Βλέπεις παιδιά έξω 15 & 18 χρονών να αρπάζονται για ασήμαντες αφορμές, το μάτι τους να στάζει μίσος και σε απόλυτη παραφροσύνη να είναι έτοιμα το ένα να σφάξει το άλλο βρίζοντας μάνες, πατεράδες και σπίτια.
Πάτε καλά ρε; Πως τα μεγαλώνετε έτσι τα παιδιά σας;
Σε αυτή την ηλικία πρέπει να τα γαλουχίζετε για το πώς θα ζήσουν μετά. Να τα στρώνετε στο διάβασμα για να κατακτήσουν αυτό που σκέφτονται. Να πετύχουν τα όνειρά τους. Όχι παρατώ τρέχω για δουλειά μετά κουρασμένη ή κουρασμένος και ο 15χρονος στην τρέλα του. Στην τύχη όλα τότε.
Μαζεύονται οικογενειακά στο τελείωμα της Β΄Λυκείου και ψάχνονται να δουν τι θα καταφέρει ο κανακάρης ή κανακάρα τους. Σχεδόν τίποτε. Δεν είναι τυχαίο που αποτυγχάνουν στην στοχοποίηση στις Πανελλαδικές. Μετά με το που πάνε στα ΙΕΚ, τα όνειρα ότι θα γίνει επιτέλους αυτό που θέλει αλλάζουν τον αέρα στο οικογενειακό τιμ. Τι λέτε τώρα πως είναι δυνατόν. Το άκουσα φέτος και δεν λάλησα. Είναι αυτό που λέμε η καλύτερη σχολή είναι να μπει το παιδί στο Πανεπιστήμιο ή στα ΙΕΚ. Η σχολή δεν μας νοιάζει. Ναι δεν μας νοιάζει. Βλέπεις 15 χρονών έπρεπε να τρέχει στα φροντιστήρια ώστε στις Πανελλήνιες να έχει το δυνατόν λιγότερα κενά. Αλλά αυτός όλη μέρα έξω. Στο τίποτε, ότι περάσει από το μυαλό τους να κλείσει η μέρα και να πέσουν για ύπνο. Τα βλέπεις να χάσκουν στον δρόμο σε μικρο-ομάδες. Συχνά λένε ‘’ δεν έχω τίποτε για αύριο ‘’.
Γιατί τι έχουν τα ΙΕΚ μου είπε μια νέα που κατάφερε και μπήκε εκεί. Δεν θέλησα να την προσβάλω. Της χαμογέλασα. Της είπα απλά δεν ήταν αυτός ο στόχος σου. Πιο παλαιά τα παιδιά ξαναπολεμούσαν με στόχο να πετύχουν αυτό που θέλανε.
Που οφείλεται; Είναι λάθος ο οικογενειακός προγραμματισμός. Ναι πέρα ως πέρα. Παρακολουθείς το παιδί και έχει αδυναμίες αμέσως σε φροντιστήριο να καλυφθούν τα κενά. Όχι κλάματα μετά την αποτυχημένη προσπάθεια. Όχι συμβιβασμούς με ότι μας προκύψει στο τέλος. Θέλουμε επιτυχία στους στόχους μας πέφτει όλο το σπίτι πάνω κατά πάνω για την επιτυχία. Από 15 χρονών από την Α΄ Λυκείου πρέπει να είμαστε στο μετερίζι αν θέλουν να δουν επίτευξη στόχων. Αν όχι εκεί θα μακελεύονται στις βόλτες τα βράδια θα κλωτσιούνται στα διαλείμματα στα σχολεία.
15χρονών παιδί τι θα γίνει από δω και πέρα;
Τι μας επιφυλάσσει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας αυτού του νέου; Έτσι πρέπει να μιλάει η οικογένεια. Να σκέφτετε όλη μέρα για το μέλλον του και την επίτευξη των στόχων του.
Έρχονται το Σεπτέμβρη Γ΄ Λυκείου χαμογελαστοί πετάνε σαν στόχο μια Πυροσβεστική με 17000 μόρια και πάνω και εσύ σε αυτό το παιδί πρέπει να γίνεις ο εισβολέας γνώσεων. Να καλύψεις τα κενά των προηγουμένων ετών και να κελαηδήσεις γνώσεις και πειθαρχεία μελέτης.
