Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 14 Μαΐου

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 14 Μαΐου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων
της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αριστοτέλης
• Θεράπων
• Ισιδώρα, Ισίδωρος

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Ισίδωρος ο εν Χίω, Λεόντιος Β΄ πατριάρχης Ιεροσολύμων, Νεομάρτυς Μάρκος ο Κρης και Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βούλγαρος

Μάρτυς Ισίδωρος ο εν Χίω

Προστάτης και πολιούχος της Χίου, με τη ζωή του να συνδέεται άρρηκτα με την παράδοση του νησιού και την προέλευση της μαστίχας. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από ευγενή οικογένεια, υπηρέτησε ως ναυτικός στον ρωμαϊκό στόλο, κατά την εποχή του αυτοκράτορα Δεκίου, και μαρτύρησε όταν ο στόλος αγκυροβόλησε στη Χίο και τον κατήγγειλαν στον ναύαρχο Νουμέριο για τη χριστιανική του πίστη. Παρά τα φρικτά βασανιστήρια (μαστίγωση, εκρίζωση της γλώσσας, σύρσιμο με άλογο που κάλπαζε), αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και τελικά αποκεφαλίστηκε το 251. 

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, όταν ο άγιος οδηγούνταν στο μαρτύριο, οι σχίνοι (τα μαστιχόδεντρα) της νότιας Χίου λυπήθηκαν για τα βάσανά του και άρχισαν να «δακρύζουν». Αυτά τα «δάκρυα» είναι η μαστίχα, η οποία λέγεται ότι ευωδιάζει εξαιτίας της αγιότητας του μάρτυρα, και αυτός είναι και ο λόγος που οι σχίνοι σε καμία άλλη περιοχή δεν παράγουν μαστίχα, παρά μόνο στη νότια Χίο.

Το σώμα του ενταφιάστηκε κρυφά από τη φίλη του και μετέπειτα μάρτυρα Μυρώπη, ενώ μεταφέρθηκε από τους Ενετούς στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Με ενέργειες του τότε τοποτηρητή της Ι. Μητρόπολης Χίου, μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ιάκωβου Β΄, την Κυριακή 18 Ιουνίου 1967, ανήμερα της Πεντηκοστής, τμήμα των λειψάνων του επεστράφη στη Χίο και φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της πόλης. Η λατρεία του αγίου απλώθηκε σε όλη τη Μεσόγειο, γι’ αυτό πληθώρα ναών είναι αφιερωμένοι στη μνήμη του, όχι μόνο στη Χίο, αλλά και σε νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, των Δωδεκανήσων και των Κυκλάδων. 

Λεόντιος Β΄ Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Ασκητική μορφή που έζησε σε μια ταραγμένη περίοδο για τους Αγίους Τόπους. Γεννήθηκε στη Στύλο (ή Στροβήλο) της Καρίας (Μ. Ασία) στις αρχές του 12ου αι., από νεαρή δε ηλικία έδειξε κλίση στον μοναχισμό και ασκήτεψε στην Κωνσταντινούπολη, στην Πάτμο (Μονή Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου) και στην Κύπρο. Εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων το 1170, σε μια εποχή που η Ιερουσαλήμ βρισκόταν υπό την κατοχή των Σταυροφόρων, των οποίων την εχθρότητα αντιμετώπισε εξαιτίας της άρνησής του να υποταχθεί στον Πάπα και της επιθυμίας να παραμείνει ορθόδοξος. Οταν απέτυχαν να τον δολοφονήσουν, τον ανάγκασαν να ζει για μεγάλα διαστήματα μακριά από την έδρα του, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία και εκοιμήθη το 1185 ή κατ’ άλλους το 1190. Ο βίος του γράφτηκε από τον μαθητή του Θεοδόσιο και αποτελεί σημαντική πηγή για την ιστορία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. 

