Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εκδίκηση από το να μη μοιάσεις στον άνθρωπο που σε πλήγωσε.
Η συγχώρεση είναι μία διαδικασία η οποία απαιτεί χρόνο και ψυχική προσπάθεια -αναλόγως το πόσο έχει πληγωθεί ο άνθρωπος που συγχωρεί- αλλά όταν επιτευχθεί, χαρίζει στον άνθρωπο λύτρωση και εσωτερική γαλήνη.
Συγχωρώ δε σημαίνει λησμονώ το κακό που μου έχουν κάνει, το αντίθετο μάλιστα. Σημαίνει ότι πρέπει να επαναφέρω στο μυαλό μου όλα τα γεγονότα που με πλήγωσαν, να τα επεξεργαστώ, να επαναφέρω στη μνήμη μου το κακό που μου έκαναν και μετά να έρθει η διαδικασία της άφεσης. Η συγχώρεση δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ξεχνάμε τον πόνο που μας έχουν προκαλέσει, αλλά δεν του επιτρέπουμε να αποβεί ανασταλτικός παράγοντας στην πρόοδο μας μέσα στη ζωή και την προσωπική μας εξέλιξη. Η συγχώρεση σε απεγκλωβίζει από την παγίδα του μίσους η οποία καταστρέφει τον ίδιο τον άνθρωπο που το νιώθει, καθώς τον εγκλωβίζει σε έναν φαύλο κύκλο αντεκδίκησης και ανταπόδοσης.
Συμφωνώ με την κ. Σκαμπαρδώνη.
ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΩ. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εκδίκηση από το να μη μοιάσεις στον άνθρωπο εκείνο που σε πλήγωσε».
Ειδικά με αυτούς που το επίπεδό τους είναι ” άστα να πάν στο διάολο ” να μην μοιάσουν ούτε τα παιδιά τους γιατί τότε θα υποφέρουν.
ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΩ. Καταρχάς, το κακό έχει συμβεί είτε δοθεί συγχώρεση είτε όχι, δεν πρόκειται να γυρίσει ο χρόνος πίσω. Εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ γιατί πάντα τους στήριζα…απλά τώρα κατάλαβα το λάθος μου.
ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΑΝ. Δεν το πιστεύω πόσο λάθος έκανα στην ΖΩΗ ΜΟΥ.
