Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 3 Νοεμβρίου

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 3 Νοεμβρίου. Διαβάστε το συναξάρι των
τιμώμενων αγίων
της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Ακεψιμάς
• Ιωσήφ

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Ιερομάρτυς Γεώργιος ο Νεαπολίτης, Οσία Αννα η πριγκίπισσα και Αγία Γουινεφρίδη (ουαλλικά Gwenfrewi, αγγλικά Winefride ή Winifred)

Ιερομάρτυς Γεώργιος ο Νεαπολίτης

Ευλαβής ιερέας από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από Τούρκους επειδή αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει. Γεννήθηκε το 1730 στη Νεάπολη της Καππαδοκίας, σημερινό Νεβσεχίρ της Τουρκίας, και επηρεάστηκε βαθιά από την αποκάλυψη του σκηνώματος του οσίου Ιωάννου του Ρώσου στο γειτονικό Προκόπι. Εκάρη μοναχός το 1750 και αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας, υπηρετώντας ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Νεάπολη, όπου ξεχώρισε για την ταπείνωση και την ελεημοσύνη του.

Το 1797, σε ηλικία 67 ετών, κλήθηκε από τους χριστιανούς του γειτονικού χωριού Μαλακοπή (Ντερινκουγιού) για να λειτουργήσει, καθώς ο δικός τους ιερέας κρυβόταν λόγω τουρκικών διώξεων, αλλά, κατά τη διαδρομή, τον ακινητοποίησαν φανατικοί Τούρκοι βοσκοί. Αφού τον λήστεψαν, τον πίεζαν με βασανιστήρια να ασπαστεί το Ισλάμ, αλλά ο Γεώργιος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, και εξοργισμένοι τότε από την άρνησή του, οι διώκτες του τον αποκεφάλισαν. Οι χριστιανοί της Μαλακοπής βρήκαν το σώμα του και το έθαψαν κρυφά σε σπηλιά, αρκετά χρόνια όμως αργότερα, ύστερα από οράματα πιστών, έγινε ανακομιδή και το λείψανό του βρέθηκε ανέπαφο αναδίδοντας ευωδία, και το φύλαξαν σε κρύπτη κάτω από το ιερό βήμα του ναού στη Νεάπολη.

Κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924, οι ξεριζωμένοι Μικρασιάτες πήραν μαζί τους το λείψανο ως τον πολυτιμότερο θησαυρό τους. Από τότε, το ιερό σκήνωμα φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου στη Νέα Ιωνία Αττικής, αποτελώντας πόλο έλξης χιλιάδων προσκυνητών. Τα θαύματα του Αγίου ξεκίνησαν αμέσως μετά την εύρεση του λειψάνου του στην Καππαδοκία και συνεχίζονται μέχρι σήμερα στην Αθήνα. Οι μαρτυρίες των πιστών κάνουν λόγο για πλήθος ιάσεων και υπερφυσικών σημείων. Πέρα από την αφθαρσία του λειψάνου και την άρρητη ευωδία του, υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες ότι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα και αναπηρίες βρήκαν τη θεραπεία τους μόλις προσκύνησαν τη λάρνακά του. Αναφέρονται πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που έπασχαν από βαριές ψυχικές ασθένειες και βρήκαν γαλήνη, ενώ ο Αγιος εθεωρείτο ταχύς ιατρός για οργανικά νοσήματα που η ιατρική αδυνατούσε να θεραπεύσει. Πολλά άτεκνα ζευγάρια που προσευχήθηκαν με πίστη απέκτησαν παιδιά, ενώ πιστοί και μοναχές έχουν αναφέρει ότι βλέπουν έναν σεβάσμιο ιερέα (τον «Καλογερόπαπα», όπως τον αποκαλούσαν) να κυκλοφορεί στον ναό ή να τους βοηθά σε δύσκολες στιγμές. Οι δε Μικρασιάτες πίστευαν ακράδαντα ότι ο Αγιος τους προστάτευσε κατά το επικίνδυνο ταξίδι της προσφυγιάς το 1924, κρατώντας τους ασφαλείς.

