Από την ομιλία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών:
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι σήμερα υγιές. Κεφαλαιακά ισχυρό, με ρευστότητα, με κερδοφορία. Δεκαπέντε χρόνια κρίσεων έκλεισαν έναν κύκλο. Εγώ θα πω επιτέλους. Το σύστημα που κάποιοι έβλεπαν ως ένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, ως ένα μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, είναι σήμερα ένα από τα ισχυρά της χαρτιά. Θέλω, όμως, να είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας. Η υγεία δεν είναι προορισμός. Είναι αφετηρία. Οι τράπεζες έχουν τώρα μπροστά τους μια σπάνια δυνατότητα: να δημιουργήσουν οι ίδιες τον κόσμο μέσα στον οποίο θα λειτουργήσουν. Όχι απλώς να προσαρμοστούν στην οικονομία που υπάρχει. Να χρηματοδοτήσουν την οικονομία που μπορεί να υπάρξει. Γιατί οι τράπεζες δεν είναι απλώς μέρος του οικονομικού οικοσυστήματος. Είναι ο καταλύτης του. Και ο καταλύτης δεν παρακολουθεί την αντίδραση, είναι εκείνος που την πυροδοτεί.
Η μακροπρόθεσμη αξία μιας τράπεζας κρίνεται, τελικά, από την οικονομία που χρηματοδοτεί. Σε μια οικονομία που μένει στάσιμη, καμία κερδοφορία δεν είναι διατηρήσιμη. Η χρηματοδότηση του μετασχηματισμού δεν είναι, επομένως, μια θυσία προς όφελος τρίτων. Είναι η καλύτερη επένδυση που μπορούν να κάνουν οι τράπεζες για τους ίδιους τους μετόχους τους. Από εδώ και πέρα, η κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών και ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, θα πηγαίνουν μαζί . Το ένα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς το άλλο…
Ο μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας χρειάζεται εργαλεία όλων των ειδών. Εργαλεία υπάρχουν, αλλά χρειάζεται η ανάπτυξη ακόμη περισσότερων, πιο σύνθετων, πιο σύγχρονων, στην κλίμακα και στην ποικιλία που απαιτείται.
Χρηματοδότηση εξαγορών και συγχωνεύσεων για τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων.
Νέα προϊόντα για τη μετάβαση του ιδιωτικού τομέα σε ένα πιο παραγωγικό μοντέλο.
Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που θέλουν και μπορούν να μεγαλώσουν.
Κεφαλαιαγορές που λειτουργούν δίπλα στον παραδοσιακό δανεισμό και όχι μόνο δανεισμός με εξασφαλίσεις, το εργαλείο του παρελθόντος για την οικονομία του παρελθόντος.
Το λένε οι αριθμοί. Για κάθε εκατό ευρώ καταθέσεων, οι ελληνικές τράπεζες δανείζουν σήμερα περίπου εβδομήντα, όταν στην υπόλοιπη Ευρωζώνη ο λόγος πλησιάζει τα εκατό. Τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, δεν είναι από τα πιο υψηλά στο Ευρωσύστημα. Αυτό, όμως, δεν το λέω ως μομφή. Είναι, αντίθετα, το μέτρο της ευκαιρίας. Υπάρχει ρευστότητα που περιμένει να γίνει ανάπτυξη – ένα προνόμιο το οποίο λίγοι στην Ευρώπη διαθέτουν…
Η σχέση των τραπεζών με την κοινωνία κρίνεται και στα καθημερινά – στις προμήθειες, στην απόδοση της κατάθεσης του μικροκαταθέτη, στην εξυπηρέτηση εκεί όπου το κατάστημα έκλεισε αλλά η ανάγκη έμεινε. Ο κόσμος θα πιστέψει στον νέο ρόλο των τραπεζών όταν τον δει στη δική του τσέπη και στη δική του γειτονιά.
