Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 3 Μαΐου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων
της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Μαύρος, Μαύρα
- Ροδόπη
Εορτολόγιο: Κυριακή του Παραλύτου, Οικουμένιος Επίσκοπος Τρίκκης, Πέτρος Επίσκοπος Αργους και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία
Κυριακή του Παραλύτου
Η τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα εστιάζει στη θεραπεία του παράλυτου στη δεξαμενή Βηθεσδά (Ιωάν. 5, 1 – 15) και φέρει βαθύτατους θεολογικούς συμβολισμούς για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και την Εκκλησία. Κεντρικά θεολογικά σημεία είναι η ερώτηση του Χριστού «θέλεις υγιής γενέσθαι;» και η απάντηση του παράλυτου «Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω». Για να συναντήσουμε πραγματικά τον Χριστό, θα πρέπει πρωτίστως να θέλουμε αυτή τη συνάντηση και να επιθυμούμε να θεραπευτούμε από τα πάθη μας, ενώ, από την άλλη, η απάντηση του παράλυτου παραπέμπει στην τραγική μοναξιά του ανθρώπινου προσώπου. Ο Χριστός γίνεται ο «Ανθρωπος» για τον καθέναν από εμάς, και έτσι, η ενανθρώπηση αποτελεί την απάντηση του Θεού στη διαχρονική κραυγή της εσωτερικής μας ερημίας. Με τη θεραπεία να συμβαίνει την ιερή ημέρα του Σαββάτου, προκαλώντας την οργή των Ιουδαίων, υποδηλώνεται η υπέρβαση του Μωσαϊκού Νόμου και των διατάξεών του, καθώς καταδεικνύεται ότι η αγάπη και η σωτηρία του ανθρώπου υπερέχουν των τυπικών διατάξεων κάθε νόμου. Τέλος, λέγοντας ο Χριστός στον θεραπευμένο «Ιδε, υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρον σοι τι γένηται», διδάσκει ότι η ασθένεια είναι συχνά αποτέλεσμα της πνευματικής παράλυσης (της αμαρτίας), η οποία διασπά την ενότητα ψυχής και σώματος. Οτι, δηλαδή, η θεραπεία δεν είναι μόνο σωματική αποκατάσταση, αλλά πνευματική αναγέννηση και πρόσκληση σε μια νέα εν Χριστώ ζωή.
Οικουμένιος Επίσκοπος Τρίκκης
Εζησε κατά τον 4ο αι. στα σημερινά Τρίκαλα και υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους ιεράρχες της Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια (325), όπου μαζί με τον Αγ. Αχίλλιο Λαρίσης υπερασπίστηκε με σθένος την ορθόδοξη πίστη κατά του Αρειανισμού. Ως Επίσκοπος Τρίκκης εργάστηκε με ζήλο για την εδραίωση του χριστιανισμού στην περιοχή, διακρινόμενος για τη φιλανθρωπία, τη σοφία και την πραότητά του. Του αποδίδονται πολλά θαύματα, ενώ θεωρείται ο προστάτης και φύλακας της πόλης των Τρικάλων, μαζί με τον Αγ. Βησσαρίωνα. Τμήμα της τίμιας κάρας του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, ενώ ο μεγαλοπρεπής ναός του στα Τρίκαλα αποτελεί κέντρο λατρείας για τους πιστούς της περιοχής.
Πέτρος Επίσκοπος Αργους
Πολιούχος της πόλης του Αργους και μία από τις λαμπρότερες μορφές της βυζαντινής Πελοποννήσου, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (περ. 850) από εύπορη και ευσεβή οικογένεια, αφιερώθηκε από μικρή ηλικία στον Θεό, εκάρη μοναχός και διακρίθηκε για την άκρα ασκητικότητα και τη μόρφωσή του. Η φήμη του ήταν τέτοια, που ο Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός θέλησε να τον χειροτονήσει Μητροπολίτη Κορίνθου, αλλά ο Πέτρος από ταπεινοφροσύνη αρνήθηκε και επέλεξε την ησυχία. Υστερα, ωστόσο, από επίμονες παρακλήσεις του λαού και του κλήρου, δέχθηκε τελικά τη χειροτονία ως Επίσκοπος Αργους (περ. 914).

Ο Επίσκοπος Αργους Πέτρος είναι ο πολιούχος άγιος της πόλης του.
