Ήταν ο κρυφός έρωτας του Μάνου Χατζιδάκι!
Έτσι μου ειχε πει.
Δεν θυμάμαι αν ήμασταν στον Βύρωνα – στη γειτονιά που μεγάλωσε – ή στο διαμέρισμά της, στους Κήπους του Λουξεμβούργου στο Παρίσι.
Ένας ολάνθιστος κήπος γνώσης ήταν η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ. Έμπαινες και δεν ήθελες να βγεις.
Ρούφαγα τις διηγήσεις της.
Για τον Μιτεράν, τον Σιράκ, τον Κολ, όλους τους σπουδαίους που συναναστράφηκε. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή βέβαια.
Και μετά η αγάπη της για τον Σωκράτη, τον Μπαλζάκ…
Η μοναξιά, η μουσική, η ασκητική προσήλωση στη δουλειά της.
Και ο ενύπνιος θάνατος που προσδοκούσε.
Υποκλίνομαι.
fb – Σταύρος Θεοδωράκης
