Φόρτωση Text-to-Speech…
Πρωτοβρόχια, πιο νωρίς φέτος απ’ ό,τι συνήθως. Η ψυχή μου ανασαίνει, με ζορίζουν η πολύμηνη ξεραΐλα και οι καύσωνες. Ισχύει στην περίπτωσή μου ό,τι και για τους μαθητές, η νέα χρονιά ξεκινάει τώρα. Θυμάμαι ότι, από μικρός, μου φαινόταν περίεργο το ότι γιορτάζουμε ξεκούδουνη πρωτοχρονιά μέσα στο καταχείμωνο. Δεν νομίζετε πως είναι πιο εύλογο να γίνεται αυτό άνοιξη ή φθινόπωρο; Γνωρίζουμε βεβαίως ότι οι Ρωμαίοι επέβαλαν, για διοικητικούς λόγους, τη μεταφορά της πρωτοχρονιάς από Μάρτη σε Γενάρη, εμείς όμως γιατί δεν το αλλάζουμε; Για να γίνει ξανά, έτσι, ο Οκτώβριος ό,τι δηλώνει το όνομά του, ο όγδοος κατά σειρά μήνας.
Συγχωρέστε με παρακαλώ για την παρέκβαση, τα γράφω για να ξεθυμαίνω. Παίρνω μετά τις ανάσες μου και προετοιμάζομαι για την εποχή που μπαίνει. Η ενέργειά της είναι ξεκάθαρα καθοδική, γι’ αυτό πέφτουν τα φύλλα των δέντρων και οι χυμοί τους κατηφορίζουν σιγά σιγά προς τις ρίζες. Εμείς, πάλι, εστιάζουμε στη συγκέντρωση, όσο μας επιτρέπουν οι περισπασμοί ασφαλώς, και ταυτόχρονα φροντίζουμε τις αυξημένες ενεργειακές μας ανάγκες με αλλαγές στη δίαιτα. Ιδιαίτερα χρήσιμα εδώ αποδεικνύονται τα καρυκεύματα, καθώς διαθέτουν το χάρισμα, ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις, να λειτουργούν ως καταλύτες των απαραίτητων αλλαγών, αρκεί βεβαίως η χρήση εκάστου να γίνεται τακτικά. Ανάμεσα σε όλα όσα προσφέρονται για τούτη την περίοδο τρέφω μεγάλη υπόληψη για το θερμαντικό, τονωτικό και χωνευτικό μακροπίπερο. Ελάχιστοι, ακόμα και από τον χώρο της γαστρονομίας, το γνωρίζουν, παρότι εισαγόταν στη χώρα μας ήδη κατά την ελληνιστική περίοδο – δεν θα δυσκολευτείτε βεβαίως να το βρείτε στα καλά μπαχαροπωλεία.
Ανοίγω το ερμάριο όπου διατηρώ τους θησαυρούς των πέντε ηπείρων (ας είμεθα ακριβείς: τεσσάρων, η Ωκεανία στερείται αξιόλογων προτάσεων), βγάζω τον ευμεγέθη, ειδικό μύλο του, τον γυρίζω τρεις φορές και οσφραίνομαι. Θυμίζει αρκετά το μαύρο πιπέρι, ανήκουν άλλωστε στην ίδια οικογένεια (Piperaceae), στο αρωματικό τους οπλοστάσιο συναντάμε λοιπόν αρκετά κοινά μόρια. Περιέχει όμως περισσότερη πιπερίνη, και έτσι η αψάδα του είναι εντονότερη, ιδιαίτερα αν μαγειρευτεί για ώρα σε υψηλές θερμοκρασίες. Συνήθως το ρίχνω στη χύτρα με τα όσπρια ή τα λαχανικά αφού το σπάσω στη μέση. Σημειωτέον ότι στην όψη θυμίζει ίουλο φουντουκιάς. Αν αυτή η περιγραφή δεν σας βοηθά, μοιάζει επίσης με μικρό και μακρόστενο, κλειστό, κουκουνάρι πεύκου. Αλεσμένο το χρησιμοποιώ σε σαλάτες με τριμμένο καρότο ή πράσινα λαχανικά, ταιριάζει επίσης πολύ με γλυκά τυριά σαν το μανούρι και τη φρέσκια μυζήθρα, και αυτό γιατί, όταν δεν θερμαίνεται, υποχωρεί αρκετά η καυστικότητά του, ενώ παράλληλα υπερισχύουν εύοσμες ουσίες που παραπέμπουν σε εσπεριδοειδή και μοσχοκάρφι. Σμίγει επίσης υπέροχα με φρούτα που ευνοούνται από αρωματικές πινελιές, όπως το μήλο, η μπανάνα και το αχλάδι.
Το μακροπίπερο αποδιώχνει το ψύχος από τον οργανισμό και λύει την όποια συμφόρηση, ενισχύoντας επίσης τη λειτουργία των πνευμόνων.
Για την αγιουρβεδική ιατρική που το μεταχειρίζεται θεραπευτικά εδώ και χιλιετίες, και ασφαλώς κάτι παραπάνω γνωρίζει, καθώς το σχετικώς χαμηλό σε ύψος αναρριχητικό φυτό που το παράγει κατάγεται από την Ινδία, το μακροπίπερο αποδιώχνει το ψύχος από τον οργανισμό και λύει την όποια συμφόρηση. Επίσης ενισχύει τη λειτουργία των πνευμόνων και συντελεί μάλιστα στην αναζωογόνησή τους, χρήσιμο αυτό αν αναλογιστούμε πως, σύμφωνα με τα παραδοσιακά συστήματα ιατρικής, η χρόνια θλίψη και οι μεγάλες στενοχώριες (μακριά από σας!) επιβαρύνουν την υγεία τους. Φυσικά, και το πολύ γνωστό μαύρο πιπέρι διαθέτει ισχυρές θεραπευτικές δυνάμεις, θερμαίνει και τονώνει το σώμα, ενισχύει την Άγκνι, τη «φωτιά της πέψης», και ανακουφίζει από τον μετεωρισμό που προκαλούν τα μεγάλα ή βαριά γεύματα. Ένα τέταρτο κουταλάκι καθημερινά είναι ποσότητα που πυροδοτεί ευνοϊκές αλλαγές στο σώμα. Η δράση του όμως σε μεγάλο βαθμό ακυρώνεται όταν το προμηθευόμαστε αλεσμένο, καθώς πολλά συστατικά του οξειδώνονται γρήγορα. Με έναν καλό πιπερόμυλο μπορείτε, πάντως, εύκολα να μετατρέψετε πολλά από τα απολαυστικά σας πιάτα σε υγιεινά γεύματα, απλό δεν είναι;
