Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 18 Νοεμβρίου



Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 18 Νοεμβρίου. Διαβάστε το συναξάρι των
τιμώμενων αγίων
της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

  • Πλάτων, Πλατωνία

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Νεομάρτυς Αναστάσιος και Δανιήλ ο εξ Ισμαηλιτών και Μεγαλομάρτυς Πλάτων

Νεομάρτυς Αναστάσιος και Δανιήλ ο εξ Ισμαηλιτών

Ο εκ Παραμυθίας Αναστάσιος είναι ένας από τους πιο αγαπητούς νεομάρτυρες της Ηπείρου, με τη συγκλονιστική ιστορία του να συνδέεται με την προστασία της οικογενειακής τιμής, τη χριστιανική ομολογία και ένα θαυμαστό γεγονός μεταστροφής που συγκλόνισε την περιοχή. Γεννήθηκε στην Παραμυθιά της Θεσπρωτίας γύρω στο 1730 και ήταν ένας απλός και ευσεβής χωρικός. Κάποια ημέρα, όμως, του Ιουνίου και ενώ βρισκόταν στα χωράφια για θερισμό μαζί με την αδελφή του και άλλους χριστιανούς, εμφανίστηκε ομάδα ένοπλων Τούρκων με επικεφαλής τον Μουσά, τον νεαρό γιο του πασά της Παραμυθιάς. Γοητευμένος από την ομορφιά της αδελφής του Αναστασίου, ο Μουσά προσπάθησε να την αρπάξει και να την κακοποιήσει, αλλά ο Αναστάσιος δεν δείλιασε. Συνεπλάκη με τους οπλισμένους Τούρκους και πάλεψε σώμα με σώμα, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο στην αδελφή του για να φύγει και να διασωθεί.

Προσβεβλημένοι από την αντίσταση του χριστιανού, ο Μουσά και οι σύντροφοί του κατήγγειλαν ψευδώς τον Αναστάσιο στον πασά, ισχυριζόμενοι ότι τους επιτέθηκε χωρίς λόγο και ότι κατά τη διάρκεια του καβγά υποσχέθηκε να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό για να γίνει μουσουλμάνος. Ο πασάς φυλάκισε, τότε, τον Αναστάσιο και προσπάθησε να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει, τάζοντάς του πλούτη, αξιώματα και τιμές, αλλά ο μάρτυς παρέμεινε ακλόνητος, απαντώντας με θάρρος: «Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θα πεθάνω». Κατά τη διάρκεια της πολύμηνης φυλάκισής του, συνέβη το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Οταν ο γιος του πασά, ο Μουσά, επισκέφθηκε κρυφά το κελί του Αγίου για να τον ειρωνευτεί, αντίκρυσε ένα θαύμα. Είδε το κελί να λάμπει από υπερφυσικό φως και δύο αγγέλους ντυμένους στα λευκά να στέκονται δίπλα στον Αναστάσιο. Το γεγονός αυτό άγγιξε βαθιά την ψυχή του νεαρού μουσουλμάνου, ο οποίος μετανόησε κρυφά, ο δε πασάς, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να αλλάξει τη γνώμη του μάρτυρα, διέταξε τη θανάτωσή του, κι έτσι ο Αναστάσιος αποκεφαλίστηκε έξω από την Παραμυθιά στις 18 Νοεμβρίου 1750.

Μετά το συγκλονιστικό θαύμα που έζησε στη φυλακή της Παραμυθιάς και τον αποκεφαλισμό του Αναστασίου, η ζωή του Μουσά άλλαξε ριζικά, καθώς δεν μπορούσε πλέον να ζήσει στο αρχοντικό του πατέρα του αφού η καρδιά του είχε δοθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό. Γνωρίζοντας, όμως, ότι αν αποκαλυπτόταν η πίστη του θα θανατωνόταν ως αποστάτης του Ισλάμ, εγκατέλειψε κρυφά την Παραμυθιά και κατέφυγε αρχικά στην Πελοπόννησο, προσπαθώντας να χαθεί ανάμεσα στους χριστιανικούς πληθυσμούς και να μαθαίνει τις χριστιανικές συνήθειες. Επειδή έμαθε ότι η οθωμανική εξουσία τον αναζητούσε, επιβιβάστηκε κρυφά σε πλοίο και ταξίδεψε στη Βενετία της Ιταλίας, που διέθετε ακμάζουσα ελληνική ορθόδοξη κοινότητα και προσερχόμενος στους εκεί ορθόδοξους ιερείς, εξέφρασε τον διακαή του πόθο, κατηχήθηκε συστηματικά και βαπτίστηκε χριστιανός λαμβάνοντας το όνομα Δημήτριος. Ωστόσο, παρά την άνετη ζωή στη Βενετία, ο Δημήτριος επιζητούσε την απόλυτη αφιέρωση στον Θεό και την ασκητική ζωή. Γι’ αυτό, επέστρεψε κρυφά στον ελλαδικό χώρο, κατέφυγε στην Κέρκυρα που βρισκόταν τότε υπό ενετική κυριαρχία και ήταν ασφαλής από τους Τούρκους και εισήλθε στην ιστορική Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας, όπου εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Δανιήλ. Ο πρώην πλούσιος γιος του πασά έγινε ο πιο ταπεινός μοναχός της μονής. Ξεχώρισε για την απόλυτη υπακοή του, την αυστηρή νηστεία, την ολονύκτια προσευχή και τη βαθιά του μετάνοια, ενώ δεν αποκάλυψε ποτέ σε κανέναν την αρχοντική του καταγωγή, παρά μόνο στον πνευματικό του πατέρα.

