16 ένθρωποι σκοτώθηκαν προχθές σε ένα τραγικό δυστύχημα στη Λισαβώνα όταν ένα βαγόνι του εμβληματικού τελεφερίκ της πόλης, εκτροχιάστηκε ξαφνικά κι έπεσε με τρομακτική δύναμη πάνω σε σπίτια.
Αλλά κανείς εκεί δεν αποκάλεσε τον αρμόδιο υπουργό, προδότη και δολοφόνο.
Κανείς δεν ζήτησε να παραιτηθεί ο πρωθυπουργός και να πέσει η κυβέρνηση.
Κανείς δεν διανοήθηκε να εργαλειοποιήσει το δυστύχημα προς ίδιον πολιτικό όφελος.
Απεναντίας, οι άνθρωποι εκεί σήκωσαν τα μανίκια, έσκυψαν στο πρόβλημα και διερευνούν τις αιτίες αφήνοντας τις ανακριτικές αρχές να κάνουν απερίσπαστες τη δουλειά τους.
Και όταν έρθει η ώρα, θα αποδώσουν τις ευθύνες εκεί που αναλογούν.
Με ψυχραιμία και νηφαλιότητα και χωρίς κραυγές και κατάρες.
Γιατί έτσι γίνεται σε σοβαρές χώρες και σοβαρές κοινωνίες.
Στις μη σοβαρές και υπομανιακές κοινωνίες, ανθούν αντιθέτως τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας με τον κάθε πικραμένο να έχει “άποψη”. Και την κάθε “μάνα” να θέλει να επιβάλλει με το στανιό τις δικές της “αλήθειες”, όσο κι άν αυτές συγκρούονται με την πραγματικότητα.
Αυτό εξηγεί και γιατί οι Πορτογάλοι βγήκαν απ´τα μνημόνια σε τρία μόλις χρόνια. Κι εμείς σε κάτι παραπάνω απο δέκα.
Kyriakos Berberidis
