KΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Σιγά-σιγά αποκαλύπτεται το ανακαινισμένο τέμενος Χαμζά Μπέη, ή “Αλκαζάρ”, όπως το ήξεραν οι Θεσσαλονικείς, λόγω του κινηματογράφου που λειτουργούσε παλιά, στην αυλή του.
Κατασκευασμένο τον 15ο αιώνα, θρυλείται ότι ήταν προσφορά της κόρης του Χαμζά Μπέη, στη μνήμη του πατέρα της, που παλουκώθηκε το 1462 από τον Βλάντ τον Ανασκολοπιστή. γνωστό και ως Κόμη Δράκουλα, ενώ άλλοι λένε ότι ο Μπέης το ανέγειρε στη μνήμη της νεκρής κόρης του (κάτι που δεν βγαίνει χρονικά, μια και ανεγέρθηκε μετά τον θάνατό του).
Οι εργασίες που έπρεπε να γίνουν ήταν εκτεταμένες, γιατί υπήρχε μια διαφορική καθίζηση των θεμελίων του κατά 60 εκ. από άκρη σε άκρη, που απαιτούσε εξυγίανση του εδάφους με τσιμεντενέσεις. Επίσης, οι τρούλοι και οι στέγες επανήλθαν στην αρχική τους μορφή, με μολυβδοκάλυψη.
Είχα τη χαρά να εκπονήσω της Η/Μ μελέτες του μνημείου, καθώς και τον φωτισμό ανάδειξής του (εξωτερικό και εσωτερικό), και θα αποτελέσει κόσμημα για την περιοχή του Σταθμού Βενιζέλου, που βρίσκεται, μαζί με τα αρχαία που αποκαλύφθηκαν σε κατώτερα στρώματα και ενσωματώθηκαν στον σταθμό.
