Είναι η εποχή που τα πουλόβερ επιστρέφουν στις ντουλάπες και στα ράφια των καταστημάτων, όμως οι ειδικοί συμβουλεύουν τους καταναλωτές να ρίξουν μια ματιά στην ετικέτα, πριν να αποφασίσουν να προσθέσουν ένα ακόμα στη συλλογή τους. Ειδικά εάν είναι γυναίκες.
Ενα βίντεο έγινε viral στο TikTok, αναδεικνύοντας πώς τα brands χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά για να φτιάξουν τα γυναικεία πουλόβερ από τα ανδρικά, αλλά τελικά τα πουλάνε στην ίδια τιμή.
Κάνοντας μια βόλτα στην ιστοσελίδα της Abercrombie & Fitch, η Rachael Brownfield, μια δημιουργός περιεχομένου μόδας, παρατήρησε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του επονομαζόμενου «ροζ φόρου» (pink tax), δηλαδή της τακτικής εταιρειών καταναλωτικών ειδών να χρεώνουν περισσότερα όταν τα προϊόντα τους απευθύνονται σε γυναίκες.
Η Abercrombie & Fitch διαθέτει, λοιπόν, στο σάιτ της ένα πουλόβερ από 100% μαλλί μερινό στο τμήμα των ανδρικών ειδών, στην τιμή των 95 δολαρίων. Και την ίδια στιγμή, στο τμήμα των γυναικείων ειδών, πουλά ένα πουλόβερ στην ίδια τιμή, το οποίο όμως περιείχε μόλις 30% μαλλί.
«Πραγματικά περίεργο», έγραψε η influencer στη λεζάντα του βίντεο, στο οποίο αναρωτιόταν γιατί ένα γυναικείο πουλόβερ από συνθετικά υλικά να κοστίζει το ίδιο με ένα ανδρικό πουλόβερ από καθαρό μαλλί.
Στο παρελθόν, έχουν καταγραφεί και άλλα παραδείγματα διακρίσεων στις τιμές με βάση το φύλο, όπως στα αποσμητικά, τα ξυραφάκια και τις υπηρεσίες στεγνού καθαρισμού, σημειώνει ο Guardian.
Μετά από δύο εκατομμύρια προβολές και σχεδόν 10.000 σχόλια, το βίντεο της Brownfield έχει οδηγήσει πολλούς να αναρωτιούνται αν υφίσταται τελικά ένα «χάσμα των φύλων» και στα πλεκτά ρούχα.
Εμπνευσμένη από το βίντεο, η πλατφόρμα δεδομένων Style Analytics εξέτασε το ζήτημα σε βάθος. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, τα ανδρικά πουλόβερ που κοστίζουν λιγότερο από 100 δολάρια είναι έως και πέντε φορές πιο πιθανό να είναι κατασκευασμένα από 100% φυσικές ίνες, όπως μαλλί, βαμβάκι ή κασμίρι, σε σύγκριση με τα γυναικεία.
Η Molly Rooyakkers, ιδρύτρια της Style Analytics, δήλωσε ότι έμεινε «άναυδη» από τα αποτελέσματα. Διαπίστωσε επίσης ότι, στην κατηγορία τιμών κάτω των 100 δολαρίων, τα γυναικεία πουλόβερ είναι δύο φορές πιο πιθανό να περιέχουν πολυεστέρα σε σύγκριση με τα ανδρικά, ενώ το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων όσον αφορά τα πλεκτά γεφυρώνεται μόνο όταν η τιμή φτάνει τα 100 δολάρια ή περισσότερο.
Η Roni Brunn, σχεδιάστρια και εκπαιδεύτρια στον χώρο της μόδας, η οποία χρησιμοποιεί τον δημοφιλή λογαριασμό της στο Instagram για να διδάξει στους καταναλωτές πώς να αναγνωρίζουν τα ποιοτικά ρούχα, επισημαίνει ότι ο κύκλος των τάσεων της μόδας παίζει ρόλο στην προσθήκη συνθετικών υλικών, όπως η ελαστάνη, το νάιλον και ο πολυεστέρας, στα γυναικεία πλεκτά. Ένας ακόμη παράγοντας είναι τα μεγέθη.
«Η ελαστάνη προσδίδει ελαστικότητα, τα συνθετικά μπορούν να προσφέρουν ρευστότητα στην κίνηση, ενώ είναι και οικονομικά», εξηγεί η Brunn. «Οι άνδρες παίρνουν λιγότερα ρίσκα, επομένως οι εταιρείες έχουν κίνητρο να παράγουν μαζικά τα ίδια είδη για τους άνδρες, σεζόν με τη σεζόν. Αυτό τους επιτρέπει να προμηθεύονται νήματα σε μεγάλες ποσότητες και να βελτιστοποιούν την παραγωγή».
Σε ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, με την εμπιστοσύνη των καταναλωτών να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα, οι εταιρείες αναζητούν διαρκώς τρόπους για να μειώσουν το κόστος. Τα υφάσματα που παράγονται από πετρέλαιο, όπως ο πολυεστέρας, είναι φθηνότερα στην παραγωγή σε σχέση με τις φυσικές ίνες, όπως το μαλλί και το βαμβάκι. Ωστόσο, οι εταιρείες συχνά αναμειγνύουν τις δύο αυτές κατηγορίες, γεγονός που τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος παραγωγής, διατηρώντας παράλληλα την εικόνα προϊόντων υψηλής ποιότητας στο μάρκετινγκ.
Για να κατανοήσει κανείς αυτές τις διαφορές, πρέπει να δίνει μεγάλη προσοχή στις ετικέτες και σε όρους μάρκετινγκ όπως «μείγμα μαλλιού» (wool blend), όπου η περιεκτικότητα σε μαλλί μπορεί να είναι μόλις 15%.
«Για τις γυναίκες, οι τάσεις είναι το ισχυρότερο κίνητρο αγοράς», λέει η Brunn. «Μεγάλο μέρος της χαμηλής ποιότητας που βλέπουμε σήμερα οφείλεται στο φαινόμενο της fast fashion, το οποίο έχει εκπαιδεύσει τους καταναλωτές να πιστεύουν ότι μπορούν να αποκτήσουν την τάση της εποχής με μικρότερο κόστος. Άλλες μάρκες αναγκάζονται να ανταγωνιστούν αυτό το μοντέλο, και κάπως έτσι καταλήγουμε με τόσα πολλά συνθετικά υλικά».
Θα μπορούσε, βέβαια, να υποστηρίξει κανείς ότι οι γυναίκες δέχονται μεγαλύτερη κοινωνική πίεση να ακολουθούν αυτές τις τάσεις, και, κατά συνέπεια, να αγοράζουν περισσότερα ρούχα και πιο συχνά σε σχέση με τους άνδρες.
«Οι άνδρες δεν έχουν βρεθεί ποτέ στο στόχαστρο του κύκλου των τάσεων με τον ίδιο τρόπο που έχουν βρεθεί οι γυναίκες. Και ο μόνος τρόπος για να συμβαδίσει κανείς με αυτόν τον καταιγισμό αλλαγών είναι να μειώσει την ποιότητα του προϊόντος», εξηγεί η Aja Barber, συγγραφέας και ειδικός στη βιώσιμη μόδα.
Πηγή: MoneyReview
