Ευρώπη των θυτών ή των θυμάτων;

Φόρτωση Text-to-Speech… Αέναο αυτομαστίγωμα Του Στάθη Ν. Καλύβα «Ο όρκος της Ευρώπης», η θεατρική παράσταση που ανέβηκε στην Επίδαυρο, παίρνει ως αφορμή τον μύθο της αρπαγής της Ευρώπης για να μιλήσει για τα «κλάματα» των «αρχαίων τραυμάτων» που «κανείς ποτέ δεν αφηγήθηκε» και να αναζητήσει το «πρωταρχικό τραύμα που αιμορραγεί ακόμα». Αυτό τουλάχιστον μας λέει ο συγγραφέας του έργου, Ουαζντί Μουαουάντ, στο σκηνοθετικό του σημείωμα. Το έργο δομείται γύρω από την αφήγηση μιας ηλικιωμένης γυναίκας που λέγεται Ευρώπη και περιγράφει μια φρικτή σφαγή σε κάποια φανταστική χώρα. Ως οχτάχρονο παιδί, η…

Η ζωή του Ζαμπέτα, χωρίς Ζαμπέτα

Φόρτωση Text-to-Speech… Σε μια αυλή μουσικών θαυμάτων με φόντο τον λόφο του Λυκαβηττού μετατράπηκε η θερινή σκηνή του «Aλσους», στην αυλή μιας γειτονιάς τού «Αιγάλεω Σίτι», όπου έζησε και δημιούργησε τα μικρά του αριστουργήματα ο «σολίστ» Γιώργος Ζαμπέτας. Ο αυτοδίδακτος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και γνήσιος λαϊκός τροβαδούρος, ο αυθόρμητος, αθυρόστομος, χιουμορίστας, ευφυής, σατιρικός, γοητευτικά ειρωνικός, αλλά και αυτοσαρκαστικός καλλιτέχνης. Οι ήχοι από τα αηδόνια και τα βατράχια στις αλάνες του Βοτανικού ήταν η πρώτη σπουδή, τα μουσικά ακούσματα που αφομοίωσε και μετασχημάτισε σε συνθέσεις πολύ νωρίς, από την ηλικία των…

«Χαλκιδαίος εξ αγχιστείας» | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Φόρτωση Text-to-Speech… Ενα όμορφο, ορεινό χωριό της Παρνασσίδας, η Αγία Ευθυμία, γιορτάζει κάθε καλοκαίρι τα «Σκαρίμπεια». Λίγοι ακόμη συνδέουν το χωριό αυτό με τον Γιάννη Σκαρίμπα, καθώς οι πιο πολλοί συνειρμικά τον θεωρούν Χαλκιδαίο. «Αν και το όνομα και το έργο του έχουν δικαιολογημένα ταυτιστεί με τη Χαλκίδα (ο ίδιος δήλωνε “Χαλκιδαίος εξ αγχιστείας”), οι εκδηλώσεις τιμής και παρουσίασης του έργου του στη γενέτειρά του, την Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος (“τόπον γεννήσεως” που ο ίδιος υπενθύμιζε στα απειράριθμα αυτοβιογραφικά σημειώματα), αλλάζουν ριζικά τον χάρτη της παρουσίας του στα γράμματα», λέει ο…

«Οι αρκούδες είναι μέσα στα σπίτια μας»

Φόρτωση Text-to-Speech… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ που ο Κώστας Σουλτανίδης συναντά αρκούδα. Τον τελευταίο καιρό όμως η «κυρα-Μάρω», όπως την έχει βαφτίσει, επισκέπτεται την αυλή του στο Νεστόριο της Καστοριάς, σχεδόν καθημερινά, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Αφορμή οι μηλιές που αποτελούν βασική πηγή της τροφής της. Οπως διηγείται ο ίδιος στην «Κ», «δύο μικρές μηλιές γεμάτες μήλα, τις έφαγε όλες». Ψύχραιμος, ο κύριος Κώστας μετακόμισε στον πρώτο όροφο του κτίσματος «για καλό και για κακό» όπως μας λέει, ενώ μας δείχνει φωτογραφία με την τελευταία επίσκεψη της «κυρα-Μάρως». «Είμαι ιδιαίτερα…