Ο όσιος έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στο μοναστήρι της Πλατυτέρας, περνώντας τις ημέρες του με προσευχή για την ψυχή του αλλά και για τον Αναστάσιο, ο οποίος στάθηκε η αιτία να γνωρίσει την αλήθεια. Εκοιμήθη ειρηνικά και αποτελεί παράδειγμα του πώς η χριστιανική σταθερότητα και το μαρτύριο μπορούν να αγγίξουν και να μεταμορφώσουν ακόμα και την ψυχή ενός διώκτη.

Μεγαλομάρτυς Πλάτων

Εζησε στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αι., καταγόταν από την Αγκυρα της Γαλατίας στη Μικρά Ασία και ήταν αδελφός του μάρτυρος Αντιόχου. Από νεαρή ηλικία ξεχώριζε για τη βαθιά του πίστη, περιόδευε στις πόλεις κηρύττοντας με θάρρος το Ευαγγέλιο και προσπαθούσε να απομακρύνει τους ειδωλολάτρες συμπατριώτες του από την πλάνη. Κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, η δράση του προκάλεσε την οργή των τοπικών αρχών, συνελήφθη από ειδωλολάτρες στρατιώτες και οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα της περιοχής, τον Αγριππίνο. Εκείνος, βλέποντας ότι ο Πλάτων ήταν νέος με εξαιρετική ωραιότητα, ευγένεια, αλλά και σημαντική προσωπική περιουσία, προσπάθησε αρχικά να τον κερδίσει με κολακείες και υποσχέσεις. Του υποσχέθηκε μεγάλα κρατικά αξιώματα, του πρότεινε να παντρευτεί μια κοπέλα από την τοπική αριστοκρατία, αλλά του έθεσε ως μοναδικό όρο να θυσιάσει στα είδωλα.

Ο Πλάτων, όμως, αρνήθηκε κατηγορηματικά, απαντώντας ότι ο πλούτος και η δόξα του κόσμου είναι εφήμερα, ενώ η αληθινή σοφία και η αιώνια ζωή βρίσκονται μόνο στον Χριστό. Μάλιστα, χρησιμοποίησε το όνομά του για να κάνει λογοπαίγνιο, λέγοντας ότι η πίστη του είναι πιο «πλατιά» και ακλόνητη από τις απειλές του ηγεμόνα. Η άρνησή του εξόργισε τον Αγριππίνο, που διέταξε να υποβληθεί ο Αγιος σε φρικτά βασανιστήρια. Τον χτύπησαν ανελέητα με βούνευρα, τον ξάπλωσαν σε πυρακτωμένο χάλκινο κρεβάτι και έκαψαν τις σάρκες του με αναμμένες λαμπάδες, έσκισαν το σώμα του με σιδερένια νύχια και τον άφησαν για μέρες στη φυλακή χωρίς τροφή και νερό, αλλά όλα αυτά δεν κατάφεραν να του κάμψουν το φρόνημα. Βλέποντάς το ο ηγεμόνας διέταξε την τελική του καταδίκη, κι έτσι ο μάρτυς οδηγήθηκε έξω από την πόλη και αποκεφαλίστηκε, λαμβάνοντας τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Ρωμανού, οσίας Ελένης Ντεβότσκινα εν Μόσχα και μαρτύρων Ζακχαίου του διακόνου και Αλφαίου εν Παλαιστίνη.

Σύνταξη και Επιμέλεια:
Νίκος Πατρίκης, Ιωάννης Ε. Χρυσάφης



Source link

Σχετικές δημοσιεύσεις