Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 1 Απριλίου

Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Οσιος Μακάριος ο Ομολογητής και Μελίτων Επίσκοπος Σάρδεων

Οσιος Μακάριος ο Ομολογητής

Μια από τις πολλές περιπτώσεις αγίου που τίμησε και στήριξε τη λατρεία των εικόνων, αλλά και ιερωμένου που υπέστη τα πάνδεινα για την προάσπισή τους από τους αιρετικούς και διώκτες του εικονομάχους. Γεννήθηκε περί το 750 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά πολύ γρήγορα έμεινε ορφανός και ανατράφηκε από συγγενή του που τον προέτρεψε να νυμφευθεί νωρίς. Εκείνος, όμως, επιθυμώντας να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο, εκάρη μοναχός με το όνομα Μακάριος στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, την αποκαλούμενη και της Πελεκητής, στον Ολυμπο της Βιθυνίας. Εκεί υπήρξε πρότυπο υπακοής, ευσέβειας και ταπεινότητας, με αποτέλεσμα να επιλεγεί ηγούμενος όταν κοιμήθηκε ο προκάτοχός του Μάρκος. Με την προσευχή του λέγεται ότι θεράπευε και στήριζε όσους έρχονταν να του το ζητήσουν. Το πληροφορήθηκε και η αυτοκράτειρα Ειρήνη, σύζυγος του Λέοντα Δ΄ του Χάζαρου, η οποία τον κάλεσε στην Πόλη για να θεραπεύσει κάποια κυρία επί των τιμών της. Κατά την παραμονή του εκεί χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ταράσιο και ασχολήθηκε με τη φροντίδα των πιστών. 

Η περίοδος της ηρεμίας και της ανεμπόδιστης επιτέλεσης του έργου του κράτησε περί τα 15 χρόνια, μέχρι την αναρρίχηση στον αυτοκρατορικό θρόνο του Λέοντος Ε΄ του Αρμένιου, ο οποίος ξεκίνησε αμέσως τις απηνείς διώξεις των πιστών που τιμούσαν τις εικόνες. Αρχικά του προτάθηκαν τιμές και δωρεές για να γίνει εικονομάχος, αλλά αρνήθηκε. Οδηγήθηκε στη φυλακή όπου απέκρουσε την υποκρισία και τις κολακείες του ηγουμένου της Μονής των Αγίων Σεργίου και Βάκχου, ο οποίος προσπάθησε εις μάτην να τον κάνει εικονομάχο. Στη φυλακή και στην εξορία έμεινε μέχρι τον θάνατο του Λέοντος Ε΄ (820) και στη συνέχεια του επιτράπηκε να ιδρύσει Μονή στη Χρυσούπολη (σημερινό Σκούταρι), που ανεδείχθη πνευματικό κέντρο για τους πιστούς εικονολάτρες. 

Με την άνοδο στον θρόνο του Θεόφιλου (829-842) ξανάρχισαν με ακόμη περισσότερη αγριότητα οι διωγμοί. Κλήθηκε εκ νέου στο παλάτι και του ζητήθηκε να απορρίψει τις εικόνες, αλλά τη σθεναρή άρνησή του συνόδευσαν νέα φυλάκιση, νέα βασανιστήρια, στέρηση τροφής και συνύπαρξη με αιρετικούς Παυλικιανούς. Διδάσκοντας και προσευχόμενος προσείλκυσε πολλούς στην Ορθοδοξία και τελικά εξορίστηκε στο νησάκι Αφουσία στην Προποντίδα. Εκεί, με τη συνοδεία πολλών μοναχών που τον ακολούθησαν, ίδρυσε μονή και έμεινε μέχρι την κοίμησή του το 840. 

Μελίτων Επίσκοπος Σάρδεων

Από τις λαμπρότερες προσωπικότητες της Εκκλησίας του 2ου αιώνα (γύρω στο 160-180), θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους και εκκλησιαστικούς συγγραφείς της εποχής του. Ως Επίσκοπος Σάρδεων της Μικράς Ασίας άφησε το στίγμα του με την «Απολογία της Χριστιανικής Πίστεως» που απηύθυνε στον αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο, με την οποία καταδείκνυε ότι η νέα χριστιανική θρησκεία όχι μόνο δεν αποτελούσε κίνδυνο για την αυτοκρατορία, αλλά θα της προσέδιδε λαμπρότητα, επικράτηση και διεύρυνση. Αλλά η κυριότερη συνδρομή του στην πίστη ήταν η συγκέντρωση, τεκμηρίωση και κατηγοριοποίηση των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Για τον σκοπό, αυτό ο Μελίτων πήγε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, ερεύνησε τις πηγές και τις βιβλιοθήκες, μίλησε με ιερωμένους μελετητές και συνέταξε τον πρώτο κατάλογο (Κανόνα) της Αγίας Γραφής. Το σημαντικότερο σωζόμενο έργο του είναι ο λόγος «Εις το Πάθος» ή «Περί Πάσχα». Σε αυτόν αναπτύσσει τη θεολογία της αντικατάστασης του παλαιού (μωσαϊκού) νόμου από τη χάρη του Χριστού και εξυμνεί τον Χριστό ως τον αληθινό Αμνό που θυσιάστηκε για τη σωτηρία του κόσμου, περιγράφει δε το Πάθος του Κυρίου με μοναδική ποιητική και θεολογική δύναμη, επηρεάζοντας βαθύτατα τη μεταγενέστερη υμνογραφία της Μεγάλης Εβδομάδας. Ο Μελίτων ανήκε στους «Τεσσαρεσκαιδεκατίτες», δηλαδή σε εκείνους τους χριστιανούς της Μικράς Ασίας που γιόρταζαν το Πάσχα στις 14 του εβραϊκού μήνα Νισάν, την ίδια ημέρα με το εβραϊκό Πάσχα, ανεξαρτήτως ημέρας της εβδομάδας. Κοιμήθηκε ειρηνικά περί το 190.

Τιμάται επίσης η μνήμη: οσίου Αχαζ του Δικαίου, μαρτύρων Αλεξάνδρου, Διονυσίου, Ινγενιανής, Παντέρου, Παρθενίου και Σατουρνίνου, μαρτύρων Βασιλείδου και Γεροντίου, μάρτυρος Πολυνίκου, μαρτύρων Ερμού και Θεοδώρας των αυταδέλφων, νεομάρτυρος Αβρααμίου του εκ Βουλγαρίας, οσίου Ευθυμίου του θαυματουργού του εν Σουζδαλία της Ρωσίας, οσίου Γεροντίου του Κανονάρχου του εν τη Λαύρα του Κιέβου ασκήσαντος, οσίου Ιωάννου του Φιλοσόφου του εκ Γεωργίας, οσίου Ευλογίου του διά Χριστόν σαλού του εκ Γεωργίας, οσίου Βαρσανουφίου της Οπτινα, ιερομάρτυρος Μακαρίου του νέου του εν Ρωσία.