Διαβάζω παντού ανακοινώσεις στρατιωτικών ομάδων και δεν καταλαβαίνω το γιατί κλαίγονται. τα θέλουν όλα και ας είναι και χοντροί δηλαδή ακατάλληλοι για πόλεμο. Τα θέλουν όλα εδώ και τώρα όταν άλλες ομάδες εργαζόμενων π.χ καθηγητές και δάσκαλοι τρέχουν για το μεροκάματο χιλιόμετρα καθημερινά. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι πάνε καθημερινά Κέρκυρα από Άρτα από Ιωάννινα και δεν μιλάνε.
Ξέρω χρόνια άλλοι υπάλληλοι μετακινούνται γιατί συμφέρει από τα μένουν μακριά από τα σπίτια τους. Καλά δεν μιλώ να πάνε στα πασίγνωστα νησιά του Αιγαίου και να τρώνε και τα περισσεύματα που είχαν στην άκρη. Εκεί όποιος το κάνει καλά να πάθει…
Αλλά οι στρατιωτικοί μας τα θέλουν όλα. Κανείς δεν τους είπε όπου σας χρειάζεται θα σας πάει η πατρίδα. Από τα 18 σας πληρώνεστε και δεν νοιώσατε την ανεργία να σας ταράζει. Για μαζευτείτε και λογικευτείτε. Στα 52 σας αλέ και λεφτουδάκια πολλά στην άκρη. Το ξέρω από πρώτο χέρι…κουράσατε…
ΣΧΟΛΙΟ: Τι δεν καταλαβαίνω τελικά…
