
Κάθε φορά που κάποιος με επιστρέφει με το ζόρι στις νομικές μου ρίζες, ζητώντας μου συμβουλές και γνωματεύσεις –παρά το γεγονός ότι δεν έγινα τελικά ποτέ δικηγόρος–, απαντάω στερεοτυπικά με μια φράση: δες το L’ora legale. Πρόκειται για μια ιταλική κωμωδία (;) του 2017, που προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον ατυχή τίτλο Τα παράπονα στον δήμαρχο, αλλά θα μπορούσε να έχει γυριστεί σε οποιαδήποτε κοινότητα ή δήμο της Ελλάδας.
Ο πυρήνας της είναι πολύ απλός: όλοι θέλουμε νομιμότητα. Νομιμότητα για όλους – νομιμότητα παντού. «Ταράξτε τους όλους στη νομιμότητα», εξανιστάμεθα διαρκώς. Όλους… εκτός από μένα…
Πρόσφατα, η Αστυνομία ανακοίνωσε τα στοιχεία ελέγχων που πραγματοποίησε τον Οκτώβριο, σε εννέα δήμους πέριξ και μέσα στη Θεσσαλονίκη. Όλοι τους, σε ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς. Από τους 116 που ελέγχθηκαν, στους 20 επιβλήθηκαν πρόστιμα για εκπρόθεσμη ηλεκτρονική σήμανση, βόλτα χωρίς λουρί και παράλειψη κτηνιατρικού ελέγχου. Συνολικό ύψος προστίμων; 6.700 ευρώ.
Τα στοιχεία δεν περιορίζονται όμως στον Οκτώβριο. Σύμφωνα με τον έως τώρα απολογισμό του ’26, 1.233 ιδιοκτήτες ελέγχθηκαν και 194 από αυτούς βρέθηκαν παραβάτες. Πρωταγωνιστές στην παρανομία, το τσιπάκι και το λουρί (ή, μάλλον, η απουσία τους).
Ώρες μετά τη δημοσιοποίηση των στοιχείων, ο κόσμος μας πήρε φωτιά! Με ελάχιστες εξαιρέσεις, δημοσιολόγοι της φιλοζωίας άρχισαν να δεινολογούν δημοσίως για την οικονομική κρίση, τις τιμές των καυσίμων, τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον πρωτεϊκό χαρακτήρα του προέδρου Τραμπ και –φυσικά– τα εξοντωτικά πρόστιμα για μια σειρά από «παρατυπίες που, στο κάτω κάτω, δεν βλάπτουν και κανέναν», όπως το έθεσε εμφαντικά μια φιλόζωη «ινφλουένσερ».
Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή. Το λουρί δεν προστατεύει μόνο τους περαστικούς από τον σκύλο. Προστατεύει τον ίδιο από διερχόμενα αυτοκίνητα, απρόβλεπτες συναντήσεις με άλλα ζώα ή μια ξαφνική αντίδραση που ακόμα και ο πιο πειθαρχημένος σκύλος μπορεί να εκδηλώσει.
Το τσιπάκι δεν είναι μια γραφειοκρατική αγγαρεία. Είναι η ταυτότητα του ζώου, ένας τρόπος για να επιστρέψει στο σπίτι του αν χαθεί και ένα σοβαρό εργαλείο για την αντιμετώπιση της εγκατάλειψης.
Και η υπεύθυνη κηδεμονία εκτείνεται πολύ παραπέρα από την τήρηση τριών-τεσσάρων διατάξεων. Περιλαμβάνει την υγεία, την άσκηση, την κοινωνικοποίηση, την ασφάλεια, την καθημερινή φροντίδα και τον σεβασμό προς όλους τους άλλους που δεν θέλουν να μοιραστούν τα βάρη της κυνοφιλίας σου.
Όσοι μιλάνε για έλλειψη ενημέρωσης (τυπική επωδός και ασθενέστατη υπερασπιστική γραμμή σε καιρούς υπερπληροφόρησης) καλό θα είναι να πάψουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Ή να νομίζουν ότι κοροϊδεύουν εμάς τους υπόλοιπους. Δεν είναι η ενημέρωση· η παιδεία τους είναι που πάσχει. Και αν δεν φροντίσουν οι ίδιοι να καλύψουν αυτό το κενό, ας γεμίσουν τουλάχιστον τα ταμεία του κράτους, που φαίνεται να ξυπνάει από τον λήθαργό του, κατ’ απαίτηση ακόμα και αυτών των ίδιων που μεμψιμοιρούν τώρα γιατί τους πόνεσε η τσέπη τους.
Είπαμε: νομιμότητα παντού, αλλά μην ξεκινάς από μένα, κύριε χωροφύλαξ!
