Κώστας Κάπος
Κοιτάξτε, καλά μου συντροφάκια, τι γίνεται, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της δικιάς μας Ψωρολακόσταινας.
Αυτό που γίνεται, είναι ότι η Αριστερά έχει χάσει τ’ αυγά και τα Πασχάλια και πλέον, μόνο κατ’ όνομα μπορεί να αυτοαποκαλείται «Αριστερά», βλέποντας ότι η ιδεολογική της κυριαρχία των δεκαετιών ’70 και ’80 έχει εξαϋλωθεί, παρασυρμένη από τα νέα δεδομένα των κοινωνικών και τεχνολογικών εξελίξεων, που αδυνατεί να παρακολουθήσει. Το ίδιο βέβαια δείχνει να έχει πάθει και η Λαϊκή Δεξιά, του Παπάγου και του Ευταξία, βεβαίως-βεβαίως.
Ώρες-ώρες μου θυμίζουν την περίφημη γραμμή Μαζινό που έφτιαξαν οι Γάλλοι μετά τον Α’ Π.Π., βασισμένοι στις στρατηγικές του 1918, και έμειναν μέσα να τη φυλάνε, ενώ οι αντίπαλοι είχαν καταλάβει όλη τη Γαλλία.
Ας το πάρουμε χαμπάρι, αγαπημένα συντρόφια της Αριστεράς (αλλά και της Παλαιοδεξιάς), αυτό που έχει πλέον επικρατήσει είναι μια υβριδική ιδεολογία που περιλαμβάνει ΚΑΙ αυτά που εσείς πιστεύατε πριν από 40 χρόνια. Την επάρατη «Δεξιά», δεν την εκπροσωπεί πλέον κάποιος Παπάγος, αλλά κάποιος Μητσοτάκης που ενσωμάτωσε στο κυβερνητικό του σχήμα και πολλά αστέρια της πάλαι ποτέ Αριστεράς και δείχνουν να συμβιώνουν μια χαρά μαζί του, χωρίς να έχουν πουλήσει τα πιστεύω τους.
Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα, για όποιον έχει ζήσει σε τούτο τον τόπο εδώ και 66 χρόνια, είναι ότι πλέον, ούτε η Λαϊκή Δεξιά, ούτε η Αριστερά έχουν οποιονδήποτε λόγο ύπαρξης. Τα τρακτέρ αντικατέστησαν τα μουλάρια, τα οποία κανένας δεν έσφαξε (όπως φοβόντουσαν), απλά τα άφησε στο λιβάδι να πεθάνουν ήρεμα και χωρίς βάσανα.
Και θα έπρεπε να είμαστε ίσως ικανοποιημένοι με αυτή την ιδεολογική ώσμωση που θα μπορούσε να μας φέρει πιο κοντά, ως λαό, αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι θλιβεροί πολιτικάντηδες που προσπαθούν να περιχαρακωθούν σε μια μπαγιάτικη ιδεολογία, είτε αυτή λέγεται Αριστερά με ιδέες του 19ου αιώνα, είτε Δεξιά με ιδέες που μεταλαμπαδεύτηκαν από την εποχή του ιδεολογικού συνονθυλεύματος των Γκόρτσων, των μαυραγοριτών, των αστών, των βασιλοφρόνων και των δωσίλογων, που δημιούργησε ο Β’ Π.Π. και ο Εμφύλιος.
Περάσαμε το πρώτο 1/4 του 21ου αιώνα και τουλάχιστον οι πιο εχέφρονες εξ ημών θα έπρεπε να σκεφτούμε τι ΡΟΛΟ μπορεί να διαδραματίσει αυτό το ιδεολογικό δίπολο που επί του παρόντος περιφέρεται μέσα σε μια ιδεολογική ομίχλη που έχει καταπιεί το 60% του Ελληνικού Λαού.
Η Δεξιά δείχνει να είναι πιο ευέλικτη στην προσαρμογή της στα νέα δεδομένα, αν εξαιρέσουμε κάποιους Σαμαρικούς, Καραμανλικούς και Βελο-Λατινοπουλικούς, των οποίων τα εθνολαϊκά επιχειρήματα σου προκαλούν κατάθλιψη, λες και ακούς τον αείμνηστο Δήμο Σταρένιο να ραπάρει.
Με την Αριστερά, πείτε μου τι να κάνουμε, καλά μου συντροφάκια; Με τι εργαλείο πρέπει να ξεκολλήσουμε τη μούχλα των Μαρξιστικών και Λενινιστικών ιδεοληψιών, της μισαλλοδοξίας, της μιζέριας, της μόνιμης αντίδρασης στα πάντα και των ανεφάρμοστων «προγραμμάτων» και να τη στρέψουμε σε πιο υγιείς και σύγχρονες κατευθύνσεις;
Πάει το (καλοπληρωμένο από τη Μόσχα) ειρηνιστικό κίνημα των ‘70s, πάει καλιά της η οικολογία ως κοινωνικό και όχι επιστημονικό πεδίο, πάει στα αζήτητα ο άκρατος δικαιωματισμός, ψόφησαν και βρώμισαν οι ιδέες του Σταλινισμού και του Μαοϊσμού, τελικά σας έμεινε ένα άδειο μεταποκαλυπτικό τοπίο που δεν ξέρετε τι να χτίσετε επάνω του. Κάτι ψελλίζετε ακόμα για «free Palestine», αλλά κι αυτό θα σβήσει, νομοτελειακά.
