Στους εκατό κομμουνιστές, οι εβδομήντα είναι βλάκες. Οι είκοσι εννέα απατεώνες. Και μόνο ένας αληθινός σοσιαλιστής.. (Λένιν, Φιλοσοφικά τετράδια).

Πρόκειται για μια από τις πιο διάσημες και πολυσυζητημένες φράσεις που αποδίδονται στον
Βλαντιμίρ Λένιν, αν και η ακριβής προέλευσή της αποτελεί αντικείμενο ιστορικής έρευνας και αμφισβήτησης.
Η ιστορική ανάλυση της φράσης
Αν και η φράση αυτή αναφέρεται συχνά σε πολιτικές συζητήσεις, αξίζει να σημειωθούν τα εξής:

Πηγή: Πολλοί την αποδίδουν στα Φιλοσοφικά Τετράδια ή σε προσωπικές σημειώσεις του Λένιν, αλλά δεν έχει εντοπιστεί με αυτή την ακριβή διατύπωση στα Άπαντά του.
Πλαίσιο: Η φράση αντανακλά την αυστηρή και συχνά κυνική κριτική που ασκούσε ο Λένιν προς τους συντρόφους του. Ήταν γνωστός για την απαίτησή του για ιδεολογική καθαρότητα και πειθαρχία, θεωρώντας ότι οι περισσότεροι δεν κατανοούσαν βαθιά τη μαρξιστική θεωρία.
Η “Ελίτ” του Κόμματος: Ο Λένιν πίστευε στην ανάγκη ενός κόμματος “επαγγελματιών επαναστατών” (Vanguard party). Για εκείνον, η μάζα των μελών ήταν συχνά επιρρεπής σε λάθη ή καιροσκοπισμό, γι’ αυτό και η ηγεσία έπρεπε να είναι σιδηρά.

Γιατί χρησιμοποιείται σήμερα;
Η φράση αυτή χρησιμοποιείται συνήθως για να υπογραμμίσει τρία συγκεκριμένα φαινόμενα μέσα σε πολιτικές ομάδες:

Ημιμάθεια: Αυτοί που ακολουθούν μια ιδεολογία χωρίς να την κατανοούν.
Καιροσκοπισμός (Opportunism): Αυτοί που χρησιμοποιούν την πολιτική για προσωπικό όφελος (οι “απατεώνες”).
Ιδεαλισμός: Ο ένας “αληθινός”, που συχνά χάνεται μέσα στη μάζα των προηγούμενων δύο κατηγοριών.

ΑΙ

Σχετικές δημοσιεύσεις