Φόρτωση Text-to-Speech…
Ηταν ένας απ’ τους πιο περιζήτητους επιχειρηματίες στον κόσμο. Οι πιο ισχυροί άνθρωποι του επιχειρείν και του κυβερνάν παγκοσμίως έπεφταν στα πόδια του, ικετεύοντας για το προϊόν του, το οποίο είναι το θεμέλιο της νέας εποχής. Ολη η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης εδράζεται πάνω στα αριστοτεχνικά φτιαγμένα τσιπάκια πυριτίου που έχει σχεδιάσει η ομάδα του. Είχε στα χέρια του σχεδόν ένα μονοπώλιο, μια μηχανή που κόβει χρήματα, θετική δημοσιότητα, τα πάντα ήταν με το μέρος του. Αλλά είναι ένας ακόμα ατελής άνθρωπος όπως όλοι μας. Οταν στον δρόμο του εμφανίζονταν τα κατάλληλα πρόσωπα, η δημόσια εικόνα, τα επιτεύγματα, τα μεγάλα διακυβεύματα πήγαιναν περίπατο κι ο πανίσχυρος επιχειρηματίας έχανε την αυτοκυριαρχία του. Πριν αποκαλυφθούν οι εξωσυζυγικές του σχέσεις, υπήρχε ένα τουλάχιστον καμπανάκι που μέσα στο θόρυβο και την έξαψη της επιτυχίας κανείς δεν ήθελε να ακούσει πραγματικά. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.
Στον προσωπικό κι επιχειρηματικό του βίο ο Τζένσεν Χουάνγκ, ο πρόσφατα παραιτηθείς διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, δεν είχε απλά ένα κοκαλάκι της νυχτερίδας πάνω του, είχε μια αποικία ολόκληρη. Εζησε σ’ ένα εξαιρετικά υποστηρικτικό περιβάλλον, με μια γυναίκα που πίστεψε σ’ αυτόν, και επαγγελματικά είχε την ευλογία να αναγνωριστούν οι ικανότητές του πολύ γρήγορα. Φυσικά, δεν ήταν μόνο τυχερός. Επιδίωξε την επιτυχία με όλο του το είναι. Η εργασιομανία του είναι μνημειώδης. Από συνεντεύξεις του γνωρίζουμε ότι του αρέσει να διαβάζει κυρίως βιβλία για το επιχειρείν, ενώ ο μόνος μυθιστοριογράφος που φέρεται να απολαμβάνει είναι ο Πάολο Κοέλιο. Επίσης γνωρίζουμε ότι δεν έχει λογαριασμό στο X, ότι πίνει ουίσκι κι ότι δεν εκφράζει πολιτικές απόψεις ούτε κάνει πολιτικές δωρεές. Αρκούν αυτού του είδους οι πληροφορίες για να σκιαγραφηθεί το πορτρέτο ενός εκ των πιο ισχυρών ανδρών στον κόσμο;
Ο εξαμερικανισμός
Ο Τζένσεν Χουάνγκ γεννήθηκε στην Ταϊπέι της Ταϊβάν τον Φεβρουάριο του 1963. Ο πατέρας του ήταν χημικός μηχανικός και η μητέρα του δασκάλα δημοτικού σχολείου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο πατέρας του ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη για μια επαγγελματική εκπαίδευση και ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που είπε ότι μια μέρα θα μετακόμιζε στις ΗΠΑ όλη την οικογένειά του. Ο Χουάνγκ δεν έχει κρύψει ότι χρωστάει τεράστιο μέρος της επιτυχίας του στο όραμα του πατέρα του και στις φιλοδοξίες της μητέρας του. Οι γονείς του δεν ήταν οι πιεστικοί, στερεοτυπικοί «tiger parents» της Ασίας, ούτε του ασκούσαν υπερβολική ακαδημαϊκή πίεση· ο ίδιος ομολογεί ότι η ορμή του προς την επιτυχία προερχόταν από τα μέσα.