Η θητεία του συνέπεσε με περιόδους λιμού και επιδρομών. Ο Πέτρος μετατράπηκε σε «πατέρα» των Αργείων, καθώς άνοιξε τις αποθήκες της Εκκλησίας, οργάνωσε συσσίτια και εξαγόραζε αιχμαλώτους από τους πειρατές. Παράλληλα, υπήρξε σπουδαίος ρήτορας και ειρηνοποιός, συμφιλιώνοντας αντιμαχόμενες φατρίες και ενισχύοντας το φρόνημα των πιστών. Εκοιμήθη ειρηνικά το 925 και στην κηδεία του υπήρξε πάνδημη συμμετοχή. Ονομάστηκε, επίσης, «Σημειοφόρος» λόγω των πολλών θαυμάτων (σημείων) που επιτέλεσε τόσο όσο ζούσε όσο και μετά θάνατον.
Κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας στο Αργος, ο Λατίνος επίσκοπος της πόλης Σεγόνδος Νάνι (Secondo Nani) αποφάσισε να μεταφέρει το λείψανο του αγίου στην Ιταλία. Το κίνητρο ήταν ο φόβος για την επερχόμενη οθωμανική απειλή, αλλά και η επιθυμία των Βενετών να κατέχουν σημαντικά ιερά κειμήλια και λείψανα αγίων. Το λείψανο φυγαδεύτηκε κρυφά και για αιώνες τα ίχνη του χάθηκαν στις αποθήκες και τα μοναστήρια της Δύσης. Για εκατοντάδες χρόνια, οι Αργείοι γνώριζαν ότι ο άγιός τους βρισκόταν κάπου στην Ιταλία, αλλά κανείς δεν ήξερε πού ακριβώς. Στις αρχές του 20ού αι., η έρευνα εντατικοποιήθηκε. Ο Μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος (1965 – 1985) και άλλοι ερευνητές (όπως ο καθηγητής Κωνσταντίνος Μπόνης) άρχισαν να αλληλογραφούν με το Βατικανό και να ψάχνουν σε αρχεία. Τελικά, το λείψανο εντοπίστηκε σε μικρό παρεκκλήσι της Μονής των Αδελφών του Ελέους στη Ρώμη (Suore della Carità), τοποθετημένο σε μια λάρνακα με την επιγραφή “Sanctus Petrus, Episcopus Argivorum“. Μετά τον εντοπισμό, ξεκίνησε ένας μαραθώνιος διαπραγματεύσεων μεταξύ της Μητρόπολης Αργολίδος, της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Βατικανού, και τελικά η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δέχθηκε το αίτημα της επιστροφής των λειψάνων ως κίνηση αδελφοσύνης και αποκατάστασης μιας ιστορικής αδικίας. Στις 19 Ιανουαρίου 2008, τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν με ειδική πτήση από τη Ρώμη, στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας τούς έγινε υποδοχή με τιμές αρχηγού κράτους, ενώ στο Αργος χιλιάδες λαού είχαν κατακλύσει τους δρόμους ψάλλοντας, καθώς οι καμπάνες όλων των ναών χτυπούσαν χαρμόσυνα. Υστερα από 587 χρόνια ξενιτιάς, ο Αγ. Πέτρος επέστρεψε στην πόλη του και σήμερα τα λείψανά του φυλάσσονται σε περίτεχνη λάρνακα στον ομώνυμο καθεδρικό ναό στο κέντρο του Αργους.
Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας, μάρτυρος Διοδώρου και ιερομάρτυρος Ροδοπιανού, μεγαλομάρτυρος Ξενίας, Ιουβεναλίου επισκόπου Ναρνί, οσίου Μάμαντος πατριάρχου Γεωργίας, οσίου Φιλίππου του εν Βορμς της Γερμανίας ασκήσαντος, οσίων Μιχαήλ και Αρσενίου των εκ Γεωργίας, ανακομιδή των ιερών λειψάνων οσίου Λουκά του εν τω Στειρίω της Ελλάδος, οσίου Θεοδοσίου καθηγουμένου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Ροστώβ, Γιαροσλάβλ και Λευκής Λίμνης, μάρτυρος Γαβριήλ του εκ Πολωνίας, νεομάρτυρος Αχμέτ του Κάλφαντος, μάρτυρος Παύλου του εκ Ρωσίας, νεομαρτύρων Αναστασίας και Χριστοδούλου, Πάμβου πατριάρχου Γεωργίας.
Σύνταξη και Επιμέλεια:
Νίκος Πατρίκης, Ιωάννης Ε. Χρυσάφης