«Νέα τοπία, κολυμβητές και κεραμικά» του Γιώργου Χαδούλη στην Τήνο

Φόρτωση Text-to-Speech… Η ράχη των νησιών μας γεμίζει όλο και περισσότερα σπίτια που συνήθως τα χαίρονται οι ιδιοκτήτες τους μονάχα μερικές εβδομάδες το καλοκαίρι. Συχνά –για να γίνει και απόσβεση του κόστους– διατίθενται για τη σεζόν και στις πλατφόρμες βραχυπρόθεσμης ενοικίασης. Ελάχιστοι όμως είναι εκείνοι οι ιδιοκτήτες που σκέφτονται ότι ένα ωραίο αρχιτεκτόνημα οφείλει να είναι και ανοικτό στην τοπική κοινότητα και τους επισκέπτες, επιστρέφοντας κάτι στον τόπο όπου ανηγέρθη. Λαμπρή εξαίρεση ο Φίλιππος Πιέρρος, ο οποίος έχει εργαστεί σε σημαντικά πόστα διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών, είχε κάποτε εκλεγεί ευρωβουλευτής…

Το μακρύ και δύσβατο μονοπάτι του αλατιού

Φόρτωση Text-to-Speech… Λίγες μέρες αφότου η Ρέινορ μαθαίνει ότι ο επί 32 χρόνια σύζυγός της, ο Μοθ, πάσχει από μια ανίατη ασθένεια, οι δυο τους χάνουν το σπίτι τους και μαζί οποιοδήποτε μέσο βιοπορισμού διέθεταν. Αποφασίζουν να περπατήσουν 630 μίλια στο θαλασσοδαρμένο μονοπάτι της νοτιοδυτικής ακτής της Αγγλίας, από το Σόμερσετ μέχρι το Ντόρσετ. Στα σακίδιά τους κουβαλούν μόνο τα απαραίτητα, διασχίζοντας άγρια τοπία, όπου αφρισμένες θάλασσες συναντούν απόκρημνους γκρεμούς. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό που η ίδια η Ρέινορ αποτυπώνει σε ημερολογιακή μορφή, καταγράφοντας τις πτυχές της διαδρομής, τους ανθρώπους…

Το τελευταίο τανγκό της αυτοκαταστροφής

Φόρτωση Text-to-Speech… Την έλεγαν ΜαρίαΒΙΟΓΡΑΦΙΑ (2024), 102΄Σκηνοθεσία: Ζεσικά ΠαλούντΕρμηνείες: Αναμαρία Βαρτολομέι, Ματ Ντίλον Η ιστορία της ηθοποιού Μαρίας Σνάιντερ, με έμφαση στην τραυματική εμπειρία που εκείνη έζησε στη διάρκεια των γυρισμάτων του περιβόητου «Τελευταίου τανγκό στο Παρίσι» του Μπερντάρντο Μπερτολούτσι, έρχεται στις αίθουσες. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η νεαρή Μαρία ονειρεύεται να γίνει διάσημη ηθοποιός, όταν ο ανερχόμενος τότε Μπερτολούτσι της προσφέρει πρωταγωνιστικό ρόλο στο καινούργιο του ερωτικό δράμα, δίπλα στον θρυλικό Μάρλον Μπράντο. Καθώς ωστόσο τα γυρίσματα προχωρούν, η πρωτόπειρη ηθοποιός νιώθει όλο και πιο πιεσμένη,…

Πώς έμαθα ν’ αγαπώ τον καρχαρία

Φόρτωση Text-to-Speech… Τα «Σαγόνια του καρχαρία» με έκαναν το 1975 να αποκτήσω μια ισόβια αγάπη προς τους καρχαρίες. Πενήντα χρόνια ακριβώς από τότε που βγήκε η ταινία, ωστόσο, ξέρουμε πλέον ότι τα «Σαγόνια» αδικούν κατάφωρα τον καρχαρία ως είδος. Ο ίδιος ο συγγραφέας στο ομότιτλο βιβλίο του οποίου βασίστηκε η ταινία, ο Πίτερ Μπέντσλεϊ, δεινός δύτης και γνώστης των καρχαριών, πραγματοποίησε ολόκληρη σταυροφορία διάσωσης των καρχαριών όταν συνειδητοποίησε τι είχε κάνει άθελά του, στην προσπάθειά του να γράψει μια δραστική μυθοπλασία. Εντάξει· το βιβλίο ήταν διεθνές best seller, ενώ η…