Φόρτωση Text-to-Speech…
Αλλος ένας κάδος για μπάζα, άλλο ένα χωνί κατάβασης – κυριολεκτικά έχω χάσει το μέτρημα στη γειτονιά, δυο-τρία σε κάθε τετράγωνο και κάθε μέρα ξεφυτρώνουν καινούργια. Σκαλωσιές και λινάτσες. Κομπρεσέρ και σφυριά. Μικρά εργοτάξια εδώ κι εκεί, που παράγουν και άλλο θόρυβο και άλλη σκόνη σε μια πόλη που ούτως ή άλλως υποφέρει από ηχορρύπανση, σκουπίδια, κακή ατμόσφαιρα.
Mια μέρα πέτυχα έναν καβγά τρικούβερτο. «Πόση υπομονή να κάνουμε; Φτάνει πια!». Εξαλλη μια κυρία γύρω στα εβδομήντα έλεγε τον καημό της σε έναν μάστορα, που δεν έδειχνε να ιδρώνει τ’ αυτί του. Πρέπει να έχουν συνηθίσει και αυτοί στις φωνές και στα παράπονα.
Στο απέναντι διαμέρισμα τα έχουν ξηλώσει όλα. Προχθές είχαν σειρά τα πλακάκια του μπάνιου και τα ντουλάπια της κουζίνας. Γενικώς το έχουν κάνει καλοκαιρινό. Κάθε φορά που ρίχνουν μπάζα στο χωνί, ο Σμόκι πετάγεται πάνω και αρχίζει να γαβγίζει. Αν εμένα έχουν πάθει τα νεύρα μου, φαντάζομαι πόσο ταράζονται τα σκυλιά με τόσο ευαίσθητη ακοή.
Ελάχιστα συνεργεία τηρούν τα ωράρια κοινής ησυχίας. Τα περισσότερα βαράνε και μεσημέρι και βράδυ, και Σάββατο και Κυριακή καμιά φορά.
Ελάχιστα συνεργεία τηρούν τα ωράρια κοινής ησυχίας. Τα περισσότερα βαράνε και μεσημέρι και βράδυ, και Σάββατο και Κυριακή καμιά φορά. Βαράνε κανονικά. Κι ας γράφει η άδεια «εργασίες μικρής κλίμακας», που βγαίνει εύκολα και γρήγορα. Αλλα γράφει, άλλα κάνουν. Ρίχνουν τοίχους, αλλάζουν πατώματα, ξηλώνουν κουφώματα. Βαριές δουλειές, αλλά στην Ελλάδα, ως γνωστόν, είσαι ό,τι δηλώσεις.
Kάποτε λέγαμε «ήσυχες μέρες του Αυγούστου στην Αθήνα». Κάποτε. Στην πόλη δεν υπάρχουν πια ήσυχες μέρες. Για πολλά συνεργεία ο Αύγουστος είναι το ιδανικό παράθυρο. Μια χρυσή ευκαιρία. Απουσιάζουν αρκετοί ένοικοι για διακοπές και οι εργασίες προχωρούν με μικρότερο ρίσκο για καταγγελίες σε αστυνομία και υπηρεσίες δόμησης των δήμων, που βέβαια, έτσι όπως είναι υποστελεχωμένες, σιγά μην έρθει κάποιος να ελέγξει. Ιδίως αυγουστιάτικα.
Μετά τη δεκαετή οικονομική κρίση, όταν όλα «πάγωσαν» και λέγαμε δεν ακούγονται κομπρεσέρ στις γειτονιές, για να δείξουμε την καθίζηση της οικοδομικής δραστηριότητας, η αναβάθμιση διαμερισμάτων σε μεγάλης ηλικίας πολυκατοικίες έχει μετατραπεί σε ατμομηχανή της οικοδομής, άμεση προτεραιότητα για χιλιάδες ιδιοκτήτες. Ειδικά στο κέντρο. Το γηρασμένο κτιριακό απόθεμα της Αθήνας αναζητεί βηματισμό στον 21ο αιώνα και κάνει ριζικό λίφτινγκ.
Προσπαθεί να παρουσιαστεί ανανεωμένο, προκειμένου να ικανοποιήσει τις σημερινές προκλήσεις και φιλοδοξίες των κατοίκων της πρωτεύουσας. Χιλιάδες διαμερίσματα και επαγγελματικοί χώροι, που κατασκευάστηκαν το 1960, το 1970, το 1980, σήμερα χρειάζονται γενναία αναβάθμιση για να γίνουν λειτουργικοί και ελκυστικοί. Τα κομπρεσέρ έχουν πάρει φωτιά. Δυστυχώς και τον Αύγουστο.
