Φόρτωση Text-to-Speech…
Τετάρτη το βράδυ, στο «Μουσείο Ραχμί Κοτς» στους παλιούς ταρσανάδες της Πόλης. Στον ορίζοντα στην απέναντι ακτή του Κεράτιου δέσποζε με μοναχική μεγαλοπρέπεια η Μεγάλη του Γένους Σχολή. Υπάρχουν βέβαια και πιο ταπεινά ίχνη από τη μακραίωνη παρουσία των Ελλήνων. Εχουν κι αυτά την ικανότητα να ψιθυρίζουν τη δική τους ιστορία. Οπως ένα κίτρινο ρυμουλκό με την εμπορική επιγραφή Vernicos και το όνομα «Irini» που αποτελεί ζωντανό επισκέψιμο έκθεμα μαζί με άλλα σκαριά, αυτοκίνητα, ποδήλατα, μηχανές που έχει συγκεντρώσει εδώ και δεκαετίες ο μεγιστάνας της γείτονος, Ραχμί Κοτς. Διακρίνεται για τα φιλελληνικά του αισθήματα, διατηρώντας πολυετή φιλία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Αλλά αυτή η βραδιά, στην οποία παρέστη ο κ.κ. Βαρθολομαίος, ήταν αφιερωμένη σε έναν άλλο στενό του φίλο, τον Νίκο Α. Βερνίκο, με προσκεκλημένους επιφανείς Ελληνες και Τούρκους.
Λίγοι ίσως το γνωρίζουν αλλά η επιχειρηματική εκκίνηση της οικογένειας με τις σιφναίικες ρίζες έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1850. Τότε ο προπάππους Μανώλης εγκαταστάθηκε εκεί και άρχισε να μεταφέρει επιβάτες από τη μια ακτή του Βοσπόρου στην άλλη. Από τα κουπιά, πέρασε στα ιστία και από εκεί στον ατμό με τον γιο του Νίκο Ε. Βερνίκο, παππού του εφοπλιστή, να φτιάχνει ένα μικρό στόλο από ρυμουλκά και πλοιάρια διάσωσης. Το 1920, o τελευταίος διείδε την έλευση του εθνικισμού και αποφάσισε να μεταφέρει τις ναυτιλιακές του δραστηριότητες στον Πειραιά. Εκεί υπέστη και τις συνέπειες του βομβαρδισμού του λιμανιού από τους επελαύνοντες Γερμανούς το 1941.
Και όταν αργότερα οι ΗΠΑ έδωσαν τα 100 λίμπερτι στη χώρα μας, συμπεριελήφθησαν και κάποια μικρότερα βοηθητικά πλοιάρια. Ενα από αυτά που αποκτήθηκε από τους Βερνίκους, το «Irini» –ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της γιαγιάς του– ναυπηγήθηκε το 1944 στην Αμερική και παρέμεινε ενεργό μέχρι το 2002. Τότε δωρήθηκε από τον Νίκο Α. Βερνίκο και τη σύζυγό του Βαρβάρα στο Μουσείο Κοτς, για να τιμηθεί η εν Πόλει επιχειρηματική αφετηρία αλλά και ο σύνδεσμος των Βερνίκων με τους Κοτς, που μεταφέρεται και αυτός από γενιά σε γενιά έχοντας φτάσει σήμερα στις εγγονές και από τις δύο πλευρές, την Ντεμίλια Καμπουρίδη και τη Λεϊλά Κοτς.
Λογικό ήταν λοιπόν να δώσουν το «παρών» πολλά μέλη των δύο οικογενειών, αλλά και στενοί φίλοι από την Αθήνα και την Πόλη. Παίρνοντας τον λόγο ο Νίκος Βερνίκος ευχαρίστησε τον οικοδεσπότη για την τιμητική αυτή εκδήλωση. Μίλησε για τη γνωριμία τους στο ελληνοτουρκικό επιχειρηματικό συμβούλιο τη δεκαετία του 1990, που οργανώθηκε από τον Συμεών Τσομώκο, επίσης προσκεκλημένο. Ως επικεφαλής του ελληνικού τμήματος του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο Ελληνας εφοπλιστής υπογράμμισε την τεράστια σημασία του επιχειρείν, των επενδύσεων και του εμπορίου για την αδελφοσύνη και τη φιλία ανάμεσα στους λαούς. «Είναι καταλύτες για την ειρήνη και ο ίδιος ο Ραχμί Κοτς είναι μια ηγετική προσωπικότητα που έχει βάλει τις δυνάμεις αυτές στην υπηρεσία της ειρήνης και της συναδέλφωσης με πλείστα παραδείγματα», υπογράμμισε. Ανέδειξε, βεβαίως, και τον κομβικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριάρχη για τον διαρκή αγώνα του προς την ίδια κατεύθυνση με σπουδαίες πρωτοβουλίες.
Συγκινημένος και ο Ραχμί Κοτς, αναφέρθηκε στην πολυετή φιλική του σύνδεση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Εκανε επίσης τη δική του αναδρομή στη φιλία των δύο οικογενειών με δεσμούς που γίνονται όλο και πιο ισχυροί με το πέρασμα του χρόνου. Και βέβαια ευχήθηκε «εις πολλά ακόμα έτη». Διότι συζεύξεις σαν και αυτές μόνο επωφελείς μπορεί να είναι ανάμεσα σε δύο χώρες που μιλούν συχνότερα για συγκρούσεις και λιγότερο για ό,τι έχουμε κοινό.
