Η απώλεια ακοής και οι διαταραχές της φωνής- στις οποίες περιλαμβάνονται αλλοιώσεις στην ποιότητα, το ύψος ή την ένταση της φωνής- μπορεί να συνδέονται, καθώς βασιζόμαστε στην ακοή μας για να προσαρμόζουμε τον τόνο της φωνής μας. Και τα δύο προβλήματα γίνονται επίσης συχνότερα όσο μεγαλώνουμε.
Τώρα, νέα έρευνα προτείνει μια ακόμη σύνδεση μεταξύ τους: Οπως και η απώλεια ακοής, έτσι και τα προβλήματα με τη φωνή μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.
Για τη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Voice, οι ερευνητές πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλης κλίμακας ανάλυση της σχέσης μεταξύ των διαταραχών της φωνής και της άνοιας, χρησιμοποιώντας δεδομένα από επισκέψεις σε δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας περίπου 833.000 ενηλίκων ηλικίας 50 ετών και άνω.
Οι άνθρωποι που είχαν διαγνωστεί τόσο με διαταραχή της φωνής όσο και με προβλήματα ακοής είχαν περίπου διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν γνωστική διαταραχή ή άνοια, σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου ανθρώπων που δεν είχαν καμία από τις δύο διαγνώσεις. Οσοι είχαν διαταραχή της φωνής αλλά όχι απώλεια ακοής παρουσίαζαν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ενώ ακολουθούσαν όσοι είχαν μόνο απώλεια ακοής.
Οι διαταραχές της φωνής επηρεάζουν περίπου 18 εκατομμύρια ενήλικες στις ΗΠΑ κάθε χρόνο και περιλαμβάνουν ένα ευρύτερο φάσμα προβλημάτων απ’ όσο ίσως νομίζουμε.
«Κάθε άνθρωπος που δεν έχει μια καθαρή, αρκετά δυνατή φωνή, παρουσιάζει κάποια διαταραχή», δήλωσε ο Ρόμπερτ Σατάλοφ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής και πρόεδρος τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας. Η φωνή μπορεί να ακούγεται πιεσμένη, κοφτή ή οξεία, αλλά το πρόβλημα μπορεί επίσης να αφορά απλώς απότομες ή ακούσιες μεταβολές στο ύψος της φωνής.
Μια ποικιλία προβλημάτων μπορεί να βρίσκεται πίσω από αυτές τις διαταραχές της φωνής, όπως οζίδια, κύστες, ουλές και φλεγμονές που προκαλούνται, για παράδειγμα, από καταπόνηση της φωνής, κάπνισμα ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ανέφερε ο Σατάλοφ. «Καθώς μεγαλώνουμε, μπορεί επίσης να χάσουμε όγκο στους ιστούς, νευρικές απολήξεις και αναπνευστική δύναμη – δηλαδή την “πηγή ενέργειας” της φωνής», πρόσθεσε. Αυτό μπορεί να κάνει τη φωνή πιο αδύναμη ή πιο «αέρινη», ή να προκαλέσει την εμφάνιση τρέμουλου στη φωνή.
Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται αυτές τις αλλαγές ως προβλήματα που χρειάζονται θεραπεία, είπε ο Σατάλοφ. Αρκεί να σκεφτούμε ηθοποιούς, τραγουδιστές, αθλητικούς σχολιαστές, ραδιοφωνικούς παραγωγούς και πολιτικούς που είναι γνωστοί για τη χαρακτηριστική βραχνάδα της φωνής τους. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο πολλές διαταραχές της φωνής παραμένουν χωρίς θεραπεία, σύμφωνα με τον Σατάλοφ.
Σε μια έρευνα του 2023, έως και το 40% των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα στη φωνή τους δεν είχαν αναζητήσει ιατρική φροντίδα. Σε δείγμα 1.522 ατόμων, το 20% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι είχε παρουσιάσει κάποια στιγμή στη ζωή του διαταραχή της φωνής. Οι διαταραχές αυτές ήταν συχνότερες σε ορισμένα επαγγέλματα, όπως στους τραγουδιστές και τους εκπαιδευτικούς.
Η νέα μελέτη υπογραμμίζει έναν σοβαρό λόγο για να δίνουμε προσοχή στις αλλαγές της φωνής, ακόμη κι αν αυτές δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μας με δραματικό τρόπο.
Τι δείχνει η μελέτη για τις διαταραχές της φωνής και τον κίνδυνο άνοιας
Ερευνητές συνέκριναν ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με κάποια διαταραχή της φωνής (όπως δυσφωνία, η οποία χαρακτηρίζεται από βραχνή, καταπονημένη ή με άλλον τρόπο αλλοιωμένη φωνή, ή αφωνία), με ομάδα ανθρώπων που επισκέπτονταν γιατρούς σε δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας για άλλους λόγους.
Η παρακολούθηση ξεκινούσε έναν χρόνο μετά το πρώτο ραντεβού και σταματούσε αν καταγραφόταν διάγνωση γνωστικής διαταραχής ή άνοιας. Συνολικά, η ομάδα με διαταραχή της φωνής είχε περίπου 29% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει κάποια γνωστική διαταραχή σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.
Η σύνδεση της φωνής με τον εγκέφαλο
Δεν είναι ακόμη γνωστό γιατί οι διαταραχές της φωνής συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο γνωστικών προβλημάτων, υπάρχουν όμως ορισμένες θεωρίες.
Μία εξ αυτών σχετίζεται με την κοινωνική απομόνωση. «Αν δυσκολεύεσαι να μιλήσεις ή καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια για να σε ακούσουν, τότε η κοινωνική αλληλεπίδραση γίνεται πολύ πιο δύσκολη», δήλωσε ο Σατάλοφ. Ετσι, οι άνθρωποι με διαταραχές της φωνής είναι πιθανότερο να αποσύρονται από κοινωνικές δραστηριότητες, κάτι που έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.
Μιλώντας λιγότερο, μπορεί επίσης να μην ενεργοποιούμε τον εγκέφαλό μας στον ίδιο βαθμό, γεγονός που ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας, δήλωσε η Χέδερ Γουίτσον, διευθύντρια του κέντρου Duke που μελετά τη γήρανση και την ανθρώπινη ανάπτυξη. «Η θεωρία είναι ότι αν δεν το χρησιμοποιείς, το χάνεις».
Μια τελευταία θεωρία υποστηρίζει ότι ορισμένες βιολογικές αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να ευθύνονται τόσο για τα προβλήματα της φωνής όσο και για τις γνωστικές δυσκολίες. «Οι ίδιοι παράγοντες που επηρεάζουν τα νευρωνικά συστήματα που σχετίζονται με τη μνήμη θα μπορούσαν επίσης να επηρεάζουν τα νεύρα που εμπλέκονται σε άλλες νευρολογικές λειτουργίες οι οποίες σχετίζονται με τη φωνή ή την ακοή», δήλωσε η Γουίτσον.
Οπως προειδοποιεί, είναι εύκολο να αγνοήσουμε τις αλλαγές στη φωνή. «Μερικές φορές, οι άνθρωποι θεωρούν ότι μια φωνή που τρέμει ή είναι αδύναμη αποτελεί απλώς συνέπεια της γήρανσης, και δεν θα έπρεπε να το υποθέτουν αυτό».
Πηγή: washington post
