Καθημερινά και ένα νέο που μας πληγώνει σαν πόλη. Φέτος δεν παιζόμαστε καθόλου από την γκαντεμιά μας. Μεγάλο χτύπημα όταν εισήχθησαν τελικά οι μισοί φοιτητές. 230 κενές θέσεις. Το τμήμα μουσικής βάλτωσε. Ήταν η δύναμη μας. Μαθητές Αρτινοί ίσως οι περισσότεροι νέοι φοιτητές. Το Πληροφορικής 100% κάλυψη. Ενώ δεν πέρασαν από τις Πανελλήνιες πολλοί αντί να δώσουν εξετάσεις ξανά να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα φύγανε για τα ιδιωτικά ΙΕΚ των Αθηνών. Άντε και το έχουμε λίγο ξεπεράσει. Ήρθε όμως μια νέα κατραπακιά. Φεύγει και το στρατόπεδο της πόλης μας. Στα νέα μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός ΄΄αλέ ‘’ και το κέντρο εκπαίδευσης της πόλης. Ωπ λες σαν πολίτης της πόλης αυτής. Τι γίνεται; Αναμενόμενο μου είπανε όλοι οι φίλοι μου. Ναι είπα στα χαζά και εγώ. Όμως μια μικρή πόλη που έχει γονατίσει τι θα της μείνει να χαίρεται. Ευτυχώς φέτος περπατάνε καλά τα ακτινίδια είπε μια μητέρα προχθές που ήρθε να πάρει το παιδί της. Κάτι είναι και αυτό για την Άρτα γράφω τώρα που το θυμήθηκα. Η αγροτική κίνηση στην πόλη μας που έπιασε τόπο. Αν περιμέναμε από το πορτοκάλι το μέρλιν και τα μανταρίνια σιγά τα λεφτά. Όμως αν περπατήσεις στην Σκουφά θα δεις κλειστά καταστήματα φτωχό θέαμα πόλης.
Σήμερα που γράφω τα τοπικά μέσα της περιοχής μας ασχολούνται με το κλείσιμο των στρατιωτικών μονάδων σε όλη την επικράτεια. Ασχολούνται με το τυπικό της υπόθεσης. Μα εδώ ας φωνάξουμε δυνατά κλείστε ένα στα Ιωάννινα εκεί όλα λειτουργούν ρολόι. Να μείνει της πόλης μας και να ενισχυθεί μάλιστα. Που τα λέω θα πείτε. Η αφορμή να γράψω σήμερα για την Άρτα είναι το εξομολογούμαι άλλη.
8:30 πρωί και γονείς πάνε τα παιδιά τους σχολεία. Συγνώμη δεν τα ξυπνάνε να είναι στην ώρα τους. Επιπλέον αυτοί είναι και δημόσιοι υπάλληλοι πότε θα κάτσουν στην καρέκλα εργασίας. Μονολόγησα πολύ και είπα ότι το κράτος δεν παίζεται. Πουθενά οι προϊστάμενοι ανύπαρκτοι κλεισμένοι στα γραφεία τους οι διευθυντές των υπηρεσιών.
Πάντως ότι και να λέω η αισθησιακή αλλαγή λόγω των Χριστουγέννων δίνει άλλο τόνο στην ομορφιά της πόλης μας. Αν και γινόμαστε Αμερικανάκια με τον στολισμό από τόσο νωρίς αλλά και πάλι λέω, μας αλλάζει η διάθεση. Έστω και έτσι. Το θέλουμε άλλωστε.
Ένα άλλο θέμα που μας κόβει είναι το πρόβλημα με τυχόν βροχοπτώσεις έντονες. Ήδη στα Γιάννενα η κακοκαιρία «Αλέξανδρος» που έπλεξε από νωρίς το μεσημέρι τα Ιωάννινα εκείνη την ημέρα , μετέτρεψε τις κεντρικές οδικές αρτηρίες της πόλης σε ποτάμια. Η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη καθώς πολλές σχάρες αποχέτευσης είχαν φράξει από τα πεσμένα φύλλα των δέντρων, αλλά και από λάσπη και άλλες φερτές ύλες που έχουν συσσωρευτεί λόγω των έντονων καιρικών συνθηκών. Αυτό φωνάζουμε να το προλάβουμε στην Άρτα πριν μας μπει το νερό στα σπίτια. Μετά ΄΄ δώρο άδωρον΄΄
Με τις εργασίες που γίνονται στο κέντρο πιστεύω ότι θα αλλάξει λίγο η πόλη μας. Δεν θα είναι αυτό που θα εκτινάξει την οικονομική ανόρθωσή της αλλά θα μας κάνει να αλλάξουμε έστω διάθεση.
Γιατί έκλεισαν το κάστρο? Μην γίνει κάτι τα Χριστούγεννα κι έρθει κόσμος?