Θεωρητικά, η Αριστερά θα μπορούσε να υιοθετήσει ένα σημαντικό ρόλο, προασπιζόμενη τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ προβλήματα και δικαιώματα του λαού απέναντι στην άκρατη κερδοσκοπία του Καπιταλιστικού μας συστήματος. Θα μπορούσε να συμμετέχει δημιουργικά στη διαμόρφωση των Νόμων, προβάλλοντας αντιρρήσεις και εναλλακτικές λύσεις σε πολλά θέματα, που άπτονται του Περιβάλλοντος, των δικαιωμάτων των καταναλωτών, του ελέγχου της καταιγιστικής ανάπτυξης της Τεχνολογίας και της ΤΝ, των ιδιωτικών πανεπιστημίων, της δημόσιας τάξης και κοινωνικής ειρήνης, των κοινωνικών αγκυλώσεων που κληρονομήσαμε, κλπ.
Τι βλέπουμε όμως; Μια απέραντη μισαλλοδοξία και μια λαχτάρα για Εξουσία, που όμως δεν στηρίζεται σε κανέναν απολύτως οικονομικό ή γεωπολιτικό προγραμματισμό. Αγώνας για την Εξουσία, χωρίς τελικό στόχο, μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί μια αριστερή νομενκλατούρα, αντίστοιχη του θλιβερού Τσίρκου που παραλίγο να μας ρίξει στα βράχια, το 2015.
Τι βλέπουμε όμως; Μια έμφυτη εχθρότητα απέναντι σε οτιδήποτε περιλαμβάνει τις λέξεις «ιδιωτική», «ανάπτυξη», «επένδυση», «παραγωγικότητα» και «κέρδος», από μυαλά κολλημένα στον Κρατισμό και τα φαντασιακά λεφτόδεντρα, ενώ έχετε πλήρη άγνοια για το πώς δημιουργείται Πλούτος σε μια χώρα.
Τι βλέπουμε όμως; Άκρατο μίσος για αυτούς τους αριστερούς που συντάχθηκαν με το κυβερνητικό σχήμα του Μητσοτάκη, λες και είναι προδότες της ιδεολογίας τους.
Τι βλέπουμε όμως; Μια εχθρότητα απέναντι σε οτιδήποτε άπτεται της Εθνικής μας ανεξαρτησίας, των Στρατηγικών μας συμμαχιών και της προάσπισης των συμφερόντων της Πατρίδας μας, μέσα από ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελεσματικές Δυνάμεις Ασφαλείας και αυστηρών κανόνων ως προς την αποδοχή προσφύγων στη χώρα μας.
Τι βλέπουμε όμως; Μια απέραντη συνωμοσιολογία για ξυλόλια, εξαϋλωμένα βαγόνια, σκορπιοτσιμπημένες Μαρίες, βυθισμένα πλοιάρια από το Λιμενικό, συνωμοσίες να καούν τα δάση για τις ανεμογεννήτριες, αγιοποίηση του λιγνίτη, παραπλανητικά οικονομικά στοιχεία, αφιονισμένες αντισημιτικές αντιδράσεις και ηρωοποίηση νεκρών τύπου Γρηγορόπουλου, Ζακ, Φύσσα και Ρομά κακοποιών, με ταυτόχρονη περιφρόνηση στα θύματα της Μαρφίν, τους καμένους στο Μάτι και τον Λυγγερίδη.
Αυτό, καλά μου συντρόφια, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η Αριστερά που θα αναγνώριζαν οι σεβάσμιοι μεταστάντες προκάτοχοί σας (Ηλίας Ηλιού, Γρηγόρης Φαράκος, Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Αντρέας Λεντάκης, Λεωνίδας Κύρκος κλπ), αλλά μία τερατογένεση, προϊόν ανίερης διασταύρωσης της μισαλλοδοξίας της φιλαρχίας και των ιδεοληψιών σας, με ένα λεξιλόγιο που ακούγεται πιο ψεύτικο και από τον μακαρίτη τον Ταμτάκο να απαγγέλλει Αισχύλο. Το ότι πήρατε για πρώτη φορά την Εξουσία το 2015, κατέστρεψε την ψυχή σας.
Και επειδή ξέρω πια πολύ καλά, με τι γανιασμένα μυαλά πορεύεστε, πολύ φοβάμαι ότι πλέον δεν έχετε, ούτε θα έχετε απολύτως κανένα ρόλο στην Κοινωνία, πέρα από το να αυξάνετε την Κοινωνική Εντροπία, σε κάθε ευκαιρία.
Σαματατζήδες χωρίς αιτία, ούτε καν επαναστάτες!
Λυπάμαι…
