ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΒΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ!

Ζούμε στην εποχή όπου το “νιώθω άρα είμαι” αντικατέστησε το “σκέφτομαι άρα υπάρχω”. Και αυτό είναι επικίνδυνο.
Ζω και εργάζομαι σ’ έναν κόσμο όπου το λάθος δεν συγχωρείται.
Στην ΕΜΑΚ, κάθε απόφαση κρίνει ζωές.
Εκεί δεν υπάρχει χώρος για αυταπάτες, ούτε για “όπως θα ήθελα να είναι τα πράγματα”.
Υπάρχει μόνο η πραγματικότητα: το βάρος, ο καπνός, ο χρόνος που τελειώνει.
Αν αφήσεις το συναίσθημα να σε καθοδηγήσει, μπορεί να χαθείς εσύ και μαζί σου κι άλλοι.
Η δουλειά μου μ’ έχει διδάξει να λειτουργώ με δεδομένα, όχι με συναισθήματα.
Να βλέπω τα γεγονότα, να τα αναλύω ψύχραιμα, να παίρνω αποφάσεις που στηρίζονται στη λογική.
Γιατί στην πράξη, η αλήθεια δεν είναι υποκειμενική.
Δεν είναι “όπως τη νιώθω”.
Είναι αυτό που είναι.
Και η πραγματικότητα, είτε τη δεχθείς είτε όχι, πάντα έχει τον τελευταίο λόγο.
Όμως σήμερα, ζούμε σε μια εποχή όπου η λογική υποχωρεί μπροστά στο συναίσθημα.
Όπου ο καθένας νομίζει ότι, αν νιώσει κάτι έντονα, τότε αυτό αποκτά υπόσταση.
Βλέπουμε ανθρώπους να αυτοπροσδιορίζονται ως ό,τι φανταστούν·
άνδρες να δηλώνουν γυναίκες, άλλους να δηλώνουν γάτες, σκύλους ή “ό,τι αισθάνονται” τη δεδομένη στιγμή
κι ένα κοινωνικό περιβάλλον που τους επικροτεί, όχι γιατί αυτό στηρίζεται στη λογική, αλλά γιατί φοβάται να τη χρησιμοποιήσει.
Δεν έχω τίποτα εναντίον κανενός.
Αλλά αρνούμαι να βιάσω τη λογική μου για να ικανοποιήσω μια συλλογική αυταπάτη.
Δεν μπορώ να βλέπω το παράλογο και να υποκρίνομαι ότι είναι φυσιολογικό μόνο και μόνο επειδή “κάποιος το νιώθει έτσι”.
Το συναίσθημα είναι όμορφο, αλλά όταν μπαίνει μπροστά από την πραγματικότητα, γίνεται επικίνδυνο.
Γιατί τότε δεν βλέπουμε τον κόσμο όπως είναι, αλλά όπως θα θέλαμε να είναι.
Κι αυτή η σύγχυση προσωπική ή κοινωνική έχει πάντα τίμημα.
Το ίδιο φαινόμενο το βλέπω και στις πολεμικές τέχνες.
Κάποιοι εύχονται έναν κόσμο χωρίς βία, χωρίς επιθέσεις, χωρίς εγκλήματα.
Εύχομαι κι εγώ το ίδιο.
Αλλά γνωρίζω πως αυτό είναι ευχή, όχι δεδομένο.
Αν ζήσεις σαν να μην υπάρχει το κακό, θα σε αιφνιδιάσει όταν εμφανιστεί.
Και τότε, ο “διάλογος” δεν θα είναι επιλογή σου.
Η λογική δεν είναι έλλειψη ευαισθησίας είναι προϋπόθεση επιβίωσης.
Η φωτιά δεν έχει συναισθήματα. Ο σεισμός δεν διαπραγματεύεται.
Το κύμα δεν σε λυπάται.
Η φύση, η ζωή και η πραγματικότητα αδιαφορούν για τις αυταπάτες μας.
Και γι’ αυτό ακριβώς, χρειάζεται να τις αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία και ρεαλισμό.
Με ανησυχεί βαθιά η εποχή μας.
Βλέπω μια γενιά να μεγαλώνει πιστεύοντας ότι η “αλήθεια” είναι ό,τι νιώθει, κι όχι ό,τι αποδεικνύεται.
Πως η λογική είναι καταπίεση και η φαντασίωση δικαίωμα.
Αλλά όταν η κοινωνία πάψει να σέβεται την πραγματικότητα, δεν θα χρειαστεί εχθρό για να καταστραφεί·
θα το κάνει μόνη της, από μέσα.
Ο καθένας στο μετερίζι του.
Άλλος υπηρετεί τη λογική, άλλος τις παραισθήσεις του.
Εγώ επέλεξα το πρώτο.
Και θα συνεχίσω να το υπηρετώ με σεβασμό και καθαρό νου γιατί το οφείλω στη ζωή, στην ομάδα μου, και στην αλήθεια.
Όσο κι αν αυτό ενοχλεί όσους φοβούνται να κοιτάξουν την πραγματικότητα κατάματα.
04-11-2025
ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΟΣ Ι. ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΕΠΙΠΥΡΑΓΟΣ- ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΠΟΛ. ΤΕΧΝΩΝ