Το 1973, λόγω της πολιτικής αναταραχής στην Ταϊλάνδη όπου βρισκόταν η οικογένεια, ο πατέρας του έστειλε τον 10χρονο γιο του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του στις ΗΠΑ για να είναι ασφαλείς. Αρχικά, τα αδέλφια έμειναν σ’ έναν θείο τους στην Τακόμα της Ουάσινγκτον. Την ίδια εποχή, ο πατέρας του αποφασίζει να εξαμερικανίσει το μικρό όνομα του γιου του από Τζεν-Σουν (Jen-Hsun) σε Τζένσεν (Jensen). Στη συνέχεια, τα δύο αδέλφια στέλνονται στο οικοτροφείο Oneida Baptist Institute του Κεντάκι. Επειδή ο Τζένσεν είναι πολύ μικρός για το οικοτροφείο, φοιτά στο δημοτικό της περιοχής. Στα 10 του χρόνια ο Χουάνγκ νιώθει στο πετσί του τι σημαίνει σχολικός εκφοβισμός και απομόνωση. Δεν γνωρίζει καλά Αγγλικά, είναι μικρόσωμος και ξένος. Η νοοτροπία του μετανάστη, ωστόσο, δεν θα του σταθεί εμπόδιο. Αντιθέτως, θα τη μετατρέψει στο ισχυρότερο όπλο του. Στο σχολείο του ανατίθενται σκληρές δουλειές, όπως ο καθημερινός καθαρισμός των τουαλετών, ενώ αναγκάζεται να συγκατοικεί με έναν νεαρό πολύ πιο απείθαρχο από εκείνον. Η μόνη επιλογή που έχει είναι να «σκληραγωγηθεί και να προχωρήσει». Αργότερα, δηλώνει ότι η περίοδος αυτή ήταν από τα καλύτερα πράγματα που του συνέβησαν, καθώς διαμόρφωσε τον χαρακτήρα και καλλιέργησε την ανθεκτικότητά του.
Ο Χουάνγκ ήταν τόσο καλός στο γυμνάσιο που του επέτρεψαν να «πηδήξει» μία τάξη λόγω των υψηλών επιδόσεών του. Την εποχή εκείνη ο πατέρας του βρήκε δουλειά στις ΗΠΑ και η οικογένεια επανενώθηκε στο Όρεγκον. Του άρεσε πολύ το πινγκ πονγκ κι εξελίχθηκε τόσο που στην εφηβεία του έφτασε να παίζει στο υψηλότερο επίπεδο. Στα 15 του ήρθε 3ος στο εθνικό πρωτάθλημα για την ηλικία του. Παράλληλα, εργάστηκε στην αλυσίδα εστιατορίων Denny’s ως λαντζέρης, βοηθός σερβιτόρου και σερβιτόρος.
Το 1980, τελειώνοντας το σχολείο γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Oregon State, στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, απ’ όπου αποφοίτησε με τις υψηλότερες διακρίσεις. Στο εργαστήριο ηλεκτρολογίας γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, τη Λόρι, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Σπένσερ και τη Μάντισον. Λόγω των εξαντλητικών ωραρίων του (80 ώρες την εβδομάδα), ο Χουάνγκ έχει παραδεχτεί ότι η Λόρι ανέλαβε το 90% της ανατροφής των παιδιών τους.
Το 1983, σε ηλικία 20 ετών, μετακόμισε στη Σίλικον Βάλει και ξεκίνησε να εργάζεται ως σχεδιαστής μικροτσίπ στην AMD και δύο χρόνια μετά μεταπήδησε στην LSI Logic, μια πρωτοπόρο εταιρεία σχεδιασμού τσιπ και εργαλείων λογισμικού.
Με 200 δολάρια εγένετο η Nvidia
Δουλεύοντας στην LSI Logic γνώρισε δύο μηχανικούς της Sun Microsystems, τον Κρις Μαλακόφσκι και τον Κέρτις Πρίεμ. Το 1992, οι δύο αυτοί άντρες αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια εταιρεία επεξεργαστών γραφικών για υπολογιστές αλλά επειδή δεν είχαν εμπειρία στη διοίκηση, πρότειναν στον Χουάνγκ να αναλάβει τη διεύθυνση της νεοφυούς επιχείρησης. Οι συζητήσεις για το επιχειρηματικό σχέδιο της ομάδας γίνονταν στο Denny’s στο Σαν Χοσέ, στο ίδιο εστιατόριο που δούλευε παλαιότερα ο Χουάνγκ ως λαντζέρης και σερβιτόρος.
Ο Χουάνγκ αποχώρησε από την LSI Logic στις αρχές του 1993, ανήμερα των τριακοστών του γενεθλίων, ώστε να ενταχθεί επίσημα στη νεοσύστατη εταιρεία. Η Nvidia ιδρύθηκε επίσημα στις 5 Απριλίου 1993, με τον καθένα από τους τρεις συνιδρυτές να καταβάλλει 200 δολάρια ως αρχικό κεφάλαιο. Ηταν η πρώτη απ’ τις μεγάλες και κρίσιμες αποφάσεις που τον οδήγησαν στην τεράστια επιτυχία.
