ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΤΡΑΣ
Άλλη μια κυνηγετική περίοδος έφτασε στο τέλος της. Και πέρασε κι αυτή από συμπληγάδες, όπως συνηθίσαμε να λέμε τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας κάποιων νόμων μη εφαρμόσιμων μέχρι στιγμής δεν ξέρουμε στο μέλλον , και κάποιες προσφυγές , από ανθρώπους που απέχουν μακράν από τα προβλήματα της φύσης, αλλά αρέσκονται σε « δικονομικά παιχνίδια»
Φέτος όμως μας προέκυψε κι ένα καινούργιο , νόμος για την στείρωση των κυνηγετικών σκύλων , ένα τμήμα στελεχωμένο από αρκετούς (κρατική επιχορήγηση 2000000 ,ΜΚΟ) οπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, που είδαν σαν αποδιοπομπαίο τράγο τον κυνηγό μέσα από την επιστημοσύνη τους.
Σημεία των καιρών; Ασφαλώς. Την εποχή μας τη χαρακτηρίζουν η ματαιοδοξία, ο γρήγορος πλουτισμός, ο μηδενισμός, η οργή, ο ρατσισμός που βγήκε επιτέλους από το καβούκι του και φανέρωσε το αληθινό του πρόσωπο. Αν προσθέσουμε σε αυτά και το πολυφορεμένο «πράσινο» -χρώμα του χρήματος , της οικολογίας, της ανάπτυξης, της αμετροέπειας-έχουμε ένα δυνατό παζλ, που θα αρχίσει εφεξής να ρυπαίνει τον πλανήτη μας και κατ’ επέκταση την ίδια τη φυση.
Ο Κυνηγος δεν αποτελεί μέρος του προβλήματος, επειδή «δεν σέβεται» τους κανόνες της φύσης. Αποτελεί εμπόδιο διότι βρίσκεται στη φυση και λειτουργεί ανασταλτικά στα μεγαλόπνοα σχέδια που φέρνουν γρήγορο, εύκολο, πράσινο χρήμα στις τσέπες εμπλεκομένων ομάδων που δεν έχουν ακούσει καν τι έτσι φυση.
Και γνωστό είναι σε όλους ότι το χρήμα πάντοτε το μοιράζει η εξουσία. Όσοι λοιπόν είναι κολλημένοι σε αυτή, οι λεγόμενοι και σφουγγοκωλάριοι, πουλάνε και την ψυχή τους στο διαβολο για να μπορούν να αποδιώχνουν τις υπαρξιακές τους ανασφάλειες. Όταν βρίσκεσαι σε μια «κλειστή» ομάδα, δουλεύεις, «αγωνίζεσαι» , κοπιάζεις- όχι για το κοινό συμφέρον, αλλά μόνο αυτό της ομάδας.
Τα στεγανά που έχει δημιουργήσει με τον νέο νόμο δεν συνάδουν με την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Όταν βάζει ταμπέλες στους πολίτες, που υποτίθεται ότι υπηρετεί, ο ρατσισμός αποκτά οντοτητα άρα γίνεται επικίνδυνος.
Στον αντίποδα, δυστυχώς δεν ευτυχήσαμε να έχουμε την κατάλληλη χρονική στιγμή (timing) την ανάλογη ηγεσία στην ΚΣΕ να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα τα ρατσιστικά πυρά που δέχεται ο Έλληνας Κυνηγος από μια ξενόφερτη ηθικολογούσα μόδα σε βάρος της ίδιας της φύσης. Έχουμε συνδικαλιστές που επι χρόνια έμαθαν να κινούνται στα όρια της μικροπολιτικής, χαϊδεύοντας και κολακεύοντας πολιτικούς αλλά και κυνηγούς, για τη δίκη τους και μόνο ματαιοδοξία.
Το κυνήγι στη χώρα μας δεν κινδυνεύει μόνο από «πράσινους επιστήμονες», οικολογούντες στα όρια της σχιζοφρένειας. Κινδυνεύει εξίσου από τους εργατοπατέρες μας, που έχουν χρεωθεί εφ’ όρου ζωής την καρεκλα και τη δύναμη της εξουσίας και έπαψαν προ πολλού να είναι παραγωγικοί. Έγιναν δυστυχώς μέρος του συστήματος και δεν έχουν τη δύναμη να παρεκκλίνουν της νοητής γραμμής και να σηκώσουν ανεξάρτητη φωνή.
Στη ζωή μας έχουμε προβλήματα καθημερινά, εργασιακά, στεναχώριες, οικονομικές δυσπραγίες. Και το κυνήγι για εμάς, πέρα από τα καλώς ή κακώς φτιαγμένα πράγματα, είναι διέξοδος, είναι πηγή ανάτασης, ελευθερίας. Μας στραγγίζουν οικονομικά- μας θέλουν και μαντρωμένους στις πόλεις. Μας αφαιρούν με «δημοκρατικό τρόπο» τα αυτονόητα.
Μόλις διάβασα και την τελευταία ανακοίνωση της ΚΣΕ- αναρτημένη στη ιστοσελίδα της- και μελαγχολήσα ακόμα περισσότερο. Τι «οργή» και αυτή η Συνομοσπονδία μας…
