι που κοιτάζουν αφυψηλού, απλώς αποκαλύπτουν τη δική τους μικρότητα. Τα μαθηματικά, ευτυχώς, ανήκουν σε αυτούς που τα υπηρετούν με ψυχή, κι όχι σε αυτούς που τα εκμεταλλεύονται.
​Αθηνά Καλαμπόκα
MSc Μαθηματικός

Σχετικές δημοσιεύσεις