Στην Θεσσαλονίκη ένας μαθηματικός, ο Αγαθόνικος Αγαθονικόπουλος ιδρύει το 1941, ένα Φροντιστήριο επί της Τσιμισκή. Είναι αφοσιωμένος στα Μαθηματικά και μόνο.
www.facebook.com/istoriko.arxeio.frontistwn/posts/840234019664707
Στο Φροντιστήριο αυτό γράφεται ο μαθητής Ι. ΝΤΑΝΗΣ. ¨Εχει την ίδια αγάπη με τον φροντιστή για τα μαθηματικά, τόσο πολύ που κρατάει συνέχεια σημειώσεις και όλα τα τεύχη με τις Ασκήσεις του φροντιστηρίου του όπου, σε αρκετές σελίδες ανάμεσα, έχει δημιουργήσει δικές του ασκήσεις.
Και σε λίγα χρόνια ο Γιαννης ΝΤΑΝΗΣ θα γίνει σπουδαίος φροντιστής Γεωμέτρης.
– “Είχα καθηγητή στην Γεωμετρία τον Ντάνη, στα πρώτα του βήματα, την σχολική χρονιά 1965-66 στο φροντιστήριο του μεγάλου μαθηματικού, Αρ. Πάλλα, στην οδό Βεραντζέρου 4, στο κέντρο της Αθήνας. Ο νεαρός τότε Ντάνης ήταν συναρπαστικός, μας οδηγούσε σε άλλο κόσμο, από τότε διαβάζω γεωμετρία και ας είμαι 70 !!.” μου είπε ο Konstantinos Panagiotou
Σε λίγα χρόνια έρχεται η δημιουργία του φροντιστηρίου ΑΤΤΙΚΟΝ .
Ο Γιάννης ΝΤΑΝΗΣ γίνεται Θρύλος της Γεωμετρίας , όχι μόνο ως γνώση αλλά και ως γητευτής του πίνακα.
– “Υπήρχαν κάποτε δάσκαλοι που δεν χωρούσαν σε βιβλία. Ο Γιάννης ο Ντάνης ήταν ένας από αυτούς. Τον θυμάμαι σαν να τον βλέπω τώρα∙ με τα μακριά μαλλιά του και εκείνο το βλέμμα που δεν στεκόταν σε εμάς, αλλά κάπου πιο πέρα — σαν να κοιτούσε το άπειρο, εκεί όπου τελικά οδηγούσε και τη σκέψη μας.
Ήταν ήδη μύθος στο Αττικό φροντιστήριο όταν πρωτομπήκα, εγώ ένα παιδί από την επαρχία το 1970, γεμάτο δέος και άγνοια.
Στην τάξη του δεν ακουγόταν ούτε ανάσα. Δεν ήταν φόβος — ήταν κάτι πιο βαθύ. Ήταν η αίσθηση ότι μπροστά μας συνέβαινε κάτι σπουδαίο.
Ο πίνακας γέμιζε, άδειαζε, και ξαναγέμιζε, κι εκείνος, αδιάφορος για τα τυπικά, τον καθάριζε με τα χέρια του. Οι κιμωλίες άφηναν το αποτύπωμά τους στο μαύρο του κοστούμι, σαν παράσημα μιας άλλης μάχης — της γνώσης.
Κάποιοι έλεγαν ιστορίες για τη ζωή του, για μια γυναίκα που δεν άντεξε τις κιμωλίες. Ποιος ξέρει αν ήταν αλήθεια. Δεν είχε σημασία. Εκείνος ανήκε αλλού.
Μας μιλούσε για πράγματα που δεν υπήρχαν σε κανένα σχολικό βιβλίο.
Οι γωνίες αποκτούσαν ζωή: χορδή–χορδή, ακτίνα–χορδή, τρίτου είδους. Υπήρχαν «γωνίες κόμβου», υπήρχε μια γεωμετρία ζωντανή, σχεδόν μυστική.
Δεν μάθαινες απλώς θεωρία — σε μυούσε στην Γεωμετρία.
