ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΤΡΑΣ
Είναι γενικά παραδεκτό ότι, στο χώρο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, κυριαρχεί η άποψη πως το άθλημα διέρχεται κρίση.
Λίγα σωματεία συμμετέχουν στα τοπικά πρωταθλήματα με ότι αυτό συνεπάγεται .
Οι μόνιμες αιτίες, που παρουσιάζονται, είναι η έλλειψη αθλητικής παιδείας, οργάνωσης, προγραμματισμού, υλικοτεχνικής υποδομής και νομοθετικού πλαισίου. Η άγνοια, η κακή νοοτροπία, η διαιτησία, οι παράγοντες , οι ποδοσφαιριστές, οι προπονητές, η βία, οι δωροδοκίες κ.ά.
Κάνοντας μια προσεκτικότερη ταξινόμηση και ανάλυση, μπορούμε να διατυπώσουμε ότι η κρίση που πραγματικά υπάρχει, δεν προέρχεται από το ιδιο το άθλημα, αλλά είναι αποτέλεσμα της κρίσης που διέρχεται η κοινωνία μας. Κρίση θεσμών, αξιών, αντιλήψεων, νοοτροπίας, προτύπων κλπ.
Είναι αποτέλεσμα της ενασχόλησης ατόμων (σ´ όλες τις εκφράσεις και τα επίπεδα του αθλήματος) που διακατέχονται από τάσεις κυριαρχικές, επιδειξιομανίας, κερδοσκοπίας. Και βέβαια, άγνοια, αφού , πολλοί από αυτούς , δεν προέρχονται από το χώρο του ποδοσφαίρου.
Οι πανανθρώπινες αξίες του αθλητισμού ( ευγενική άμιλλα, συμμετοχή, καλώς αγωνίζεσθαι κ. ά.) έχουν μεταβληθεί σε αρρωστημένο πρωταθλητισμό, νίκη παση θυσία και όλα τα παραγωγά τους, όπως βία, δωροδοκίες, κρίση των αγώνων έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, δικαστήρια.
Αυτονόητο θεωρείται, λοιπόν, ότι η κρίση είναι μεταφερόμενη. Μπροστά σ´ αυτήν τη διαμορφωμένη κατάσταση, εύλογα ανακύπτουν ορισμένα ερωτήματα : Που οδηγηται το ποδόσφαιρο; Ποια είναι η προοπτική του ; Έχει μέλλον ή θα ακολουθήσει το δρόμο προς τον οποίο το οδηγούν , συνειδητά ή ασυνείδητα , όσοι το βάλλουν;
Κατά την άποψη μου , το ποδόσφαιρο έχει μια τέτοια δυναμική, που στο τέλος θα κατορθώσει να ξεπεράσει την κρίση που έχει μεταφερθεί και συσσωρευτεί επικίνδυνα. Και βέβαια, ο καθένας που καλοπροαίρετα ενδιαφέρεται για το άθλημα, θα θέσει το επόμενο ερώτημα :
Πως;
Αποτελεί πλέον αναγκαιότητα, άμεσα να στρατευτούν όλοι αυτοί που αγαπούν το ποδόσφαιρο, ν´ αναλάβουν τις ευθύνες τους και να το οδηγήσουν εκεί που του αρμόζει.
Μέσα στα πλαίσια της ευγενικής άμιλλας και του καλώς αγωνίζεσθαι, αποδεχόμενοι και σεβόμενοι το όποιο αποτέλεσμα των αγώνων. Αναγνωρίζοντας ότι τα λάθη γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται από όλους όσους εμπλέκονται με το χώρο ( ποδοσφαιριστές, προπονητές, διαιτητές, παράγοντες κλπ.) . Δίνοντας βάση στην καλλιέργεια και ανάπτυξη του αθλήματος, διευρύνοντας τις παιδικές, εφηβικές ομάδες, ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο και οι μεταγραφές και παράλληλα, μεταβάλλοντας τα σωματεία σε χώρους μόρφωσης, πνευματικής καλλιέργειας και διαπαιδαγώγησης της νεολαίας μας (που τόσο βάλλεται από παντού και , βέβαια, δεν ευθύνεται για όλα όσα της καταλογίζονται), να απαλείψουν το συντομότερο δυνατό όλες εκείνες τις λαθεμένες αντιλήψεις και πρακτικές που το ταλανίζουν και το υποβαθμίζουν.
Κυρίαρχο ρόλο σ´ αυτή τη διαδικασία μπορεί και πρέπει να διαδραματισει( και θα διαδραματίσει) το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Το πλήθος των ανθρώπων που μοχθούν καθημερινά για να το στηρίξουν, πέρα και έξω από παχυλές αμοιβές και σκοπιμότητες, εγγυώνται ότι μέσα από αυτόν το χώρο θα προχωρήσει η αναγέννηση του αθλήματος σε πείσμα όλων αυτών που το πολεμούν.
