Ψέμα και υποκρισία και εγωισμός
Όλα μέσα σου κρυμμένα ήταν δυστυχώς
Μια ζωή αχαριστία και χωρίς Θεό
Ούτε οίκτο δεν αξίζεις ούτε σεβασμό
Αργά το βράδυ πήρε και αυτό το τραγούδι την σειρά του στον υπολογιστή. Το ήξερα και ένα βράδυ όπως έγραφα παίχτηκε, αλλά στο τέλος κατάλαβα πολύ καλά τι έλεγε.Πολλές φορές τα ακούς αλλά μια τα φιλοσοφείς. Εκείνο το βράδυ ο Οικονομόπουλος και η Λιόλου μου κράτησαν μεγάλη συντροφιά. Το τραγούδι το έβαλα ξανά μην πω και ξανά. Σταμάτησα να γράφω και το άκουγα. Όταν το τραγούδι έπαιζε διάβαζα τα παράπονα του κόσμου που γράφαν από κάτω. Λίγο πολύ ίδια. Μια ζωή αχαριστία λοιπόν. Ναι το φωνάξαν πολύ το συζήτησα την άλλη μέρα και εγώ με φίλους. Αχάριστη είναι και εκείνη που ό,τι και να κάνεις γι’ αυτή δεν ικανοποιείται ποτέ και με τίποτε. Εκείνη που διαγράφει όσα οι άλλοι έκαναν για εκείνη και η ίδια να στρέφεται εναντίον τους όταν γίνεται κάποιο σφάλμα. Παραμένει πάντα δύσκολο και επώδυνο να δεχτούμε ότι ένας δικός μας άνθρωπος θα βρεθεί απέναντι μας ως εχθρός. Η αχαριστία και η αγνωμοσύνη είναι άπλα κακές συμπεριφορές και σημάδι των καιρών μας. Το να μην εκτιμάς είναι ψυχική αναπηρία. Ρεαλιστικά μιλώντας στις ημέρες που ζούμε οι ηθικές αξίες και η αληθινή αγάπη σβήνουν και κυριαρχεί πνευματικό σκοτάδι μίσος πονηρία και ανηθικότητα. Τι κόσμος είναι αυτός. Πετάνε ένα με ” υποτιμούσε ” και νομίζουν ότι λυτρώνονται. Πόσο λίγες/οι. Μέχρι και ο εξομολόγος μου είπε ” τι να πω τώρα ” και σταμάτησε.
Είναι θέμα γονιδίων, βιωμάτων η έλλειψη παιδείας; Αναμφίβολα, το περιβάλλον μπορεί να παίξει ρόλο στον ψυχισμό και στις αξίες του ατόμου. Ο τρόπος που σε έχουν γαλουχήσει και σου έχουν φερθεί, επηρεάζουν τις μελλοντικές συμπεριφορές και επιλογές σου μέχρι ένα σημείο. Τις επηρεάζουν όμως. Οι αιτίες πολλές και οι δικαιολογίες ακόμα περισσότερες. Αλλά χαζές μην πω ηλίθιες…Εκεί σταματάς.
ΠΛ