Δύο χρόνια μετά, η εταιρεία κυκλοφορεί το πρώτο της τσιπ, το NV1, το οποίο εμπορικά αποτυγχάνει παταγωδώς. Για να γλιτώσει τη χρεοκοπία, ο Χουάνγκ αναγκάζεται να απολύσει πάνω από το μισό προσωπικό, μειώνοντας τους εργαζόμενους από 100 σε 40. Το 1997 η Nvidia λανσάρει το τσιπ RIVA 128, το οποίο πουλά πάνω από 1 εκατομμύριο κομμάτια μέσα σε τέσσερις μήνες. Είναι η πρώτη εμπορική επιτυχία της επιχείρησης.
Τον Ιανουάριο του 1999 η Nvidia μπαίνει στο χρηματιστήριο με αποτίμηση 626 εκατομμυρίων δολαρίων. Την ίδια χρονιά παρουσιάζει το GeForce 256, εισάγοντας για πρώτη φορά τον όρο GPU στη βιομηχανία. Το τσιπ αυτό θα αλλάξει την πορεία τόσο της επιχείρησης, όσο και του ίδιου του Χουάνγκ, καθώς θα αποτελέσει το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτιστεί το οικοδόμημα της τεχνητής νοημοσύνης. Στην αρχή βέβαια οι GPUs αγαπήθηκαν κυρίως απ’ τη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, η οποία αναζητούσε όλο και πιο ικανά τσιπ για να ικανοποιεί τους γκέιμερς. Η Nvidia υπέγραψε μεγάλες συμφωνίες με τη Microsoft για το πρώτο Xbox, και ακολούθησε η προμήθεια επεξεργαστών για τους υπολογιστές Mac της Apple.
«Είδε» το μέλλον της Nvidia το 2012
Το 2006 ο Χουάνγκ επένδυσε 475 εκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη της πλατφόρμας CUDA, η οποία επέτρεπε τη χρήση των GPUs για γενικούς υπολογισμούς. Το 2012, παρατηρώντας την επιτυχία του δικτύου AlexNet που εκπαιδεύτηκε σε GPUs της Nvidia, ο Χουάνγκ αναγνώρισε στα τσιπάκια αυτά τη μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής του. Αμέσως ανακοίνωσε ότι η Nvidia θα γινόταν μια εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης, και μέσα σ’ ένα Σαββατοκύριακο άλλαξε τη δομή ενός ολόκληρου οργανισμού 8 χιλιάδων υπαλλήλων. Ήταν η πιο κομβική του στιγμή ως ηγέτη.
Τον Ιούνιο του 2024, η Nvidia ξεπέρασε τη Microsoft σε χρηματιστηριακή αξία, φτάνοντας τα 3,3 τρισεκατομμύρια δολάρια και καθιστώντας τον Χουάνγκ έναν από τους πιο επιδραστικούς ηγέτες της τεχνολογίας. Τον Ιούλιο του 2025 έγινε η πρώτη εισηγμένη εταιρεία στον κόσμο που ξεπέρασε τα 4 τρισεκατομμύρια δολάρια σε κεφαλαιοποίηση. Όλα έβαιναν καλά, μέχρι που αποκαλύφθηκε η σχέση του με την Άλις Χουάνγκ.
Πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο που οδήγησε στην παραίτηση του απ’ την ηγεσία της Nvidia, μετά από 33 χρόνια στο τιμόνι της εταιρείας, ο Χουάνγκ μιλούσε δημόσια για τη γυναίκα του με αγάπη. Παραδέχτηκε σε συνέντευξή του ότι υπήρξε άπιστος, και μέχρι στιγμής οι υποθέσεις εξωσυζυγικών σχέσεων που ερευνώνται είναι ήδη τρεις. Μία από τις γυναίκες με τις οποίες φέρεται να συνδεόταν βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας για πιθανή κατασκοπεία υπέρ της Κίνας.
Ο Χουάνγκ είναι ο μεσαίος από τρεις αδελφούς. Παρά την οικογενειακή παρότρυνση, δεν προσέλαβε ποτέ τα αδέλφια του στην Nvidia, αλλά τους προσέφερε ακίνητα. Δύσκολα μπορεί κάποιος να μπει στο μυαλό του, καθώς μέχρι το σκάνδαλο δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα εξομολογητικός στις συνεντεύξεις του.
