“Η εξωτερική πολιτική δεν κρίνεται από τα συνθήματα και τις μεγαλοστομίες αλλά απο τα αποτελέσματα…
Καλώ τον ελληνικό λαό να θυμηθεί τα δικά μας αποτελέσματα της πατριωτικής υπεύθυνης και συγκροτημένης εξωτερικής πολιτικής…”, είπε χθες ο Ανδρουλάκης στο Ηράκλειο μπροστά σ´ενα ενθουσιώδες ακροατήριο.
Ας θυμηθούμε μερικά λοιπόν.
Μετα την εξαιρετική πράγματι διαχείριση της κρίσης του 1987, ο Α.Παπανδρέου συναντήθηκε με τον Οζάλ στο Νταβός.
Εκεί συμφώνησε αποχή απο έρευνες σε διεθνή ύδατα μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης, έβαλε στο ράφι το Κυπριακό ενώ αναγνώρισε και άλλες διαφορές στο Αιγαίο πλήν της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών.
Ακολούθησε σφοδρή κριτική που τον ανάγκασε να παραδεχτεί το τραγικό λάθος με το περίφημο mea culpa.
Τί θα’λεγαν αλήθεια σήμερα αν αυτά τα έκανε ο Μητσοτάκης ;
Μερικά χρόνια αργότερα και λίγο πριν εκπνεύσει το 1995, με τον Παπανδρέου άρρωστο στο Ωνάσειο να αρνείται να παραιτηθεί και με μιά λυσσώδη μάχη διαδοχής να μαίνεται στο παρασκήνιο, δημιουργήθηκε τεράστιο κενό εξουσίας που εκμεταλλεύθηκαν αριστοτεχνικά οι Τούρκοι, στήνοντας τα Ίμια.
Η περιοχή έκτοτε “γκριζαρίστηκε” και άνοιξε την όρεξη των απέναντι για περισσότερες διεκδικήσεις.
Κατα τ´άλλα τους χάλασαν τώρα τα “ήρεμα νερά” του Γεραπετρίτη και μας καλούν να διδαχθούμε απο τα δικά τους αποτελέσματα.
Θα τους ειδοποιήσουμε.
Καλώ τον ελληνικό λαό να θυμηθεί τα δικά μας αποτελέσματα…
