Τον κώδωνα του κινδύνου για τις δημογραφικές και εργασιακές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα έκρουσε ο επικεφαλής του Κέντρου Κρήτης του ΟΟΣΑ για τη Δυναμική των Πληθυσμών, Άρης Αλεξόπουλος. Μιλώντας στην ΕΡΤ, παρουσίασε ένα ανησυχητικό πλαίσιο για το μέλλον της αγοράς εργασίας, στηριζόμενος σε διαθέσιμα στοιχεία τα οποία καταγράφουν σημαντικές μεταβολές στη σύνθεση και τη διαθεσιμότητα του ανθρώπινου δυναμικού.
Ο κ. Αλεξόπουλος περιέγραψε τη νέα πραγματικότητα λέγοντας ότι «γεννάμε λιγότερο, ζούμε περισσότερο και μετακινούμαστε περισσότερο», υπογραμμίζοντας ότι αυτές οι τρεις παράμετροι συνθέτουν μια δημογραφική δυναμική που επηρεάζει ήδη την οικονομία.
Μείωση του παραγωγικού πληθυσμού έως το 2050
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, ο παραγωγικός πληθυσμός της χώρας –άτομα ηλικίας 15 έως 64 ετών– αναμένεται να μειωθεί κατά περίπου 2 εκατομμύρια μέχρι το 2050. «Σήμερα είμαστε στα 6,6 εκατομμύρια. Το 2050 θα είμαστε 30% λιγότεροι», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι η συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού θα έχει άμεσο και αισθητό οικονομικό κόστος.
Έλλειψη προσωπικού σε ποσοστό 75%
Ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ τόνισε επίσης το έντονο πρόβλημα εύρεσης εργαζομένων από τις ελληνικές επιχειρήσεις. Όπως είπε, το 75% των επιχειρήσεων δηλώνουν ότι αδυνατούν να καλύψουν τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας.
Πριν την πανδημία καταγραφόταν «ένας άνεργος για μία κενή θέση». Σήμερα, όπως εξήγησε, «έχουμε έναν άνεργο για δέκα κενές θέσεις», καταδεικνύοντας το διαρκώς αυξανόμενο χάσμα ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση εργασίας.
Ο κ. Αλεξόπουλος σημείωσε ότι η αναντιστοιχία αυτή οφείλεται τόσο στο ότι μέρος των ανέργων δεν θεωρεί ελκυστικές τις διαθέσιμες θέσεις όσο και στο ότι πολλοί δεν διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα και δεξιότητες.
Η μετανάστευση ως άμεση λύση – Απαραίτητη η οργάνωση
Ως πιο άμεση απάντηση στις ελλείψεις εργατικού δυναμικού, ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ πρότεινε τη στοχευμένη προσέλκυση εργαζομένων από το εξωτερικό. «Η πιο άμεση πηγή είναι η μετανάστευση. Αλλά σωστά οργανωμένη», τόνισε.
Μεταξύ των προτάσεών του περιλαμβάνονται:
αναζήτηση εργαζομένων από τις χώρες προέλευσης,
παροχή μαθημάτων γλώσσας πριν από την άφιξη,
επαγγελματική εκπαίδευση εκ των προτέρων,
προγράμματα μακρόχρονης παραμονής και ενσωμάτωσης.
Ως παράδειγμα έφερε τη συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου για 5.000 εργαζόμενους, επισημαίνοντας ότι χρειάζονται περισσότερες παρόμοιες, αλλά και σταθερές συμφωνίες ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της αγοράς εργασίας τα επόμενα χρόνια.
ΠΗΓΗ: CNN Greece
