Και τώρα που κατακάθισε κάπως η σκόνη να πούμε οτι ο τρόπος που πενθεί ένας λαός κάποιο δημοφιλές πρόσωπο που έφυγε, δείχνει πολλά για το επίπεδό του.
Στην κηδεία του Παντελίδη πριν μερικά χρόνια, κάποιοι φώναζαν συνθήματα εναντίον…των Γερμανών. Και ο λόγος ήταν οτι το αυτοκίνητο του άτυχου τραγουδιστή ήταν γερμανικό. Λογική διασύνδεση προφανώς δεν υπάρχει παρα μόνο ταραγμένα μυαλά και καμμένοι εγκέφαλοι.
Στην κηδεία του Μαζωνάκη, κάποιοι δίπλα στον τάφο, χόρευαν ζεϊμπέκικα για να τον “τιμήσουν”, άλλοι πατούσαν πάνω σε μνήματα για να τραβήξουν καλύτερα βίντεο, άλλοι εκτόξευαν κραυγές και κατάρες.
Όπως θα το έθετε και ο Ματθαίος Γιωσαφάτ, “είμαστε καταθλιπτικός λαός, απλώς καταπιέζουμε την κατάθλιψή μας και την εκφράζουμε υπομανιακά ως άμυνα με κέφι, με χορό και φωνές…”
fb – Kyriakos Berberidis
