Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι επιχειρήσεις, αλλά και τον χώρο στον οποίο εργάζονται οι υπάλληλοί τους. Η ταχύτητα των τεχνολογικών αλλαγών καθιστά ολοένα δυσκολότερη την πρόβλεψη των αναγκών σε προσωπικό και γραφεία, ωθώντας τις εταιρείες μακριά από τις πολυετείς δεσμεύσεις σε ακίνητα και προς πιο ευέλικτα μοντέλα εργασίας.
Αυτό προκύπτει από νέα έρευνα της International Workplace Group (IWG), στην οποία συμμετείχαν διευθύνοντες σύμβουλοι και οικονομικοί διευθυντές επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 60% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης έχει καταστήσει δυσκολότερη την πρόβλεψη των αναγκών του οργανισμού τους σε χώρους γραφείων ακόμη και για τα επόμενα δύο χρόνια.
Η αβεβαιότητα γύρω από το πώς θα διαμορφωθούν οι επιχειρήσεις και το ανθρώπινο δυναμικό τους φαίνεται να επιταχύνει μια αλλαγή που είχε ήδη ξεκινήσει με την εξάπλωση της υβριδικής εργασίας. Το 88% των διευθυνόντων συμβούλων θεωρεί πλέον αναγκαία την ύπαρξη μεγαλύτερης ευελιξίας στις αποφάσεις για τους χώρους εργασίας και τα εταιρικά ακίνητα.
Οταν ρωτήθηκαν για την επίδραση της τεχνολογίας στις αποφάσεις σχετικά με την τοποθεσία των γραφείων, το 42% απάντησε ότι διευκολύνει την εξ αποστάσεως εργασία και μειώνει την ανάγκη για ένα μοναδικό κεντρικό γραφείο. Το 39% εκτιμά ότι ενισχύει τη χρήση ευέλικτων χώρων σε διαφορετικές τοποθεσίες, ενώ το 37% επισημαίνει ότι επιτρέπει στις επιχειρήσεις να αντλούν ανθρώπινο δυναμικό από μια πολύ μεγαλύτερη γεωγραφική δεξαμενή.
Η τάση αυτή μεταφράζεται σε ένα μοντέλο όπου οι εργαζόμενοι δεν είναι απαραίτητο να μετακινούνται καθημερινά προς ένα ακριβό γραφείο στο κέντρο μιας πόλης, αλλά μπορούν να χρησιμοποιούν διαφορετικούς χώρους εργασίας, ακόμη και κοντά στον τόπο κατοικίας τους.
Πίσω από τη στροφή προς την ευελιξία βρίσκεται και ένας σαφής οικονομικός υπολογισμός. Σχεδόν στο σύνολό τους οι διευθύνοντες σύμβουλοι που συμμετείχαν στην έρευνα, ποσοστό 99,8%, δήλωσαν ότι η επιχείρησή τους επιδιώκει να μετατρέψει το κόστος των επαγγελματικών ακινήτων από σταθερή σε περισσότερο μεταβλητή δαπάνη.
Η λογική είναι απλή: αντί για μακροχρόνιες μισθώσεις, υψηλά λειτουργικά έξοδα και επενδύσεις για τη διαμόρφωση μεγάλων γραφείων, οι επιχειρήσεις επιδιώκουν να πληρώνουν για τον χώρο που πραγματικά χρειάζονται και να προσαρμόζουν γρηγορότερα το αποτύπωμά τους στις μεταβολές του προσωπικού και της δραστηριότητάς τους.
Το 57% δηλώνει ότι επενδύει ήδη σε υβριδικές λύσεις εργασίας, το 55% εξετάζει τη δημιουργία δικτύου χώρων κοντά στις κατοικίες των εργαζομένων και το 52% μοντέλα με γραφεία κατανεμημένα σε διαφορετικές τοποθεσίες.
Παράλληλα, το κόστος έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα για τις αποφάσεις γύρω από τα εταιρικά ακίνητα. Το 99% των ερωτηθέντων αναφέρει ότι η ανάγκη περιορισμού των δαπανών επηρεάζει τις επιλογές του, ενώ για το 27% αποτελεί το σημαντικότερο κριτήριο.
Παρά την εξ αποστάσεως εργασία και την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, η έρευνα δεν δείχνει εξαφάνιση του γραφείου. Αντίθετα, το 76% των CEO εκτιμά ότι ο ρόλος του θα γίνει σημαντικότερος για την επιχείρηση στα επόμενα δύο χρόνια. Μόλις το 0,8% αναμένει ότι η σημασία του θα περιοριστεί.
Η διαφορά είναι ότι το γραφείο παύει σταδιακά να αντιμετωπίζεται ως ένας σταθερός χώρος στον οποίο πρέπει να βρίσκεται καθημερινά ολόκληρο το προσωπικό. Μετατρέπεται περισσότερο σε χώρο συνεργασίας, συναντήσεων, ανταλλαγής ιδεών και ενίσχυσης της εταιρικής κουλτούρας.
