Είδα μαθητές και φοιτητές να κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις για τα Τέμπη-απολύτως κατανοητή η οργή τους.
Δεν τους είδα ομως ποτέ να διαδηλώνουν απαιτώντας καλύτερη Παιδεία, καλύτερα σχολεία, καλύτερα πανεπιστήμια.
Δεν τους είδα ποτέ να διαδηλώνουν απαιτώντας καλύτερο δημόσιο οπου η αξιολόγηση θα ήταν αυτονόητη διαδικασία.
Δεν τους είδα ποτέ να διαδηλώνουν για τους 105 καμμένους στο Μάτι.
Δεν τους είδα ποτέ να διαδηλώνουν για τα θύματα της τρομοκρατίας, αντίθετα αρκετοί απ´αυτούς διαδήλωσαν κάποτε υπερ του Κουφοντίνα.
Σε όλες τις πολιτισμένες χώρες η νεολαία ειναι στην κορυφή της πρωτοπορίας και ένα βήμα μπροστά απο την υπόλοιπη κοινωνία.
Σε όλες εκτός απ´την Ελλάδα.
Όπου η μεγάλη τους πλειοψηφία προτιμά το ρόλο των κομματικά ενεργούμενων, είναι οπισθοδρομική και αντιδραστική και στέκεται τροχοπέδη σε οποιαδήποτε προσπάθεια μεταρρύθμισης.
Έτσι ομως δεν πάνε μπροστά, ούτε οι χώρες ούτε οι κοινωνίες.
Πράγμα που εν μέρει εξηγεί και τη σημερινή μας υστέρηση.
από το f – Kyriakos Berberidis