Ρε παλληκάρι έτσι ακριβώς μου είπε φίλος πιο παλαιά που το συζητούσαμε, ξέρεις αν αντέχουν οικονομικά οι οικογένειες. Μα του λέω να έρθουν μόνο Μαθηματικά και Έκθεση από την Α΄Λυκείου εκεί που πονάνε οι βαθμοί στις Πανελλήνιες. 70% στο οικονομίας Μαθηματικά κάτω από την βάση. Κάτω από 5 το 50%. Αυτά να διορθώσουν ρε φίλε. Δεν θα πεθάνει καμμιά οικογένεια μην τρελαθούμε. Να ακολουθήσει την τακτική μαθητή μου που μου λέει Χριστούγεννα, Πάσχα και όλο το καλοκαίρι δουλεύω στο χωριό μου για να έχω για το φροντιστήριο. Το ακούς από το παιδί αυτό και δακρύζεις. Μετά πρέπει να δώσεις ευκαιρίες στο κάθε κωλόπαιδο που μαχαιρώνει και κλωτσάει τον άλλο. Όχι αυτό και η οικογένεια στην στενή. Πόσο ανοχή. Τι ανοχή στην διάλυση του οικογενειακού ιστού.
Στόχοι λοιπόν στο σπίτι. Στο παραδοσιακό τραπέζι. Να μιλάνε οι γονείς να μιλάνε τα παιδιά και να ξεκινάει ο αγώνας του ‘’θέλω να γίνω…’’. Έτσι το παιδί δεν χάνεται η οικογένεια δεν καταστρέφεται.
Μια μαθήτρια μου είπε ‘’θεωρώ πως η βάση για την επιτυχία της μπήκε στη Β’ Λυκείου ενώ στην συνέχεια το μεθοδικό διάβασμα στην Γ’ τάξη του Λυκείου της έδωσε την υψηλή βαθμολογία. Μάλιστα κατά τη συζήτηση που είχαμε, μας ανέφερε ότι δεν στερήθηκε κάτι, δεν ήταν κουραστικό το διάβασμα τη Β Λυκείου γιατί υπήρχε το υπόβαθρο. Μόνο έτσι είσαι σίγουρος για επιτυχία της σχολής που ονειρεύεσαι ‘’
Αυτό το πιστεύω. Αλλά πρέπει να γίνει βίωμα και στην οικογένεια. Πρέπει να πετύχεις τον στόχο σου με σωστή προετοιμασία. Όλα τα άλλα είναι ημίμετρα. Τα παιδιά πλανώνται φεύγουν να πάνε για μια άλλη ζωή την φοιτητική. Έτσι παλεύουν το θέλω τους που είναι μια άλλη ζωή για μια 7ετία οι περισσότεροι. Άσε που πολλοί εγκαταλείπουν στο τέλος. Το ότι δεν είμαι στην σχολή των ονείρων μου πάει περίπατο. Από νωρίς λοιπόν παιδιά. Μια ζωή θα πρέπει να παλεύεις με τις γνώσεις για να γίνει αυτό που πάντα σκέφτεσαι. Μην χαζολογάτε δεν θα γίνεται ποτέ πετυχημένοι πολίτες. Πάντα στις κουβέντες σας θα λέτε ‘’ ήθελα να γίνω τάδε ‘’ αλλά και εδώ καλά είμαι…
Ο καθορισμός καθημερινών στόχων μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι. Αν έχετε ένα πλάνο, βοηθά να παραμείνετε συγκεντρωμένοι και οργανωμένοι, παρακολουθώντας τι πρέπει να επιτευχθεί. Δίνει επίσης μια αίσθηση ικανοποίησης στο τέλος της ημέρας, όταν μπορείτε να σημειώσετε τις εργασίες που έχουν ολοκληρωθεί. Το να το μετατρέψετε σε συνήθεια μπορεί πραγματικά να σας βοηθήσει να αξιοποιήσετε στο έπακρο τη μέρα σας. Έτσι θα γίνει πραγματικότητα η επιτυχία σας. Καιρός να μπει η ζωή σας σε νέα καλούπια.
ΛΥΤΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
apopsi-press.gr
