ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΕΡΜΠΕΡΙΔΗΣ
Ακούμε για γραφεία που κάποιοι νοίκιασαν ήδη Σόλωνος και Ιπποκράτους γωνία.
Ακούμε για ψηφοδέλτια που έκλεισαν κατα 80%.
Ακούμε για στελέχη και πρώην βουλευτές της ΝΔ που φεύγουν για να στελεχώσουν το κόμμα Σαμαρά.
Ακούμε εδώ και καιρό για κόμμα Σαμαρά αλλά κόμμα δεν βλέπουμε.
Και αν θέλετε την ταπεινή μου άποψη, ούτε και θα δούμε.
Γιατί για να δημιουργηθεί ένα κόμμα απαιτούνται πολλά πράγματα και κατ´ελάχιστον, πόροι, στελέχη, αφήγημα.
Και ναι μεν για πόρους δεν γνωρίζουμε αλλά σε ο,τι αφορά στα στελέχη, αυτά που τουλάχιστον ακούγονται ειναι για τα μπάζα.
Νικολόπουλοι, Ντινόπουλοι, Πάνοι Παναγιωτόπουλοι, Πολύδωρες, Σαλμάδες και λοιποί, είναι γραφικά απομεινάρια μιάς άλλης εποχής που όλος ο κόσμος θέλει να ξεχάσει.
Ακόμα χειρότερα τα πράγματα στο αφήγημα.
Ο Σαμαράς επικεντρώνει κυρίως την κριτική του στα εθνικά θέματα και στην οικονομία.
Αλλά τί να πεί ;
Μόλις χθες υπογράφτηκε συμφωνία ύψους 3 δις με το Ισραήλ για την Ασπίδα του Αχιλλέα που καθιστά τη χώρα πρακτικά απόρθητη.
Η Ελλάδα παρέλαβε ήδη μία φρεγάτα Belharra, παραλαμβάνει άλλες δύο μέσα στο έτος και άλλη μία το 2027. Και έπονται άλλες δύο φρεγάτες Bergamini και 4 αναβαθμισμένες ΜΕΚΟ.
Παρέλαβε 24 Ραφάλ και παραλαμβάνει άλλα 20 F35 το 2028.
Έβρος και νησιά είναι εξοπλισμένα σαν αστακοί και όποιος σκέφτεται “να’ρθει ξαφνικά ένα βράδυ”, θα φύγει μάλλον σαν ξεπουπουλιασμένο κοτόπουλο αν όχι σαν μαδημένο κουνουπίδι.
Η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνίες ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία και διαπραγματεύεται αντιστοιχες συμφωνίες με Αλβανία και Λιβύη.
Η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο στα 12 μίλια και έδωσε οικόπεδα για εξορύξεις σε αμερικανικούς κολοσσούς νότια και δυτικά της Κρήτης ενώ εγκαθίδρυσε θαλάσσιους χωροταξικούς χάρτες και εξελέγη μή μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Και τέλος η Ελλάδα μειώνει εντυπωσιακά δημόσιο χρέος, φόρους και ανεργία ενώ καταγράφει ρεκόρ σε τουρισμό, ξένες επενδύσεις και εξαγωγές, εκλέγοντας παράλληλα και έλληνα επικεφαλής στο Eurogroup.
“Απομόνωση” και “περιθωριοποίηση” ειλικρινά δεν βλέπουμε αλλά μπορεί να είμαστε και βραδύνοες.
Αυτό όμως που βλέπουμε για κάποιους ψυχαναλυτικά ανεξήγητους λόγους, είναι ζηλοφθονία και διάθεση για εκδίκηση.
Πιθανότατα γιατι ενώ ο Σαμαράς συγκυβέρνησε για 2,5 μόλις χρόνια, σε σκληρές είναι η αλήθεια συνθήκες.
Και ο Μητσοτάκης κυβέρνησε δύο φορές αυτοδύναμος για 8 και με σοβαρές πιθανότητες να κυβερνήσει άλλα 4, σπάζοντας έτσι ένα στοιχειωμένο ρεκόρ της Μεταπολίτευσης.
Αλλά με τέτοια ελεεινά κίνητρα κανείς δεν πήγε μπροστά στην πολιτική.
Άν αμφιβάλλει ο Σαμαράς ας ρωτήσει και τον Γ.Παπανδρέου.
Που για να εκδικηθεί τον Βενιζέλο, διέσπασε κάποτε το ΠΑΣΟΚ, φτιάχνοντας το ΚΙΔΗΣΟ, παίρνοντας μόνο 2,47% και μένοντας εκτός Βουλής όταν 6 χρόνια πριν είχε πάρει 44% και ήταν πανίσχυρος πρωθυπουργός.
Η Ιστορία λοιπόν έχει την κακή συνήθεια να επαναλαμβάνεται.
Υπάρχει όμως μιά μικρή λεπτομέρεια.
Τη δεύτερη φορά επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.