Η αποτυχία πρέπει να μοιράζεται
Το χαρακτηριστικό του ενδυματολογικό στυλ με το μαύρο δερμάτινο σακάκι, το σκούρο μπλουζάκι polo, και το μαύρο παντελόνι, καθιερώθηκε γύρω στο 2014. Ο ίδιος αποδίδει τη στυλιστική ανανέωση στη σύζυγο και την κόρη του. Κάποιοι είδαν σ’ αυτή την αλλαγή τα σημάδια κρίσης μέσης ηλικίας, κάποιοι άλλοι καλπάζοντα ναρκισσισμό.
Στο παρελθόν, ο Χουάνγκ είχε χόμπι όπως η μαγειρική, η συλλογή ουίσκι, η φροντίδα των σκύλων του και τα σπορ αυτοκίνητα (είχε μεταξύ άλλων ένα Tesla Roadster και ένα Koenigsegg). Με τη στροφή της Nvidia στην τεχνητή νοημοσύνη το 2014, τα εγκατέλειψε όλα προκειμένου να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην εταιρεία.
Σύμφωνα με τον στενότερο φίλο του, Τζενς Χόρτσμαν, ο Χουάνγκ δεν είχε εκρήξεις θυμού όταν εργαζόταν ως μηχανικός στην LSI Logic. Οι τακτικές κρίσεις εμφανίστηκαν αφότου ανέλαβε τον ρόλο του CEO στην Nvidia.
Οταν ένα έργο καθυστερούσε ή αποτύγχανε, ο πρώην CEO συνήθιζε να επιπλήττει τους υπεύθυνους δημόσια μπροστά σε άλλους, εφαρμόζοντας την αρχή ότι «η αποτυχία πρέπει να μοιράζεται». Υποχρέωνε το στέλεχος να σταθεί όρθιο και να εξηγήσει αναλυτικά τι πήγε στραβά, κάνοντας οξεία κριτική που ορισμένες φορές ξεπερνούσε τα όρια του εποικοδομητικού σχολιασμού, και προσέγγιζε τη λεκτική βία.
Σύμφωνα με ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του, ο Χουάνγκ έχανε εύκολα την υπομονή του με όσους διαφωνούσαν μαζί του, και πολλές φορές η ακραία ωμότητά του ξεπερνούσε τα όρια, φτάνοντας ακόμα και σε προσβολές των συνομιλητών του. Διευθυντικό στέλεχος της Nvidia έχει δηλώσει ότι κάποιες φορές η αλληλεπίδραση μαζί του ήταν σαν «να βάζεις το δάχτυλό σου στην πρίζα». Παρά τις συχνές εκρήξεις του ωστόσο, πολλοί εργαζόμενοι θεωρούσαν ότι ο θυμός του λειτουργούσε ως ένα μέσο πειθαρχίας. Κι όταν καταλάγιαζε ο θυμός του, μπορούσε να είναι ζεστός, να έχει ενσυναίσθηση, χιούμορ και γοητεία.
Ο άνθρωπος που είχε μάθει να ελέγχει τόσο καλά την επιχείρησή του δεν έδειχνε πάντοτε την ίδια ικανότητα να ελέγχει τον εαυτό του. Οι εκρήξεις θυμού ήταν γνωστές, αλλά η τεράστια επιτυχία της Nvidia τις είχε επισκιάσει. Πώς είναι δυνατό ένας τόσο συγκροτημένος και επιτυχημένος άνθρωπος να έχει τόσο φτωχό αυτοέλεγχο; Αν τα τσιπάκια του δεν ήταν κρίσιμος εθνικός πόρος, αν δεν αποτελούσαν μέρος μιας μηχανής που διεκδικείται από κράτη και οικονομίες τόσο διακαώς, πιθανώς να μη γινόταν τόση φασαρία γύρω απ’ το όνομά του. Η ουρανομήκης φιλοδοξία του όμως τον έφτασε σε μια κορυφή που έκανε την ανώριμη συμπεριφορά του να μοιάζει ακόμα πιο ντροπιαστική. Γι’ αυτό και το πρώτο βράδυ μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου φέρεται να ομολόγησε: «είμαι ένα σκουπίδι».
* Με πληροφορίες απ’ τα βιβλία The Nvidia Way του Τάε Κιμ και The Thinking Machine του Στίβεν Βιτ.