Όπως το βλέπετε το είχε στο fb Αρτινή ομάδα. Βλέπετε ο κόσμος μας λίγο πολύ στα άκρα. Δεν θέλουν να μην βλέπουν πρόοδο. Θέλουν να βλέπουν καθημερινά νέες ενέργειες. Δεν γίνονται και αγριεύουν. Πας να τους μιλήσεις στα μμε και στην πέφτουν. Δεν έχουν άδικο μιας και στην πόλη που ζουν βλέπουν την οικονομική κατάρρευση και τους έχει κυριεύσει πανικός. Σας το λέει άνθρωπος που η οικογένειά του είναι όλοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Eκεί που αναζητούσα να δω ειδήσεις της Ηπείρου πέφτει σε Αρτινή ομάδα μήνυμα χάθηκε ο Μπάμπης αλλά και πάλι το απόγευμα τελικά βρέθηκε. Το πιο συναρπαστικό όμως είναι το ΄΄ Τα 100 ευρώ χτύπησαν τα μεροκάματα για μάζεμα ελιάς και δεν μπορεί να βρει εργάτη κανείς ΄΄ Διάβασα την είδηση και έμεινα κάγκελο. Αυτό γίνεται σε όλη την περιοχή μέχρι το Ρίο-Αντίριο. Τα μεροκάματα που ξέραμε δεν υπάρχουν πια για την ελιά. Τελικά που θα πάει αυτή η δουλειά μονολογώ. Θα μάθουμε να ζούμε και χωρίς λάδι τελικά.
Η εορταστική πόλη όμως αλλού έχει το μυαλό της αυτές τις μέρες. Στις εκλογές του επιμελητηρίου. Τρέχουν όλοι παντού όπου πας σου ζητάνε ψήφο και έχουν αφήσει στην άκρη όποιο άλλο πρόβλημα. Στην Πρέβεζα οι εκλογές έγιναν και στην Άρτα πολύ το τρέξιμο των υποψηφίων όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Έχουμε και τις εσωκομματικές του απομείναντος Σύριζα και στο fb συχνά μας γίνονται αναφορές στην πόλη μας. Άλλο ένα ευχάριστο για την Άρτα είναι και η απόφαση που δικαίωσε τον αγώνα του Δημάρχου Κώστα Παπασιώζου. Εγκρίθηκε από το υπουργείο Εσωτερικών ποσό 1.740.000 και βάλε για χρηματοδότηση του 60% των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δήμου του. Αφορά αποπληρωμή των 900 εργολάβων που εκτέλεσαν έργα και ήταν απλήρωτοι χρόνια. Να και κάτι καλό που είδα και είπα θέλει τσαγανό πολύ αυτή η ενασχόληση τελικά.
Εκεί που γράφω και συλλογιέμαι πέφτουν συνεχώς τηλέφωνα για την νέα προκήρυξη που τρέχει και έχει θέσεις εργατικού προσωπικού ο Δήμος Αρταίων. Δεν θα πω τίποτε. Δημόσιο και πάλι δημόσιο. Με πτυχία κόσμος τρέχει να βρει τα απολυτήρια Γυμνασίου να κάνει αίτηση για τις θέσεις αυτές. Δεν διστάζουν μάλιστα να βάζουν και θέσεις σε άλλες περιοχές αλλά και στην Αθήνα. Σκέφτομαι και δεν βγάζω συμπέρασμα μιας και εγώ είμαι πια στην σύνταξη και αυτών το αίμα βράζει. Αν δεν έχουν κατά νου καμιά κουτοπόνηρη σκέψη όπως είπε ένας πάνω στην αφέλεια του. ΄΄ Μωρέ να μπω και μετά θα την κάνω σε γραφείο ΄΄ Αυτό δεν είναι Αρτινή κουτοπονηριά είναι στο DNA του Έλληνα. Εκεί που μου δίνει δύναμη και χαρά ο ήλιος που ξεπρόβαλε και βγήκα στο Φροντιστήριο μπροστά να τον χαρώ περνάνε δυο φίλοι περιπατητές. Ο ένας μιλάει στο κινητό και λέει το αμίμητο. Πάμε με τον Νάσο ένα περπάτημα. Σταμάτησε πια αυτή η βροχή. Πήγα να του απαντήσω στην χαζομάρα του αλλά κρατήθηκα.
ΑΜΑΝ άνθρωπέ μου μέχρι και λιτανείες κάνανε φέτος μπας και βρέξει. Πάλι το δικαιολόγησα γιατί πολλές φορές αερολογούμε δεν μιλάμε με λογική. Στο κάτω κάτω στην Άρτα πάντα έβρεχε πολύ. Ποιος δεν έχει πει το αμίμητο. “Βρέχει ακόμη στην Άρτα;” Κλείνω βάζοντας αυτή την ατάκα και πως προήλθε. Ένας τραπεζικός υπάλληλος πήγε νυφικό ταξίδι στην Άρτα και παρέμεινε εκεί για μια εβδομάδα. Για όλο αυτό το διάστημα έβρεχε καταρρακτωδώς και ασταμάτητα. Τελειώνοντας το ταξίδι του μέλιτος επέστρεψε στην εργασία του και κάθε φορά που εξυπηρετούσε κάποιον Αρτινό πελάτη, καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου, τον ρωτούσε: “Βρέχει ακόμη στην Άρτα;”. Έτσι έμεινε μέχρι σήμερα, και με πολλές παραλλαγές, αυτή η παροιμιώδης φράση.
Ξέρω τα προβλήματα πολλά στην πόλη και γενικά στον νομό. Αυτά όμως σαν πόλη μας κάνουν να χάνουμε την λογική μας. Πως θα ζήσουμε τελικά.
ΛΥΤΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Άποψη:.press