Οσία Αννα η πριγκίπισσα

Γνωστή και ως Γιάνκα (Yanka), ήταν κόρη του Μεγάλου Ηγεμόνα του Κιέβου Βσεβολόντ Α΄ Γιαροσλάβιτς και εγγονή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Μονομάχου, έμεινε δε στην ιστορία για την αποκήρυξη των εγκόσμιων αξιωμάτων της και για την ίδρυση του πρώτου σχολείου θηλέων στους Ρως. Γεννήθηκε στο Κίεβο και είχε αρραβωνιαστεί με τον Βυζαντινό πρίγκιπα Κωνσταντίνο Δούκα, με τον γάμο να μην πραγματοποιείται ποτέ, καθώς ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να γίνει μοναχός το 1081 ύστερα από πολιτικές αναταραχές.

Μετά την ακύρωση του γάμου, η Αννα αρνήθηκε να παντρευτεί άλλον ευγενή και επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή της στον Θεό. Το 1082, ο πατέρας της έχτισε για εκείνη στο Κίεβο τη γυναικεία Μονή του Αγίου Ανδρέα. Εκεί εκάρη μοναχή λαμβάνοντας το όνομα Αννα και το 1089 ηγήθηκε διπλωματικής αποστολής στο Βυζάντιο για να φέρει τον νέο Μητροπολίτη Ιωάννη τον Ευνούχο στο Κίεβο. Εντυπωσιασμένη από το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γυναικών στη Βασιλεύουσα, επέστρεψε αποφασισμένη να το μεταφέρει στην πατρίδα της, γι’ αυτό ίδρυσε μέσα στο μοναστήρι της πρωτοποριακό σχολείο για νεαρά κορίτσια, όπου διδάσκονταν γραφή, ανάγνωση, εκκλησιαστικές τέχνες, ψαλμωδία και χειροτεχνίες. Οταν το 1097 ξέσπασε εμφύλια σύρραξη και ο Βλαδίμηρος Μονομάχος πολιόρκησε το Κίεβο, οι κάτοικοι ζήτησαν από την Αννα να μεσολαβήσει, κάτι που κατέφερε λόγω του μεγάλου σεβασμού που της είχαν και σταμάτησε την αιματοχυσία. Εκοιμήθη οσίως στις 3 Νοεμβρίου του 1112 και ετάφη στη μονή της, αφήνοντας πίσω της σπουδαίο πνευματικό και κοινωνικό έργο.

Αγία Γουινεφρίδη (ουαλλικά Gwenfrewi, αγγλικά Winefride ή Winifred)

Από τις δημοφιλείς παρθενομάρτυρες της Ουαλίας, έζησε κατά τον 7ο αι. (600-660), με τη βιογραφία της να συνδυάζει την ιστορική πραγματικότητα με έναν από τους πιο εντυπωσιακούς θρύλους της βρετανικής χριστιανικής παράδοσης, ο οποίος συνδέεται άρρηκτα με την πόλη Χόλυγουελ (Holywell/Treffynnon) της βόρειας Ουαλίας. Γεννήθηκε από ευγενή και ευσεβή οικογένεια, ο πατέρας της, Τέβιθ (Tevyth/Tyfid), ήταν τοπικός άρχοντας και σύμβουλος του βασιλιά, ενώ η μητέρα της, Γουένλο (Gwenlo), καταγόταν από βασιλική γενιά της νότιας Ουαλίας. Μεγάλη επίδραση στη ζωή της είχε ο αδελφός της μητέρας της Αγ. Μπεούνο (St. Beuno), διαπρεπής μοναχός και ιεραπόστολος της εποχής, που έχτισε μικρή εκκλησία σε κτήμα που του παραχώρησε ο πατέρας της και ανέλαβε προσωπικά την πνευματική της καθοδήγηση. Η νεαρή κοπέλα, εντυπωσιασμένη από το κήρυγμά του και προικισμένη με σπάνια ομορφιά, αποφάσισε να αρνηθεί τον εγκόσμιο γάμο και να δώσει τάμα ισόβιας παρθενίας, αφιερώνοντας τον εαυτό της στον Χριστό.

