Δεν τους ενόχλησε ο Άδωνις, αλλά ο Γεώργιος Παπανδρέου

Η77η επέτειος της νίκης του Ελληνικού Στρατού επί των κομμουνιστών ανταρτών, είχε την τιμητική στον χώρο των κυβερνητικών στελεχών. Εδώ και πολλές δεκαετίες τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας την «έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια» την 29η Αυγούστου. Από τις 28 του μηνός πήγαιναν κατευθείαν στις 30. Φέτος δεν ξέρω τι άλλαξε!

Ως συνήθως μπροστά βγήκε και πάλι ο Άδωνις. Αφού είπε τα επετειακά δικά του -που ήταν και εύστοχα- «έδωσε τον λόγο» στον Γεώργιο Παπανδρέου, γνωστό αντικομμουνιστή, εμπνευστή του διμέτωπου αγώνα. Αυτή τη βιωματική στάση του Γεωργίου Παπανδρέου η Αριστερά δεν του τη συγχώρησε ποτέ. Δεν του συγχώρησε πως της πήρε την μπουκιά -δηλαδή την εξουσία- μέσα από το στόμα το 1944. Όπως είχε γράψει τότε, «με τα Δεκεμβριανά ημείς είμεθα το Κράτος και οι κομμουνισταί ήταν η Στάσις».

Ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν από τους ελάχιστους πολιτικούς του Κέντρου που εναντιωνόταν σε κάθε μορφής συνεργασία με την Αριστερά. Ο Νικόλαος Πλαστήρας και ο Σοφοκλής Βενιζέλος, αμέσως μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, σκεπτόταν ακόμη και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, ενώ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κρατούσε ανοικτό τον διάλογο με τα στελέχη της ΕΔΑ. Την εξαίρεση αποτελούσε ο Γεώργιος Παπανδρέου ο οποίος μάλιστα εγκαλούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, στην πρώτη πρωθυπουργική θητεία του, διότι απέλυε από τους τόπους εξορίας τους πολιτικούς κρατούμενους που είχαν εξορίσει οι κυβερνήσεις του Κέντρου.

Σε κάθε σχολιασμό του Α. Γεωργιάδη οι γνωστές αριστερές ψυχούλες αντιδρούν. Έτσι, δεν ήταν δυνατόν να αφήσουν στο απυρόβλητο και τη χθεσινή επετειακή του δήλωση. Α. Γεωργιάδης, εμφύλιος, αντικομμουνισμός, όλα αυτά αποτελούν ένα εκρηκτικό μίγμα για αυτές τις δυστυχείς ψυχούλες που αν η έκβαση του εμφυλίου πολέμου ήταν διαφορετική, θα ήταν περήφανοι κομσομόλοι, με το κόκκινο φουλάρι.

Όμως αυτό που τους ενόχλησε πιο πολύ ήταν το γεγονός πως ο Άδωνις παρέπεμψε στον Γέρο της Δημοκρατίας. Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, στις μεγάλες συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ, οι νεολαίοι φώναζαν το σύνθημα «σήκω Γέρο για να δεις τα παιδιά της Αλλαγής». Και έρχεται έν έτει 2026 ο δεδομένος Άδωνις Γεωργιάδης και «τσιτάρει» Γεώργιο Παπανδρέου.

Οι πούροι αριστεροί δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον «παπατζή», όπως τον αποκαλούσαν. Ακόμη ένας ταξικός αντίπαλος που έπαιξε έναν συγκεκριμένο ρόλο το 1944. Όμως, όσοι πηγαινοέρχονται από το ΠΑΣΟΚ στην Αριστερά και αντιστρόφως -μια κλασσική διαδρομή- βρίσκονται σε μια μόνιμη αμηχανία για τον ρόλο του Γέρου της Δημοκρατίας.

Όλοι εμείς, που γιορτάζουμε τη νίκη του Ελληνικού Στρατού στον Γράμμο και το Βίτσι, διότι έτσι παρέμεινε η πατρίδα μας στον ελεύθερο κόσμο, τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον κατατάσσουμε δίπλα στον Ουίνστον Τσόρτσιλ και στον Θρασύβουλο Τσακαλώτο. Τους χρωστάμε αιώνια ευγνωμοσύνη, όπως και στους εκατοντάδες χιλιάδες ανώνυμους Έλληνες που πολέμησαν για να μην περάσει η Ελλάδα στο Σιδηρούν Παραπέτασμα.

https://www.liberal.gr/politiki/den-toys-enohlise-o-adonis-alla-o-georgios-papandreoy?fbclid=IwY2xjawUAp91wZG9mAWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR5o-CfGVvB4N1swE4X1-wObBSzkaK56nFfUlxcbTDrsa8tsC8NkDDPKpWPpBQ_aem_987TlXM2gh9rxce5SJfsdg

Σχετικές δημοσιεύσεις