Φόρτωση Text-to-Speech…
Αν κάποιος θέλει να κάνει μία πρόβλεψη για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων τους επόμενους μήνες, θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη σημασία σε τρεις «δείκτες». Η ιστορία έχει δείξει, επανειλημμένως, ότι η σωστή ανάγνωσή τους μπορεί να οδηγήσει σε σωστές εκτιμήσεις, η λανθασμένη σε περιπέτειες.
Πρώτος και βασικός παράγοντας είναι η πολιτική αστάθεια σε μία από τις δύο χώρες. Οταν σημειώθηκε το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Πόλης, το 1955, ο τότε πρωθυπουργός Παπάγος ήταν βαριά άρρωστος και στο παρασκήνιο εξελισσόταν ένα σκληρό παιχνίδι για τη διαδοχή του. Στην πρώτη κρίση του Κυπριακού, το 1964, είχαμε μία νέα, άπειρη κυβέρνηση στην Ελλάδα, τον Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 1967 μία ανασφαλή και άπειρη δικτατορία και το 1974, έως την αποκατάσταση της Δημοκρατίας τον Ιούλιο, ό,τι χειρότερο έχει κυβερνήσει τον τόπο. Μπροστά μας έχουμε μήνες ακραίας πόλωσης και μία κυβέρνηση που έχει τα μάτια συνεχώς στραμμένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα δεξιά της, εντός και εκτός των τειχών. Και στη συνέχεια, ένα εξαιρετικά πιθανό σενάριο παρατεταμένης αβεβαιότητας και αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Πρώτος δείκτης «τσεκ», που λένε και οι μηχανικοί.
Η Ελλάδα μπαίνει σε προεκλογική περίοδο, κανάλια επικοινωνίας Αθηνών – Αγκυρας δεν υπάρχουν, άγνωστη η αντίδραση των ΗΠΑ εάν ανέβει η ένταση στο Αιγαίο.
Δεύτερος παράγοντας που παίζει ρόλο είναι το αν λειτουργούν κανάλια επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας. Στο παρελθόν λειτουργούσαν, έστω και αν υπάρχουν αμφιβολίες για το πόσο ακριβής ή πιστή ήταν η κατανόηση των όσων έλεγαν οι Τούρκοι. Τώρα δεν υπάρχουν, τηλεφωνήματα δεν επιστρέφονται, ραντεβού δεν κλείνονται. Οι Τούρκοι, όμως, όπως κάνουν πάντοτε για να είμαστε δίκαιοι, δεν κρύβουν το πού το πάνε. Βάζουν διεκδικήσεις και επιχειρήματα στο τραπέζι συστηματικά. Με την Αθήνα να νοιάζεται για το τι θα πει το τελευταίο σάιτ αντί να ενημερώνει σοβαρά ισχυρά κέντρα εξουσίας και πληροφόρησης. Δείκτης δεύτερος επίσης «τσεκ», ανύπαρκτα επίσημα ή ανεπίσημα κανάλια επικοινωνίας.
Τρίτος παράγοντας, το διεθνές περιβάλλον. Εδώ τα πράγματα είναι ανησυχητικά. Κανόνες στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι δεν υπάρχουν πια, ούτε σερίφης να τους επιβάλει. Κάθε μέρα παραβιάζονται κόκκινες γραμμές που κανείς δεν φανταζόταν ότι μπορεί να ξεπεραστούν. Το πώς θα αντιδράσει ο πρόεδρος Τραμπ επίσης δεν είναι σαφές αν ανέβει η ένταση στο Αιγαίο, αν το πάνω χέρι θα έχει ο Μάρκο Ρούμπιο και οι σύμμαχοι του Ισραήλ στις ΗΠΑ ή ο Τομ Μπάρακ και το πρoσωπικό περιβάλλον του προέδρου. Μπαίνουμε ταυτόχρονα σε μια περίοδο εσωτερικής αστάθειας στις ΗΠΑ, που πιθανότατα θα κλιμακωθεί μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο τον Νοέμβριο. Και εδώ η Ιστορία μάς έχει δείξει ότι τέτοιες συνθήκες συστημικής αστάθειας στις ΗΠΑ συμπίπτουν με ελληνοτουρκικές κρίσεις. Τρίτος δείκτης «τσεκ».
Μπορεί οι «δείκτες» να πέσουν έξω, το πιθανότερο. Καλό είναι, όμως, να σοβαρευτούμε και να αποφύγουμε τις στραβοτιμονιές.
