Ως πότε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, κάθε φορά που βλέπει μια γυναίκα να κατακτά ένα ακόμη σκαλί —όποιο κι αν είναι αυτό— θα στρέφεται εναντίον της με χυδαία υπονοούμενα, σεξιστικές ύβρεις και κακοποιητικό λόγο;
Ως πότε μια γυναίκα δεν θα μπορεί να προχωρά χωρίς κάποιοι να επιχειρούν να ακυρώσουν πρώτα τη γυναικεία της υπόσταση και ύστερα την ανθρώπινη αξία της;
Αφορμή είναι τα αισχρά σχόλια που διάβασα κάτω από δημοσιεύματα και συνέντευξη σχετικά με την υποψηφιότητα της Έλενας Σώκου στον Έβρο. Η συντονίστρια του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη και Εβρίτισσα, δεν αντιμετωπίστηκε από ορισμένους ως πολιτικό πρόσωπο που μπορεί και πρέπει να κριθεί για τις θέσεις, τη διαδρομή και τις επιλογές του.
Στοχοποιήθηκε ως γυναίκα, με εκφράσεις που δεν αποτελούν πολιτική κριτική, αλλά λεκτική και ιδιαίτερα σεξιστική βία.
Το γνώριμο πατριαρχικό στερεότυπο επιστρέφει: όταν μια γυναίκα προοδεύει, κάποιοι σπεύδουν να αμφισβητήσουν ότι η επιτυχία της είναι αποτέλεσμα ικανοτήτων, σκληρής δουλειάς και επιμονής. Επιχειρούν να τη μειώσουν, να την ταπεινώσουν και να παρουσιάσουν την πορεία της ως προϊόν προσωπικών σχέσεων και όχι προσωπικής αξίας.
Και είναι ακόμη πιο οδυνηρό, όταν αυτή η δηλητηριώδης επίθεση προέρχεται από γυναίκες, και, ναι, μου συμβαίνει και εμένα πολύ συχνά, καθώς τέτοιου είδους επιθέσεις αποτελούν πλέον καθημερινότητα στα προσωπικά μου προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η ελευθερία του λόγου δεν είναι άδεια εξευτελισμού.
Όσο τέτοιες προσβολές μένουν χωρίς συνέπειες, θα πολλαπλασιάζονται πίσω από μια οθόνη. Αν οι πρώτοι πέντε ή δέκα λογοδοτήσουν και αυτό γίνει γνωστό, οι επόμενοι θα σκεφτούν δύο φορές πριν πατήσουν «δημοσίευση».
fb – Ελισσάβετ Βασιλοπούλου