Γύρω στο 630, ο γειτονικός πρίγκιπας Κάραντοκ (Caradoc) επισκέφθηκε το σπίτι της και, γοητευμένος από την ομορφιά της, προσπάθησε να τη σαγηνεύσει. Οταν η Γουινεφρίδη απέρριψε σταθερά τις προτάσεις του, εκείνος εξοργίστηκε, με τη μάρτυρα να τρομάζει και να τρέχει προς την εκκλησία του θείου της για να βρει καταφύγιο. Ο Κάραντοκ την καταδίωξε έφιππος, την πρόλαβε λίγο έξω από την είσοδο του ναού και, τυφλωμένος από θυμό, της απέκοψε το κεφάλι με το ξίφος του. Το μαρτύριό της, σύμφωνα με τον συναξαριστή και τον θρύλο, συνοδεύτηκε αμέσως από δύο μεγάλα θαύματα. Στο σημείο όπου έπεσε και κύλησε το κομμένο κεφάλι ξεπήδησε αμέσως μια πηγή με γάργαρο νερό, και από το γεγονός αυτό η περιοχή ονομάστηκε Holywell (Αγια Πηγή), ενώ στη συνέχεια, ο Μπεούνο βγήκε από την εκκλησία, πήρε το κεφάλι της ανιψιάς του, το τοποθέτησε πίσω στο άψυχο σώμα της, προσευχήθηκε θερμά και η Γουινεφρίδη αναστήθηκε. Το μόνο σημάδι που έμεινε πάνω της ήταν μια λεπτή απαλή κόκκινη ουλή γύρω από τον λαιμό της, ως μόνιμη μαρτυρία του θαύματος. Οσον αφορά τον δολοφόνο Κάραντοκ, ο θρύλος αναφέρει ότι ύστερα από κατάρα του Μπεούνο άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Μετά την ανάστασή της, η Γουινεφρίδη έζησε για περίπου οκτώ χρόνια στο Χόλυγουελ, βοηθώντας τον θείο της. Οταν όμως εκείνος έφυγε από την περιοχή, αποσύρθηκε πιο εσωτερικά στην Ουαλία, στο μοναστήρι του Γκουιδέριν (Gwytherin), όπου εντάχθηκε σε γυναικεία μοναστική κοινότητα, έγινε ηγουμένη και έζησε με υποδειγματική οσιότητα για ακόμη 22 χρόνια. Εκοιμήθη ειρηνικά γύρω στο 660.

Η πηγή στο St Winefride’s Well έγινε ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Βρετανίας και θεωρείται το παλαιότερο συνεχές χριστιανικό προσκύνημα, καθώς η ροή των πιστών δεν σταμάτησε ούτε κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Λόγω των πολυάριθμων θεραπειών που έχουν καταγραφεί στα ιαματικά νερά της, αποκαλείται συχνά «Η Λούρδη της Ουαλίας», τα δε λείψανά της μεταφέρθηκαν το 1138 με μεγάλες τιμές στο Αββαείο του Σριούσμπερι (Shrewsbury Abbey), ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη φήμη της κατά τον Μεσαίωνα.

Η σημερινή κατάσταση του ναού και της ιαματικής πηγής της Αγίας Γουινεφρίδης στο Χόλυγουελ συνδυάζει την ενεργή θρησκευτική λατρεία με την κρατική προστασία της ιστορικής κληρονομιάς. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναβάθμισε επίσημα τον χώρο σε Εθνικό Προσκύνημα, αναγνωρίζοντας τη σημασία του για ολόκληρες τις Βρετανικές Νήσους, το δε εντυπωσιακό πέτρινο οικοδόμημα του 16ου αι. που περιβάλλει την πηγή είναι διατηρητέο μνημείο. Το νερό εξακολουθεί να αναβλύζει με δύναμη μέσα σε αστεροειδή πέτρινη λεκάνη, στη συνέχεια ρέει σε δεξαμενή, απ’ όπου οι επισκέπτες μπορούν να γεμίσουν φιάλες ή να κάνουν ιαματικό λουτρό για θεραπευτικούς λόγους σε καθορισμένες ώρες της ημέρας. Κατά τη διάρκεια της προσκυνηματικής περιόδου, το ιερό λείψανο της Αγίας εκτίθεται καθημερινά για προσκύνημα μέσα στην κρύπτη της πηγής, ενώ κάθε χρόνο διοργανώνεται η μεγάλη Εθνική Προσκυνηματική Πορεία με επικεφαλής τον Επίσκοπο του Ρέξαμ.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων επισκόπου Ακεψιμά, πρεσβυτέρου Ιωσήφ και διακόνου Αειθαλά εν Περσία, οσίου Ακεψιμά εν Συρία, οσίου Αχαιμενίδου του ομολογητού, οσίου Θεοδώρου Αγκύρας του ομολογητού, μαρτύρων Δασίου, Σεβήρου, Ανδρώνας και Θεοδότου, οσίου Ηλία εν Αιγύπτω και οσίου Ποιμένος εν τη Μονή Ζωγράφου.