Νεομάρτυς Μάρκος ο Κρης

Είναι ο πρώτος χρονολογικά Κρητικός νεομάρτυρας της περιόδου της Τουρκοκρατίας, γεννημένος από Ζακυνθινό πατέρα και Κρητικιά μητέρα. Οταν, μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο πατέρας του Ανδρέας τον πήρε μαζί του στη Σμύρνη, απήχθη από Τούρκους και εξαναγκάστηκε σε βίαιο εξισλαμισμό, λαμβάνοντας το όνομα Μουσταφάς. Υστερα από τέσσερα χρόνια, κατάφερε να διαφύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον σπουδαίο λόγιο και διδάσκαλο Μελέτιο Συρίγο, ο οποίος τον στήριξε πνευματικά και τον βοήθησε να επανέλθει στην Ορθοδοξία. Οταν ενδυναμώθηκε πνευματικά αρκετά, επέστρεψε στη Σμύρνη και εμφανίστηκε ενώπιον του Τούρκου κριτή ομολογώντας τον Χριστό. Παρά τις υποσχέσεις και τις απειλές των Οθωμανών, παρέμεινε ακλόνητος, δηλώνοντας: «Χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω να πεθάνω». Υπέστη φρικτά βασανιστήρια και φυλάκιση και τελικά αποκεφαλίστηκε στη Σμύρνη στις 14 Μαΐου 1643. Το λείψανό του ενταφιάστηκε από τους χριστιανούς στον ναό της Αγ. Φωτεινής Σμύρνης. 

Ο Μελέτιος Συρίγος (1586 – 1663) υπήρξε μία από τις κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες του 17ου αι., δρώντας επίσης, μεταξύ των άλλων, ως «προπονητής» (αλείπτης) και πνευματικός καθοδηγητής πολλών μετέπειτα νεομαρτύρων. Δεν περιοριζόταν μόνο στη διδασκαλία, αλλά αναλάμβανε προσωπικά την ψυχολογική και πνευματική στήριξη όσων είχαν εξισλαμιστεί και ήθελαν να επιστρέψουν στην πίστη, και τους προετοίμαζε για τη δημόσια ομολογία, η οποία τότε σήμαινε βέβαιο θάνατο, ως δεινός δε ρήτορας και θεολόγος, εξόπλιζε τους πιστούς με επιχειρήματα κατά των πιέσεων των Οθωμανών και του εξισλαμισμού τους.

Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βούλγαρος

Εξασκούσε την τέχνη του χρυσοχόου στην Κωνσταντινούπολη και για την αιτία του μαρτυρίου του υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι βρέθηκε σε μια παρέα με Τούρκους συνομήλικούς του, οι οποίοι, κατά τη διάρκεια συζήτησης τον προκάλεσαν να αρνηθεί τον Χριστό. Οταν εκείνος αρνήθηκε με θάρρος, τον διέβαλαν στις αρχές, ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι είχε υποσχεθεί να γίνει μουσουλμάνος. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι τον είχε ερωτευτεί μια Τουρκάλα και, όταν εκείνος δεν ενέδωσε στις προτάσεις της, από θυμό τον κατήγγειλε ότι προσπάθησε να τη βιάσει. Οδηγήθηκε στον κριτή όπου του υποσχέθηκαν πλούτη και τιμές αν εξισλαμιζόταν, αλλά εκείνος απάντησε με παρρησία: «Χριστιανός είμαι και τον Χριστό μου δεν τον αρνούμαι, όσα βασανιστήρια κι αν μου κάνετε». Φυλακίστηκε, βασανίστηκε άγρια προκειμένου να λυγίσει και, εν τέλει, αποκεφαλίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, στην τοποθεσία «Παρμάκ – Καπού», το έτος 1784 (κατά άλλους το 1802). 

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Αλεξάνδρου, Βαρβάρου και Ακολούθου, Καρτεγίου επισκόπου Λίσμορ, μαρτύρων Αριστοτέλους και Λεάνδρου, ιερομάρτυρος Θεράποντος επισκόπου Κύπρου, Ισιδώρου του διά Χριστόν σαλού του εκ Ροστώβ της Ρωσίας του θαυματουργού, ιερομάρτυρος Αντωνίου και των συν αυτώ μαρτυρησάντων μοναχών τε και λαϊκών, ιερομάρτυρος Δανιήλ και των συν αυτώ μαρτυρησάντων, οσίου Νικήτα του εγκλείστου του εκ Κιέβου.