Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Δειλός άνθρωπος
Ένας «δειλός άνθρωπος» είναι αυτός που κυριεύεται από τον φόβο του και δεν αντιδρά ή δεν δρα μπροστά σε μια κατάσταση, παρόλο που η δράση θα ήταν ωφέλιμη για τον ίδιο ή τους άλλους, δείχνοντας αδυναμία να ξεπεράσει την έμφυτη αποφυγή, και όχι απλώς η ύπαρξη του φόβου καθαυτού. Ουσιαστικά, ο δειλός είναι αυτός που υποχωρεί στον φόβο, αντί να τον αντιμετωπίζει, αν και η σοβαρότητα του φόβου και η πιθανή παράλογη φύση του παίζουν ρόλο στην εκτίμηση.
• Ορισμός: Δεν είναι ο φόβος που σε κάνει δειλό, αλλά η αδυναμία να δράσεις ενάντια στον φόβο σου.
• Χαρακτηριστικό: Η μη αντίδραση ή υποχώρηση μπροστά σε μια απειλή ή δυσκολία, ακόμα κι όταν η στάση αυτή είναι επιζήμια.
• Σημαντική Διάκριση: Δεν φταίει ο φόβος, αλλά η παράδοση σε αυτόν, ειδικά όταν θα μπορούσε να ξεπεραστεί.

Μοιραίος άνθρωπος
Δεν ήταν να τον πιστεύεις.
«Με τα λόγια, χτίζει ανώγεια και κατώγεια». Του είχε βγει το όνομα• «παπατζής».
Ένας πεφυσιωμένος λιμαδόρος, που ταίριαζε πιασάρικες ατάκες κι απολάμβανε να τις εκστομίζει. Προς τούτο είχε σπίτι του κι έναν μεγάλο καθρέφτη για πρόβες. Αποδείχτηκε ο μοιραίος άνθρωπος.

Άβουλος άνθρωπος
Ο άβουλος στερείται ισχυρής βούλησης, έχει αδύνατο χαρακτήρα, είναι ο αναποφάσιστος, δειλός, χωρίς πρωτοβουλία και αυτοπεποίθηση.

Κρύβεται, όλο μυστικά πολύ κακία, απανθρωπιά. Όταν ένας άνθρωπος τα έχει όλα αυτά γιατί να τον λες άνθρωπο χωρίς να του κολλάς χοντρό παρατσούκλι…Απλά για να μην γίνεις σαν αυτόν/η. Απλά η αφορμή είναι ο Βάρναλης που μας τους θυμίζει και μας ταρακουνεί. Απλά υπάρχουν και αυτοί και αν την πατήσεις στην ζωή σου, σου μένει η στεναχώρια.

Σχετικές δημοσιεύσεις