Ο αετός το αγνοεί, αδιαφορεί και με την δύναμη των φτερών του αρχίζει να πετά πιο ψηλά στον ουρανό, όπου το οξυγόνο, όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, γίνεται λιγότερο και το κοράκι δεν μπορεί, να αναπνεύσει και εγκαταλείπει το απονενοημένο εγχείρημά του, όχι γιατί ο αετός του επιτέθηκε αλλά γιατί ο αετός ανέβηκε ακόμη πιο ψηλά.
Έτσι και εσύ, μάθε από τον αετό, μην αναλώνεις τον χρόνο και την διάθεσή σου στα ανόητα κοράκια που θα συναντήσεις στην ζωή σου. Σιωπηλά και με δύναμη πέτα πιο ψηλά, να αγγίξεις τον ουρανό, χωρίς ποτέ να ξεχνάς από που ξεκίνησες αλλά και τον Θεό που σου έδωσε όλη αυτή τη δύναμη.
Γιατί η προσπάθεια σου όλα τα χρόνια σε κάνανε αετό.
Το μοναδικό πουλί που τολμάει, να ραμφίσει έναν αετό, είναι το κοράκι. Πάει και κάθεται στην πλάτη του αετού και τον τσιμπά.
