Στο 31,4% στην εκτίμηση ψήφου σύμφωνα με τη Marc, στο 31,6% σύμφωνα με την Interview, καταγράφει πλέον η Νέα Δημοκρατία, “η πιο αποτυχημένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης”, σύμφωνα με την αντιπολίτευση.
Πρόκειται για ποσοστά παραπλήσια αυτών που καταγράφονταν και τρία χρόνια πριν, και μάλιστα μετα τα Τέμπη.
Μιά λοιπόν “αποτυχημένη κυβέρνηση” που φλερτάρει όμως πλέον ανοιχτά με το 32%, μετα απο επτά σχεδόν χρόνια παρακαλώ στην εξουσία.
Και μια θητεία που δεν ήταν μάλιστα καθόλου ανέφελη.
Θυμηθείτε την πανδημία και τα λοκντάουν με την προσωρινή έστω καθίζηση της οικονομίας που προσπαθούσε τότε να σταθεί στα πόδια της μετα τα μνημόνια, την υπονόμευση και το υγειονομικό σαμποτάζ του Σύριζα, την απόπειρα εισβολής στον Έβρο όταν τότε η νεολαία Σύριζα απαιτούσε το γκρέμισμα του φράχτη εκεί, την κρίση στην ανατολική Μεσόγειο με το τουρκικό Όρουτς Ρέις, την εισβολή στην Ουκρανία, την ενεργειακή και πληθωριστική κρίση, τις μεγάλες φωτιές σε Έβρο, Εύβοια και Ρόδο, τα Τέμπη και τη χυδαία εργαλειοποίηση, τον Daniel και τον Elias που κατέστρεψαν τις μισές σχεδόν υποδομές στη Θεσσαλία και αρκετά άλλα για να σταθούμε στα πιο σημαντικά.
Και μιά αντιπολίτευση που αδυνατεί παρ´ολα αυτά να σηκώσει κεφάλι και βρίσκει διέξοδο στην τοξικότητα και τον βούρκο. Καθόλου τυχαίο που όλοι σχεδόν επικρότησαν τους τραμπουκισμούς στο νοσοκομείο της Νίκαιας πλήν του ΠΑΣΟΚ που ψέλλισε ένα αναιμικό “καταδικάζουμε”.
Και καθόλου παράξενο όμως. Αυτό έμαθαν, αυτό μπορούν, αυτό κάνουν. Η άνω και κάτω πλατεία με τις κρεμάλες του 2010-15, παραμένει ακόμα ορόσημο και πυξίδα για κάποιους.
Είναι σαν να απαιτεί κανείς απο τον Ανδρουλάκη να γίνει Σημίτης, απο τον Φάμελλο να γίνει Κύρκος, απο τον Βελόπουλο να γίνει Θεοτόκης.
Ε δεν γίνεται. Άλλαξαν οι εποχές, άλλαξε η κοινωνία, άλλαξαν οι απαιτήσεις, παρήκμασε η πολιτική, χαμήλωσαν τα στάνταρντς, “νομιμοποιήθηκε” πολιτικά η αλητεία με τα “Μητσοτάκη γαμ@σαι” και τα υπόλοιπα ευγενή συνθήματα.
Διαβάζουν λοιπόν εντελώς λάθος τις εξελίξεις, έχουν προβληματικές προσλαμβάνουσες, δημιουργούν φαντασιακές κατασκευές που καμμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.
Όταν ο Μητσοτάκης εγκαινιάζει το Μετρό Θεσσαλονίκης, λένε “ναι, αλλά θάφτηκαν τα αρχαία”.
Όταν ο Μητσοτάκης κάνει ενεργειακά deals καθιστώντας τη χώρα αναντικατάστατο κόμβο, μιλούν για “πειθήνιο και προβλέψιμο σύμμαχο της Αμερικής”.
Όταν ο Μητσοτάκης παραλαμβάνει Belharra, λένε “ναι αλλά πεινάει ο κόσμος κι εμείς αγοράζουμε πανάκριβα όπλα”.
Όταν η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία του Eurogroup, λένε “σιγά το κατόρθωμα”.
Όταν ο Μητσοτάκης πετυχαίνει επενδυτική βαθμίδα και μειώνει το χρέος κατα 50 μονάδες, λένε “ναι, αλλά αυτά δεν τρώγονται”.
Όταν ο Μητσοτάκης αναβαθμίζει 90 νοσοκομεία και 156 κέντρα υγείας, λένε “ναι αλλά κατέστρεψε το ΕΣΥ και ιδιωτικοποιεί την Υγεία”. Κι ας πήγαν οι δαπάνες Υγείας στα 8,2 δις απο μόλις 4,1 το ‘19.
Αλλά όταν ο Μητσοτάκης κερδίσει και τρίτη θητεία, θα λένε τότε οτι “φταίει ο κόσμος που δεν κατάλαβε το μήνυμα”, “φταίνε τα ΜΜΕ που τον στήριξαν”, φταίνε, φταίνε, φταίνε.
Μόνο αυτοί δεν θα φταίνε και η τύφλα τους η μαύρη.
fb – Kyriakos Berberidis
