ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Αχ, βρε σύντροφοι, είμαι άνθρωπος ρομαντικός κι ευαίσθητος.
Βλέπω όλα αυτά τα κουφάρια των εργοστασίων στις “παραμεθόριες περιοχές” (τέτοια είχε χαρακτηρίσει και την Ηλεία, ο αείμνηστος Θανάσης Κανελλόπουλος) και με ένα δάκρυ νοσταλγίας να αργοκυλάει στα αργασμένα από το σολάριουμ μάγουλά μου, σκέφτομαι τι ωραία περνούσε ο Έλληνας με όλα τα “πακέτα” Ντελόρ που ξεκοκαλίζαμε τις χρυσές δεκαετίες του ’80 και ’90, τότε που (όπως λένε ακόμα οι Πασόκοι μέχρι μυελού οστών και μετέπειτα Συριζαίοι, αγρότες), “φάγαμε ψωμάκι”.
Τι ψωμάκι, ρε κουμπάρε, “ψωμάκι” ήταν οι 5κιλες συναγρίδες και οι αστακοί από τη Βοστώνη, που χλαπάκιαζες κάθε 2η μέρα;
Περνούσες από τη Θράκη και έβλεπες πιο πολλά κουφάρια ημιτελών εργοστασίων από όσα γιδοπρόβατα. Βλέπετε, ο “επενδυτής”, κάτι με τις υπερκοστολογήσεις, κάτι με το ζεστό χρήμα που έπεφτε μπροστάτζα, από τα μπετά κιόλας, δεν είχε ανάγκη να ολοκληρώσει το εργοστάσιο και το άφηνε να το κατουράνε τα αδέσποτα, μόλις τσέπωνε το παραδάκι και το μετέτρεπε σε βίλες, κότερα και καταθέσεις στην Ελβετία.
Πώς να μη γίνει μετά Πασοκαρία ο άλλος, μου λες; Τις μέρες που δίνονταν οι επιδοτήσεις για τα βαμβάκια, στέναζαν τα σκυλάδικα του Κάμπου και οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων προσλάμβαναν εποχικούς υπαλλήλους. Ποιος βλάκας είχε ανάγκη να “επενδύσει”, όταν ήξερε ότι κάθε επένδυση σήμαινε ομηρία από τους Κρατικούς λειτουργούς στο διηνεκές; Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν και άσε την Οικονομία να πάει να κουρεύεται.
Και τώρα βγαίνουν κάτι χλεχλέδες οικονομολόγοι, κάτι φιλελέδες πολιτικοί, κάτι γραμματιζούμενα ρεμάλια και μας λένε ότι (και καλά) η Οικονομία έπεσε στα βράχια επειδή αντί για εργοστάσια και σύγχρονες καλλιέργειες, χτίζαμε βίλες στο Διόνυσο και το Πανόραμα και στείλαμε μισθούς και συντάξεις των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου στο Θεό.
Αντε παένετε να δείτε στη γωνία αν ερχόμαστε, ρε μουχρίτσες, που θα τα φορτώσετε τώρα όλα στους ώμους μας, εμάς των αγωνιστών της εργατιάς. Εμείς ρε, έχουμε γράψει χιλιόμετρα στους αγώνες, έχουμε κλείσει εργοστάσια, έχουμε μπλοκάρει κόμβους, έχουμε ψηφίσει Αλέξη, έχουμε πει ΟΧΙ στους κωλοευρωπαίους και έρχεστε εσείς να μας πείτε για δημοσιονομικό έλλειμμα και άλλα λουλουδάτα;
Που πηγαίνει αυτός ο τόπος, ρε φίλε, γεμίσαμε άνιωθους χλιμίντζουρες!