Και όταν έφτανε στους γεωμετρικούς τόπους, εκεί πραγματικά απογειωνόταν.
«Θα κάνεις τρία σχήματα στο πρόχειρο», έλεγε.
«Από αυτά θα καταλάβεις τι ψάχνεις: κύκλο, τόξο ή ευθεία».
Τόλμησα κάποτε να ρωτήσω: «Είναι απόδειξη αυτό;» Χαμογέλασε. «Όχι. Αλλά ξέρεις πια τι ψάχνεις». Και αυτή η φράση έμεινε μέσα μου περισσότερο από κάθε θεώρημα.
Δεν μας μάθαινε μόνο μαθηματικά. Μας μάθαινε σκέψη. Μας έδειχνε πώς να προσεγγίζουμε το άγνωστο, όπως οι στρατηγοί πριν από τη μάχη — να ψάχνουμε, να υποψιαζόμαστε, να σχεδιάζουμε.
Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που του πήγα εκείνες τις επτά σελίδες για ένα θεώρημα του Πτολεμαίου. Μια εβδομάδα μετά, με κάλεσε στο γραφείο. Δεν είπε πολλά. «Εσύ, για φέτος, δεν θα ξαναπληρώσεις». Τότε τα δίδακτρα ήταν 350 δραχμές. Για μένα, όμως, εκείνη η φράση άξιζε πολύ περισσότερο. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ότι κάποιος αναγνώριζε πραγματικά την προσπάθειά μου.
Περάσανε χρόνια από τότε. Τα βιβλία άλλαξαν, οι μέθοδοι άλλαξαν, οι τάξεις γέμισαν τεχνολογία. Αλλά εκείνη η μορφή, με το μαύρο κοστούμι γεμάτο κιμωλίες και το βλέμμα στο άπειρο, μένει αναλλοίωτη.Γιατί κάποιοι δάσκαλοι δεν σου μαθαίνουν απλώς μαθηματικά. Σου μαθαίνουν πώς να σκέφτεσαι. Και αυτό δεν σβήνεται ποτέ.¨”
(Λόγια που μου είπε μονομιάς ο Giannis Tsarpalis , όταν του ζήτησα να μου μιλήσει για τGiannis Tsarpalisμη του ήταν τόσο μεγάλη σαν μαθηματικού και ΔΑΣΚΑΛΟΥ και τόσο ωραίο μάθημα έκανε, ώστε μαθητές άλλων φροντιστηρίων πήγαιναν στο φροντιστήριο ”Αττικόν” για να παρακολουθήσουν το μάθημά του.
Ο Γιάννης ΝΤΑΝΗΣ “εφυγε” όπως έζησε, μέσα στο Αμφιθέατρο Σινα σε Συνέλευση Μαθηματικών της ΕΜΕ.
– Ο κ Γιάννης Κερασαρίδης έγραψε στο mathematica.gr στις 14 Νοέ. 2012:
” Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που ένας μεγάλος Γεωμέτρης, ο Γιάννης Ντάνης, έφυγε από κοντά μας. Βρισκόμασταν στο αμφιθέατρο της οδού Σίνα περιμένοντας να αρχίσει η συνέλευση της ΕΜΕ. Με τον Γιάννη συνεργαζόμασταν για χρόνια, διδάσκοντας Ευκλείδεια Γεωμετρία στο «ΑΤΤΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ», στο οποίο ήταν συνεταίρος. Ο Γιάννης, χειμαρρώδης όπως πάντα στο λόγο του, μου μίλαγε για την παιδευτική αξία της Ευκλείδειας Γεωμετρίας˙ και ξαφνικά “έφυγε”.
Κείνη τη στιγμή, η Ευκλείδεια Γεωμετρία, έχανε έναν από τους γνησιότερους ερμηνευτές της που διέθετε η χώρα μας.”
‘Ηταν 1994 , ετών 62.
http://www.mathematica.gr/forum/viewtopic.php?t=32863…
Ιστορικό Αρχείο Φροντιστών – Κωνσταντάρας Γιώργος
