Η προβληματική αρχιτεκτονική των τεκμηρίων


Φόρτωση Text-to-Speech…

Ο τεκμαρτός τρόπος υπολογισμού του φόρου για χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες θεσπίστηκε για ένα λόγο: για να αντιμετωπίσει το παράδοξο και κοινωνικά άδικο, να δηλώνουν επί σειράν ετών εισοδήματα χαμηλότερα ακόμη και από εκείνα ενός εργαζομένου που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό.

Τα φορολογικά έσοδα ενισχύθηκαν, αλλά αύξηση των δηλωθέντων εισοδημάτων, όπως ανέμενε η κυβέρνηση, δεν είδαμε.

Επέβαλε για όλους, ακόμη και αυτούς που δηλώνουν ότι ζουν με 302 ευρώ τον μήνα, έναν ελάχιστο ετήσιο φόρο. Τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν, ωστόσο, αύξηση των δηλωθέντων εισοδημάτων, όπως ανέμενε η κυβέρνηση, δεν είδαμε.

Η αιτία είναι ότι, ενώ τέτοιου είδους διαρθρωτικά μέτρα συνήθως συνοδεύονται και από κινητροδότηση επούλωσης του προβλήματος, τα τεκμήρια για τους Ελληνες επιτηδευματίες δεν περιλάμβαναν τέτοιες διατάξεις. Ηταν περισσότερο «τιμωρητικό» μέτρο (επί εξόφθαλμης φοροδιαφυγής), αλλά ελάχιστα συνέβαλε στην αποκάλυψη των πραγματικών εισοδημάτων. Στο «άσπρισμα» δηλαδή της οικονομίας των ελεύθερων επαγγελματιών. Και αυτό ήταν και παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα στην αρχιτεκτονική τους.

Με απλά λόγια, δεν δημιούργησαν στον επαγγελματία ισχυρό κίνητρο ώστε να εμφανίσει περισσότερα πραγματικά κέρδη, όταν γνωρίζει ότι ούτως ή άλλως θα φορολογηθεί σε ένα προκαθορισμένο ελάχιστο επίπεδο. Η συγκεκριμένη έλλειψη του μέτρου είχε ως αποτέλεσμα, τη στιγμή που ο δηλωμένος τζίρος τους ανέβηκε σημαντικά την τελευταία διετία, τα τελικά τους κέρδη να παραμείνουν στα ίδια επίπεδα, λόγω των αυξημένων δαπανών που εμφάνισαν.

Η δεύτερη μεγάλη ανορθογραφία στα τεκμήρια είναι ότι η πρόσληψη ενός εργαζομένου θεωρείται ένδειξη φοροδοτικής ικανότητας, που οδηγεί αυτομάτως σε υψηλότερο τεκμαρτό κέρδος. Οσοι δηλαδή προσλάμβαναν πλήρωναν αυτομάτως και μεγαλύτερο φόρο. Αυτό και αν είναι προβληματικό.

Προφανώς η λύση δεν είναι να γυρίσουμε στο προηγούμενο καθεστώς της απαλλαγής μιας ολόκληρης κοινωνικής τάξης από την πληρωμή φόρων. Τα τεκμήρια θα μπορούσαν να αλλάξουν εν μέρει χαρακτήρα. Από εναλλακτική φορολογία, θα μπορούσαν να μετατραπούν σε μεταβατικό μηχανισμό συμμόρφωσης. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν καταργηθεί πλήρως η προσαύξηση του τεκμηρίου, όταν ο επιτηδευματίας προσλαμβάνει έναν εργαζόμενο.

Οπως και η επιβράβευση, μέσω έκπτωσης του τεκμηρίου από όσους αυξάνουν κάθε χρόνο τα δηλωμένα κέρδη τους και τηρούν πιστά τις νέες ηλεκτρονικές εφαρμογές του υπουργείου.

Επίσης δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται όλοι οριζόντια. Δεν είναι όλοι το ίδιο, σε έναν επαγγελματικό χώρο. Η ανάπτυξη των διασταυρωτικών εργαλείων από πλευράς της ΑΑΔΕ προσφέρει πληροφορίες για όλους. Δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι χρησιμοποιούνται για το πιστωτικό ιστορικό (credit score) από τις τράπεζες για τη λήψη ενός δανείου και όχι από την εφορία.



Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις